یادداشت

بخشی از فضای مجازی در روزهای اخیر صحنه تقابل دو نگاه مختلف به «رابطه با شرق یا غرب» بوده‌ است. بهانه آن نیز، واکنش سخنگوی وزارت بهداشت به پنهان‌کاری احتمالی دولت چین در انتقال اطلاعات لازم پیرامون بیماری کرونا به

انتقاد سخنگوی وزارت بهداشت از عملکرد دولت چین در رابطه با انتشار آمار مبتلایان کووید۱۹ و کشتگان ناشی از این ابتلا، واکنش‌هایی را از جانب وزارت خارجه و سپاه و دیگر نهادهای حکومتی جمهوری اسلامی برانگیخت که تأسف‌انگیز و خجالت‌بار

کرونا بیش از آنچه ابتدا تصور می‌کردم در حیات‌مان دارای نقش شده است. گمان می‌کردم مانند شیوع فصلی آنفولانزا، در زمان خاصی می‌آید (نهایتاً با شیوع سریع‌تر و راحت‌تر) و دوره کوتاهی سپری می‌شود (نهایتاً با تلفاتی سنگین‌تر) و می‌رود. اما انگار به‌این

حکومت ایران حکومتی نیمه توتالیتر است، چرا که تمایل به کنترل شخصیتی و اخلاقی مردم دارد. این حکومت بخش وسیعی از قدرت خود را از کنترل رفتار، پوشش، اخلاق و روابط خصوصی مردم به دست می‌آورد. همچنین مکان و امکان

  ما با پدیده جدیدی از اپوزیسیون تحریم‌پسند روبرو هستیم که به دلیل تضادهای درونی‌‎اش، با واژگان و مفاهیم مرسوم گذشته به راحتی قابل توصیف و تبیین نیست؛ لذا باید کمی جسارت به‌خرج داد و این پدیده جدید را با

شانزده سال پیش زلزله بم فاجعه‌ای طبیعی برای مردمان جنوب شرقی ایران به‌وجود آورد. پس از وقوع زلزله، ریچارد آرمیتاژ، معاون وزیر امورخارجه آمریکا گوشی تلفن را برداشت و با محمد جواد ظریف، نماینده ایران در سازمان ملل متحد در

جناب آقای روحانی! از اینکه در ایام فرخنده نوروز به خوبی استراحت کرده و موفق شدید با گفتارهای دلچسب‌تان روحیه شاد ایجاد کنید و فضای خنده‌داری از کل حکومت به مردم و جهان نشان دهید، کمال امتنان را دارم. البته

در خودکامگی‌های سلطانی همواره برای شرایط سختی که سلطان به دلیل بیماری و سالخوردگی به زوال عقل دچار می‌شد ، ساز و کارهایی تدارک دیده شده بود. در آن شرایط شاهزادگان و زعمای قوم در مشورت با هم برای ادامه

حسن روحانی در روزهای پایانی سال ۹۸ با اشاره به تحریم‌های شدید اقتصادی بر ایران، مدعی شد که دولت او برای نخستین بار با افتخار، اقتصاد بدون نفت را در تاریخ ایران تجربه کرده است. او در آخرین جلسه هیئت

با خود می اندیشیدم اگر مسئولان و سران نظام خود را به جای یکی از بیماران مبتلا به ویروس کرونا قرار دهند که نمی‌تواند خدمات درمانی دریافت کند، اگر خود را به جای یکی از پرستاران و پزشکان فداکاری قرار

در خبرها آمده بود که جمعی از دانشگاهیان و فعالان سیاسی داخل و خارج از ایران با امضای نامه‌ای به رئیس جمهور آمریکا، از او خواسته اند که برای مقابله حکومت ایران با کرونا و به خاطر مردم کرونازده ایران،

در اعتراضات گوناگونی که از سوی برخی نیروهای نزدیک به اصلاحطلبان مانند علی مطهری و خانم پروانه سلحشوری انجام شده است، هر دو تاکید بر این دارند که «اگر در آغاز موج ابتلای کرونا در قم عناصر مرتجع و عقب‌مانده

رئیس دانا هم رفت. داستانی است این مرگ های غیر منتظره و غم‌انگیز. این روزها پی هم خبر مرگ عزیزی می‌رسد. آخرین آن مرگ نامنتظر خانم عفت موسوی همسر دوست عزیز و ارجمندم دکتر محمد محمدی گرگانی. این هم خبر

رئیس عادت نداشت بی‌خداحافظی برود، از بند هم که آزاد شد با اینکه کدر بودیم، آمد و پرده اتاق را کنار زد و رسم جوانمردی را به جا آورد و خداحافظی کرد و یاد داد که دعوای زندان برای زندانه

با شیوع کروناویروس که به‌واسطه‌ی بی‌تدبیری، ناکارآمدی و بی‌لیاقتی نظام حاکم در حال ایجاد فاجعه در ایران است، هرروز خبر مرگ آشنایی را می‌شنویم. حال خبر فوت آقای فریبرز رئیس‌دانا را شنیدیم که بسیار متأثرکننده بود. وظیفه‌ی خویش دانستم که

  خلیج فارس در تاریخ خود شاهد بروز چالش ها و تنش های سیاسی مهمی بوده که به نوبه خود بر بسیاری از روابط بین الملل در حوزه های مختلف سیاسی اجتماعی و اقتصادی تاثیرگذار بوده است و این موضوع

گسترش ویروس کووید ۱۹ در فرانسه، مقامات ارشد این کشور را یکشنبه‌شب در کاخ ریاست جمهوری گردهم آورد. نتیجه‌ی این گردهم‌آیی گرچه به‌سود «نیمار» و هم‌تیمی‎هایش نشد، اما آن‌ها همچنان امیدوار مانده و تا ظهر دوشنبه به انتظار نشستند تا

«حرفهایم مثل یک تکه چمن روش بود / من به آنان گفتم / آفتابی لب درگاه شماست / که اگر در بگشایید به رفتار شما می تابد»[۱] سلام آقا فرید[۲]، خاطرات انبوهی من و تو را به گذشته های دور وصل کرده، روزگاری که

یکی از ویژگی‌های برخی ایرانیان که نزد بسیاری از ملل کمیاب و گاهی نایاب است، دروغ بی‌دلیل است. بخصوص اگر مدتی در میان ملل دیگر زندگی کرده باشید، درمی‌یابید که تقریبا احتمال اینکه کسی بدون حضور در صحنه جنایت، بدون

عوامل نظام استبداد دینی و رئیس آن علی خامنه‌ای در انتخابات نمایشی-فرمایشی دوم اسفند ماه ۹۸ با تمام تمهیدات، تبلیغات و عوام‌فریبی‌ها نتوانستند مردم را به پای صندوق‌های رای بیاورند و از این طریق موفق نشدند مشروعیتی کاذب برای خود