۱– پس از شیوع ویروس کرونا در کشور و حواشی دینی الهیاتی که در پی داشت، تعدادی از رصدکنندگان و تحلیلگران تحولات دینی در کشور، در یادداشتهایی مجزا به سطوح مختلف این رخداد در کشور در عرصه دین شناسی پرداختند. (محسن
منطق نظام جبار در تمام تاریخ این بوده که برای توجیه خود باید بر جویی از خون استوار بماند، این منطق را ماکیاولی در دیسکورسی یا همان گفتارها، داستایفسکی در جنایت و مکافات، هانا آرنت در توتالیتاریانیسم، مانس اشپربر در
پرده اول: مردم آلمان و کرونا دو سه روز پیش، یکی از دوستان که بیش از سه دهه است در آلمان زندگی میکند، از من خواست که با هم خرید برویم. گفتم که خریدی ندارم اما او را همراهی میکنم.
تجربهی وقوع بحرانهای فراگیر در جامعهی ایران نشان میدهد که هر چه لایههای پنهانی بحران آشکارتر میشود، با شواهد بیشتری پیرامون ناامیدی و گسست اجتماعی روبهرو هستیم و با زوال همبستگی و همیاری، نوعی فردگرایی منفعتاندیش، انزواگرایی و خشونتگرایی در
تکلیف انتخابات مجلس یازدهم از هم اینک معلوم است. شمارش آرای نخستین مرحله پایان یافته و اصولگرایان اکثریت کرسیهای مجلس را تصاحب کرده اند، آن هم با فاصله ای بسیار زیاد؛ هم در تعداد کرسی ها و هم در تعداد
سالهاست که دور از وطن، گاه خبر ناگهانی مرگ دوستی، بسته ای و آشنایی در می رسد. در انبوه خبرهای ناگوار ماههای اخیر، خبر شیوع ویروس بدسرشت کرونا و پیامدهای بدفرجام آن و مرگ ناگهانی دوست و آشنا، نیز مزید
تحریم فراگیر و بیسابقه انتخابات شکست سیاسی بزرگی برای هسته اصلی قدرت و شخص خامنهای است. اما پیش از اشاره به عواقب این شکست میخواهم به این پرسش بپردازم که تلاشهای خامنهای و هسته اصلی قدرت در یکدست کردن مجلس
«رفت آن سوار کولی با خود تو را نبرده / شب مانده است وبا شب تاریکی فشرده کولی کنار آتش رقص شبانه ات کو؟ / شادی چرا رمیده؟ آتش چرا فسرده؟» نمی دانم سال ۹۸ شمسی کی به پایان می
زمانی که مظفرالدین شاه قاجار امیربهادر را برای بازگرداندن علما از بست عبدالعظیم به تهران میفرستاد، فرمانی نوشت و داد دست امیربهادر و در آن فرمان، در جایی که به علما اشاره میکرد، نوشت علما که: «لشکریان دعا هستند .
با وجود تمام اطلاعرسانیها و گذشت قریب به سه ماه از اشاعهی ویروس کرونا، اما باید اذعان داشت که ما ایرانیها کرونا را جدی نگرفتیم. هیچکداممان! اما در اینجا روی سخن با روزنامهنگاران و سیاستمداران است. اگر در طول حیات
انتخابات مجلس یازدهم با کمترین مشارکت مردمی انجام شد. بنابر بسیاری شواهد و قرائن و گزارشها و آمارهای رسمی و نیمهرسمی حدود ۷۰درصد مردم ایران در این انتخابات شرکت نکردند و با عدم حضور خویش «نه بزرگ» دیگری به سیاستها،
همایون شجریان، دیشب فالی را که از دیوان حافظ برای «پدر عزیزتر از جان» گرفته بود در شبکههای اجتماعی به اشتراک گذاشت. یک خبر تلخ و یک دنیا غم در آن بود: حیف است طایری چو تو در خاکدان
آشفتگیِ ذهن و زبان ابراهیم رئیسی که در پرتوی حضورش در کارزار انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ آشکار شد، در کنار کارنامه کاملاً مردودش در مقام معاون اول قوه قضائیه به مدت ده سال، در ایجاد کمترین عدالت قضایی در
بیانیه [«دانشجویان متحد» پیرامون انتخابات مجلس یازدهم] را خواندم نکته های نیکو و راهگشایی در آن آمده از جمله: ۱. اصلاح طلبان ساختار محور به بخشی از وضعیت موجود تبدیل شدهاند. ۲. یگانه راه تغییر آینده را مقاومت علیه وضع موجود
همه دلالتها و نشانههای محسوس تا امروز حکایت از غیبتی بزرگ و کمسابقه در انتخابات پیشِ رو دارد. مردم تصمیم را گرفتهاند، تصمیمی ناگزیر و ناکافی. ناگزیر از این رو که «زور مقدس» در «ابتذال رای» و تمسخر جمهوریت، جایی
