هر تحولی در آینده ایران ناظر به برخورد با دستگاه سرکوب است و نه شخص رهبر دوم که ویترین و نماد مشروعیتبخش بدان است. شعارهای هوشمندانه مردم در نفی دیکتاتوری که در شعار «مرگ بر دیکتاتور» تبلور یافته است، دقیقاً ناظر به همین ساختار سرکوب است و نه شخص
آن روز دیده بودم این فتنه ها که برخاست کز سرکشی زمانی با ما نمی نشستی سلام بر مشایخ و مراجع عظام تا کنون با رهبری سخن بسیار گفتهام و نامه بسیار نوشتهام مگر عزمش را بر اصلاح بجنبانم «فَنَسِیَ
آری ای پیامبر بزرگ! آنچه عرض شد گوشه ناچیزی از تحریف دینی است که قرار بود پیام رستگاری و شکوفایی باشد اما به دلیل برداشتهای کج شخصی به قفسی مبدل شده که دست کم در ایران ۸۰ میلیون انسان در آن اسیرند. حال شما بفرمایید ، آیا ما باید در سوگ غمناک رحلت شما ناله سر دهیم ؟ یا شما باید به زندگی دردآوری که ما بدان مبتلا شده ایم اشک بریزید؟…
به سرکوبگران مستبد امروز ایران میگویم تیر اندازی به سوی مردم معترض جنایت است. تفنگهای خود را زمین بگذارید به مردم بپیوندید. اگر چنین جرأت و جسارتی در خود نمیبینید لااقل از فرمان مافوق خود تمرد و از دستور آنان سرپیچی کنیم. بدانید در مقابل مردم که صاحبان این کشورند، ایستادن و به گلولهبستن آنان عاقبت سوء و بسیار نکبتباری برایتان خواهد داشت. این نظام اصلاحناپذیر دیر یا زود سقوط میکند…
ایران وارد دوران جدیدی شده است. خون ژینا معنای حیات و نیز حیات سیاسی را برای مردم شریف مظلوم ایران عوض کرد. هر کنشگر حزبی و سیاسی اگر سکوت کند برای همیشه مقهور، مطرود و مغبون خواهد بود. نوشتن از «حجیت شرعی» در برابر «خون مظلوم» که زیره به کرمان بردن است، اما انفعال یا سکوت در برابر این رخداد بزرگ تاریخ، پایان عمر سیاسی هر اصلاحطلب واقعی خواهد بود…
در این فضای تبآلود جامعه ایران و در این روزهای خشم و خروش و آتش و خون و سرکوب در میهن بلازده ما، خبر درگذشت بانو زریندخت عطایی (سحابی) بسی بر عمق تأثر و تأسف و غم من افزود. جوانان
پیرمرد لاغر و خمیده بود، یک پایش لنگ میزد، پیراهن چروک و پیژامهای به تن داشت، با کلید به شیشه داروخانه شبانهروزی میکوبید و فریاد میزد: «زنم داره خفه میشه، گاز اشکآور از پنجره انداختند داخل، چی کارش کنم؟ یه
اعتبار بخشی به صدا و سیمایی که هر لحظه از آن امکان پخش اعترافات فردی بیگناه وجود دارد چه سنخیتی با دفاع از مظلوم دارد؟ شکستن این خط قرمز اخلاقی و زیر پا گذاشتن این پرنسیب سیاسی چه آورده مهمتری میتواند برای اردوگاه اصلاحطلبی یا مردم بیاورد؟ استفاده از تریبونی که حالا دیگر بیرقیب نیست، برای رساندن صدایی سانسور شده که اورجینال و اصل آن را میتوان در شبکههای فراگیر اجتماعی و حتی رسانههای دیگر شنید و یا بهراحتی به گوش مردم رساند چه خاصیتی دارد؟ …
مقدمه: چهل و پنچ سال از حکومتی برآمده از انقلابی با ماهیتی اسلامگرایانه در ایران میگذرد. در این مدت، این حکومت در نزاعی پُر دامنه در ساختار درونی، تمام نگرشهای شریک در فرآیند انقلاب را از قدرت پیدا کرده و
