همایون شجریان، دیشب فالی را که از دیوان حافظ  برای «پدر عزیزتر از جان» گرفته بود در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشت. یک‌ خبر تلخ و یک دنیا غم در آن بود: حیف است طایری چو تو در خاکدان غم / زین جا به آشیان وفا می‌فرستمت…

امروز هم معلوم شد که حال استاد شجریان اصلا خوب نیست و به صورت اورژانسی در بخش مراقبت‌های ویژه بستری شده. در طول روز هم شایعات مختلف و تلخی در شبکه‌های اجتماعی دیده شد. بیانیه رسمی بیمارستان هم چیزی به‌درستی نمی‌گوید و به آن‌هم نمی‌توان اعتنا کرد. همایون هم در لحظات آخر امشب درگذشت استاد را تکذیب کرد. ولی حافظ چیز دیگری می‌گوید.

دیروز هم بالاخره، دولت دست از دروغگویی برداشت و  رسیدن کرونا به ایران و بخشی از حوادث ناشی از آن را در قم رسما پذیرفت. امروز هم رسیدن کرونا به تعدادی دیگر از شهرهای ایران خبری شد. دو ایرانی هم در فرودگاه‌های کانادا و لبنان به خاطر ابتلا به کرونا قرنطینه شدند. آمار قربانیان کرونا در ایران ، پس از چین، در صدر تمام کشورهای دیگر قرار گرفت. کشورهای همسایه بستن و کنترل کردن مرزها و لغو کردن پرواز‌ها را شروع کردند. وزیر بهداشت ترکیه آمار قابل اعتنا و اعتمادتری از شیوع این بیماری در ایران ارائه داد. به آمارهای رسمی که تقریبا هیچ‌کس باور ندارد.

تیتر سومی هم برای اخبار تلخ امروز لازم است. ایران به «لیست سیاه» گروه ویژه اقدام مالی علیه پولشویی (FATF) برگشت. نقل و انتقالات پولی برای ایرانی‌ها سخت‌تر و سخت‌تر می‌شود.  حالا دیگر بانک‌های کشورها هم موظف می‌شوند در زمینه نقل و انتقالات مالی با ایران یا برای ایران و ایرانی‌ها ، با دقت بیشتری عمل کنند و اطلاعاتی درباره منبع پول و گیرنده و فرستنده اصلی بخواهند. تکلیف افتتاح حساب و شعبه‌های بانک‌های ایرانی در خارج کشور و ایجاد خط اعتباری که پیشاپیش معلوم است.

در کنار این سه خبر، یک برنامه‌ی سیاسی هم در سطح کشور در حال اجرا بود. حکومت از طریق وزارت کشور برخی از مردم را به پای صندوق کشاند تا آقای خامنه‌ای و شورای نگهبان را در چینش مجلس آینده کمک کنند؛ به مجلس مشروعیتی ظاهری بدهند و حکومت در ظاهر آبروداری کند که جمهوری است و قوه‌ی مقننه هم دارد و دست ظریف برای مغالطه‌کردن در خارج کشور باز باشد.

«جمعه سیا» کمترین تیتر است برای امروز. ایران آبستن اتفاقات بزرگتری است. این روز‌های سیاه می‌گذرند. کرونا و لیست سیاه و اف‌ای‌تی‌اف و انتخابات و حاکمان و حکومت و… همه کف روی آب ‌اند. آن‌چه می‌ماند و آن‌که می‌ماند و در گذر روزگار روز به روز زنده‌تر و ماندگارتر می‌شود، شجریان است؛ با نوای آسمانی خودش باید شنید: هرگز نمیرد آن‌که دلش زنده شد به عشق …

بازگشت به صفحه اول