آنچه تا بحال در تئوری و عمل از نظام ولایت فقیه میدانیم و دیدهایم این است که سیاست در زیر سایه این نظام قدسی و نه عرفی است. آیت الله خمینی حکومت ولی فقیه را از بدیهیات در اسلام دانسته
مستند سه قسمتی «فرزند انقلاب» با موضوع مروری بر زندگی و کارنامه سیاسی و انقلابی و تا حدودی شخصی صادق قطبزاده اخیرا از تلویزیون بیبیسی فارسی پخش شد. این فیلم جذاب و دیدنی و شنیدنی، زندگی تراژیک مردی را به
روز جمعه آینده، دوم اسفندماه [۹۸] انتخابات مجلس یازدهم برگزار میشود و من، فرخ نگهدار، وظیفه خود میدانم که درباره نحوه برگزاری این انتخابات دقایقی را با مردم و مسئولان کشورم صحبت کنم. برای من که دههها برای تقویت عزت
در سفر اخیری که به شهر کیپ تاون در آفریقای جنوبی داشتم، فرصتی فراهم آمد تا در میان اندیشیدن هر چه بیشتر به ضرورت «آشتی ملی» از زندانی واقع در جزیره روبن که نلسون ماندلا، رئیس جمهور اسبق و رهبر
۱. برای رسیدن به حقیقت، هیچ روایت تاریخی اعتبار ندارد. روایتهای تاریخی پیش از آنکه شرح واقعه باشند، ساختارهای استدلالیاند و این ساختار در صادقانهترین و بیطرفانهترین روایتها هم به چشم میخورد. مستند خوشساختِ «فرزند انقلاب» که در روزهای ۲۰،
جناب آقای خامنهای! من، همچون میلیونها نفر از مردم ایران، همیشه حامی و طرفدار شرکت در انتخابات بودم و معتقد بودم که انتخابات میتواند مشکل مردم را کمی حل کند. به همین دلیل علیرغم اینکه اشخاصی که به آنان اعتماد
تا پیشازاین، بهواسطهی فضاهایی که در ساختار حقیقی و حقوقی نظام جمهوری اسلامی وجود داشت، میتوانستیم در این فضاها بهمنظور اصلاحات و رفورمهای کلی و جزئی عمل کنیم؛ اما اکنون بنا بر واقعیت غیرقابلانکار مطلقه شدن ساختار استبداد دینی در
۱- نگارنده این سطور، پس از اعلام نتایج انتخابات سال ۲۰۱۶ آمریکا، در یادداشتی که شاید نخستین یادداشت در فضایرسانه های فارسی زبان درباره پیروز آن انتخابات مشکوک بود با عنوان «در ضرورت انشعاب» در زیتون، مبتنی بر تحولاتی ظکه
۱. بیستم دیماه ۹۸، دو روز پس از سقوط پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمایی اکراین، علی ربیعی، سخنگوی دولت، در بیانیهای «خبر اصابت دو موشک به هواپیمای اوکراینی» را یک «ادعای دروغ عاری از حقیقت» خواند و آن را «دروغ پردازی
شرایط کنونی جامعه ایران مجموعه در هم تنیده ای از تهدیدها و فرصت ها است. عوامل ناشناخته و حرکت هایی که در زیر پوست شهرها جریان دارد، بیم ها و امیدهایی را برانگیخته است. ساخت قدرت مطلقه و اصرار بخش
در این یادداشت خواهم کوشید تا معنای حضور میلیونی مردم در مراسم خاکسپاری سردار قاسم سلیمانی را توضیح دهم و بگویم که این حضور میلیونی نشانهای از دگردیسی جنبش سبز به یک گفتمان ناسیونالیستی است و عامل این دگردیسی نیز
در انقلاب مشروطه خواسته عموم جامعه، به جز اندکی، پیوستن به جهان روز، خانه تکانی و پاک کردن فرهنگ جامعه از گرد وغبار سنت بود. عموم مردم بر آن بودند که جامعهای را که در اثر سالها بی تحرکی و
دلا دلا به سررشته شو مثل بشنو که آسمان ز کجایست و ریسمان ز کجا در یادداشت پیشین کوشیدم که به قدر وسع نقدهایی را بر استدلالهای آقای دکتر دباغ در رابطه با کشته شدن قاسم سلیمانی بیان کنم. در
۱- پس از اعتراضات سراسری آبان ۹۶ و طنین شعارهایی در دفاع از خاندان و سلطنت پهلوی در ایران، توجهات بیش از پیش به موضوع و موضع سلطنتطلبی و مطالبه بازگشت سلطنت جلب شد. بسامد و تناوب این شعارها
«چو خامه در ره فرمان او سر طاعت نهادهایم مگر او به تیغ بردارد» حافظ وقتی از خبرنگاری که سالها و تا آخرین دم همراه فرمانده مسعود بود، پرسیده شد که او چه ویژگیهایی داشت، جواب داد: ایمان، اراده و
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
بازنشر مطالب با ذکر منبع آزاد است. ۱۳۹۴-1401