خواستم مودبانه چیزی بنویسم، اما خشمی انبوه که در دل من و میلیونها نفر از مردم این سرزمین است، جایی برای ملاحظه نمیگذارد. و اصولا ملاحظه برای چه؟ برای کسی که بر سریر قدرت اصول اولیه انسانی را زیر پا
نه کشتار ۹۸ و نه حادثه شلیک به هواپیمای مسافربری اوکراینی هم نتوانسته بود چنین زمینه و انگیزهای برای ظهور و تقویت «شجاعت مدنی» در نزد خاص و عام مردم بسازد و لکنت از زبانها بردارد. شمار اعتراضهای صریح و بیپرده مخصوصا از جانب شهروندان عادی چشمگیر است. تعداد فعالان مدنی که با زبان صریح و بیلکنت، خواهان برچیدهشدن نظامها، از گشت ارشاد تا اصل حکومت، هستند افزونی گرفته. بماند که هنوز آغاز این راه است و …
راهی کجایید؟ حزن و اندوهِ چه را در سر میپرورید؟ کفش از پا ستردهاید که بگویید حسینیام؟ پیاده عزم زمینی به نام کربلا کردهاید … برگردید که خود میدانید که در دل ایرانیان همه غوغا و فریاد است؛ از دست ظالمی که رسم و رسومی جز ویرانی ایران نمیشناسد: ویرانی آب و خاک و دین و مرام و هرچه مسلک این سرزمین
اصلاح دینی نمیتواند با احکام کلی -که دین اصلی نداریم یا دین اصلی واقعی به دست نمیآید- به حل مشکل نائل آید. روش این نوع نگاهها پاک کردن صورت مسئله است آن هم صورت مسئلهای که پاکنشدنی است. تجربه اروپا و غرب را در این مسیر دوره کنیم، تا متوجه شویم.
میشود به کدیور بر روی واژگان و دستهبندی غیرضروری خرده گرفت اما تلاش او را در نواندیشی برای فقه نمیتواند نادیده گرفت و با چند اصل کلی و مبهم وی را به سمت مقابل هول داد…
مرگ ملکه الیزابت دوم پس از هفتاد سال حکمرانی، در روزهای اخیر به مباحث متنوعی چون سلطنت مشروطه، سوابق استعماری بریتانیا ونقش انگلستان در براندازی برخی رژیم های مردمی درجهان دامن زد. در این راستا شاهد قضاوت های توأم با
از این که حسن خمینی تصمیم دارد اسناد محرمانه را منتشر کند، استقبال میکنیم و امیدواریم که در این وعدهاش که آنها را گزینشی منتشر نمیکند، صادق باشد؛ اگرچه روحیه و سوابق حسن خمینی و دفاع متعصبانه و قبیلهگرایانه او از پدربزرگش* مانع از این است که بتوان این وعده را چندان جدی گرفت…
«قلم زبان خداست، قلم امانت آدم است، قلم ودیعه عشق است، هر کسی را توتمی است و قلم توتم من است، قلم توتم ماست». دکتر علی شریعتی وقتی اولین کلمه نازل شده در قرآن «اقرء» (بخوان)، و اولین صفت ذکر شده
ملکه الیزابت آخرین پادشاه بریتانیا درگذشت. او ۹۶ عمر کرد و حدود ۷۱ سال بر تخت سلطنت بود. به راستی شگفتانگیز است! تا آنجا که به یاد می آورم در تاریخ ایران تنها یک پادشاه (شاپور دوم ساسانی) است که
مقدمه: ذهنیت انسان ایرانی در طول تاریخ در چارچوب مفاهیم دینی و اسطورهای برساخته شده است؛ بدین معنا که پاسخ به بسیاری از نادانستهها را از زاویه امری دینی یا مؤلفههای اسطورهای عرضه میداشت. این چارچوب ذهنی در مناسبات
صحنه اول: من بودم و حسین و عباس من بودم و حسین و عباس، من تازه از گزارش فیلم توقیف شده رفته بودم به گلآقا و تازه آنجا کار میکردم، حسین که همان حسین پاکدل باشد، تازه از یک مجری
امروز سیزده روز است که سایه در میان ما نیست. سایه با ترکیب تن و روان در میان ما نیست. روانش روانه در جان هستی است و تناش جایی در خاک آلمان سرگردان. هیچ فکر نمیکردم روزی برسد که با
بدون تردید حکم قتل سلمان رشدی که در ۲۵ فروردین ۱۳۶۷ از سوی آیت الله خمینی صادرشد، با مبانی کتاب مقدس مسلمانان مطابقتی ندارد زیرا اساسأ در قرآن نه برای مرتد حکمی وجود دارد و نه تکفیرگو. بدیهی است که
به بهانهی ۲۸مرداد و زادروز دکتر زهرا رهنورد دکتر محمد مصدق در نطق روز بیستم تیر ۱۳۳۰ خود در مجلس شورای ملی پیشبینی کرده بود: «چه زنده باشم و چه نباشم امیدوارم، و بلکه یقین دارم، که این آتش خاموش
حواشی مربوط به ماهوارهی روسی «خیام» همچنان ادامه دارد و در فضای مجازی، بسیاری از کاربران، دولت رئیسی را به خاطر این موضوع به سخره میگیرند. چرا که پرتاب ماهواره خیام با ماهوارهبر سایوز از پایگاه بایکونور قزاقستان، در آغاز
سایه هم از این سرزمین کم شد و رفت؟ او نای و نوای عصر ما بود. او طنین غم و درد و رنج و شادی اینجا بود. او نشانی همهی پیچ و خمهای تاریخ این سرزمین را در لحن و
وقتی سیروس الوند در جشن خانه سینما سال ۱۳۸۹ سخن مرحوم علی حاتمی را بازگو کرد که: «اگر روزی فیلمی را دیدید که آن فیلم در تو شوق فیلم ساختن ایجاد کرد آن فیلم، فیلم خوبیاست» با شنیدن این سخن بیدرنگ یاد
انقلاب مشروطه مهمترین اتفاق سیاسی تاریخ معاصر ایران است که مرز سیاسی و اجتماعی بین ایران قدیم و جدید را مشخص میکند. آن رویداد دورانساز برای نخستین بار مفهوم «شهروند» را با پایان دادن به دوران رعیتی خلق کرد و
جایگاه حکومت ایران در رتبهبندی حکمرانی شایسته بنابه رتبه بندی شاخص های حکمرانی موسسه حکمرانی چندلر که شاخص های گوناگون و از جمله کارآمدی و ثبات سیاست گذاری را در سطح جهان را ارزیابی سنجیده و ارزیابی میکند، رتبه حکمرانی
آنچه در این نوشته میآید واکنش و پاسخ(دومِ) عبدالکریم سروش به سخنان اخیر محسن کدیور است که برای انتشار در اختیار زیتون قرار گرفته. زیتون با درج توضیحی از سردبیر و اعلام آمادگی برای پاسخ آقای محسن کدیور آن را منتشر میکند…
(در حاشیه مناظره داریوش محمدپور و آرش جودکی در برنامه پرگار بیبیسی؛ اسلامهراسی یعنی چه؟) یکی از جدیترین مولفههایی که بعضی از گرایشهای اسلامستیز در کاربرد مفهوم اسلامستیزی نادیده میگیرند، زمینه و زمانه شکلگیری آن است؛ زمانه و زمینهای که دقت
نوشتهی اخیر دکتر سروش دربارهی دکتر کدیور [۱] دل را میشکند. موضوع اصلی تفاوت مواضع دو اندیشمند است که به تعاملات نامطلوبی انجامید. کاش چنین نمیشد. حتی اگر هم دو اندیشمند نسبت به هم کملطفی کنند، آرزو بر این است
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
بازنشر مطالب با ذکر منبع آزاد است. ۱۳۹۴-1401