نهتنها وجود ناآزادیهای مختلف به همراه سیاستگذاریهای نامطلوب و پیشینهی تلخ بیاعتمادی مردم به رژیمهای غیردموکراتیک، امکان عکسالعمل مناسب در بحرانهای اجتماعی و طبیعی را از دولت[۱] سلب میکند، بلکه به شکل فزایندهای با خالیشدن تکیهگاه اجتماعیِ نظام سیاسی در
در دو، سه هفته اخیر دو بار بسیار شگفتزده شدهام. یکی بعد از طرح مبحث «خیابان» به بهانه مسئله الجزایر و ونزوئلا در «زیتون» و دیگری در میزگرد «روبرو» بعد از اینکه به بهانه برخورد نخست وزیر و مردم نیوزیلند
در طول هفته های گذشته، مقامات نظام و سپاهیان بار دیگر اعلام کردند که ایران در بازسازی سوریه به صورت فعال شرکت میکند. مشخص نیست با اقتصادی که فروپاشی خود را هر روز بیش از پیش عیان میکند و با
اقتصاد نه فرمان و بخشنامه میپذیرد و نه با سرکوب و زندان و اعدام بهسامان میشود. اگر چنین بود تا امروز بهره یا سود پول تماماً و بهطور کلی ورافتاده بود. اما چون برخورد علمی و فنی با واقعیت اقتصادی-
مقایسه انقلاب اسلامی ایران با سه انقلاب بزرگ دیگر قرن بیستم، این واقعیت را روشن می سازد که هیچ یک از این انقلابها علیرغم تمام شعارهایی که میدادند و میدهند، نتوانستهاند در پیاده کردن سادهترین اهداف و آرمانهایشان در جهت بهبود بخشیدن
این مطلب را در مباحثه با دوست گرامی رضا علیجانی و در ارتباط با دو مقاله پی در پی ایشان تحت عناوین «آیا زمان آشتی با عرصه خیابان نرسیده است!؟» و «به جای هو کردن «خیابان»، آن را فهم کنید!» می نویسم.
پس از مخابره قتل عام نمازگزاران مسلمان در نیوزیلند، مقام های کشورهای جهان، شخصیت های سیاسی و فعالان اجتماعی و حقوق بشری و حتا بسیاری از سازمانها و دولتها واکنش جدی نشان داده و مراتب تسلیت و تعزیت با جامعه
این راه را نهایت صورت کجا توان بست؟ (نقد رویکرد اصلاح طلبی تقلیل گرایانه) بخش اول: اصلاحطلبان و خودکشی از ترس مرگ قاعده ای اثبات شده با مصداقهای فراوان در مورد رژیمهای در حال گذار می گوید هنگامیکه جریان آزاد
این اولین بار نیست که من با دوست بسیار عزیزم جناب اقای دکتر برقعی بر سر بحرانهای بین المللی دو نظر کاملا متفاوت و مخالف داریم. در مورد سوریه هم چنین بود و من از ابتدا مخالف مداخله نظامی ایران
همانگونه که بارها در بحث «تحول خواهی» نوشته ام تحول خواهان برخلاف اصلاح طلبان و سرنگونی طلبان روی هیچیک از روش ها و ابزارهای متداول در مدل های گوناگون بهبود زندگی مردمان و «گذار» به دموکراسی که در چهارگوشه جهان
مسئله ونزوئلا به دلایل گوناگون مورد توجه ایرانیان قرار گرفته است. در این زمینه من هم مطلبی داشتم زیر عنوان «کودتای نوین»، که در آن نشان داده بودم این الگوی نوین آمریکا برای کودتا در کشورهای مورد نظرش است .
این روزها خلع لباس یک روحانی به نام سید حسن آقامیری در قم، بازتاب گستردهای در رسانهها و شبکههای اجتماعی داشته است. ظاهرا شهرت این حجهالاسلام بیشتر به دو دلیل است. یکی این که او (برخلاف اغلب روحانیان) اهل کار
محمد خاتمی: هم در ساختار و هم در رویکرد اشکال هست… دیگر خیلی سخت است که به مردم بگوییم بیایید رای بدهید. آیا فکر میکنید در دور آینده انتخابات به حرف من و شما مردم پای صندوقها خواهند آمد؟ بعید
ابوالفضل قدیانی برادر و دوست امروز و همبند سابقم به حکم دادگاه انقلاب و به استناد عبارتی در توصیف جنبش همیشه سبز سبز به سه سال حبس تعزیری محکوم شده است. عبارت مورد استناد دادگاه چنین است: «جنبش سبز چیزی
انتشار سخنرانی دکتر سروش به مناسبت چهلمین سالگرد انقلاب ۵۷ و به ویژه بخشی از این سخنان که وی گفته بود، بین محمدرضا شاه و آیت الله خمینی برای رهبری ایران، صد در صد، خمینی را انتخاب می کند، بسیار
ابوالفضل قدیانی، زندانیِ سیاسی پیش و پس از انقلاب، در دادگاهی که از حضور در آن سرباز زد و صلاحیت آن را به رسمیت نشناخت به سه سال زندان و مطالعه و رونویسی از سه کتاب محکوم شدهاست. معلوم نیست
جناب آقای دکتر سروش! هفته گذشته خواندم که گفتهاید: «آیت الله خمینی باسوادترین رهبر این کشور بوده تا کنون. هیچ کس از لحاظ علمی به او نمیرسید. فقیه بود و عرفان و فلسفه خوانده بود.». وقتی این کلمات را خواندم به
زیتون-حسن یوسفی اشکوری: این متن سال قبل در پاسخ به پرسشهای دوستی در باره چگونگی و چرایی انقلاب ایران و این که چرا عدهای از اهل سیاست و روشنفکری در آن شرکت کرده و با انقلاب و به ویژه با نظام جدید همراهی و همکاری کرده و اینان باید از مردم پوزش بخواهند، تقریر شده است. اکنون متن ارائه شده در عین حفظ قالب آن با اندکی ویرایش و افزایش در اینجا منتشر میشود. میپندارم انتشار آن میتواند در حد خود رفع ابهام کند و حداقل مواضع یک انقلابی پیشین را در مقطع چهلمین سال انقلاب ایران به اجمال نشان دهد.
سخنرانی اخیر عبدالکریم سروش در مقام مقایسه روحالله خمینی و محمدرضا پهلوی، به نحوی فراتر از انتظار، با واکنش وسیع فعالان شبکههای اجتماعی و صاحبنظران طیفهای مختلف سیاسی داخل و خارج ایران روبرو شد. دلیل این واکنش هم ریشه در
جناب آقای خامنهای! رهبر حکومت ایران! جمله زیبای شما را درباره جان بولتون خواندم و بر این شعور و بصیرت، آفرین فرستادم. فرمودهاید: «جان بولتون فهمی از روابط انسانی ندارد.» و ای کاش بقیه سیاستمداران جهان با شما و مسئولان
ازدواج سفید، به پدیده ای رایج و رو به افزایش در جامعهی ما تبدیل شده است. پیش از هر سخنی در این رابطه باید دانست ازدواج سفید چیست. ازدواج سفید به هر نوع رابطهی آزاد میان زن و مرد اطلاق
آقای دکتر سروش یکی از سرمایه های فرهنگی کشور ماست که از دهه هفتاد به بعد نقش مهمی در ایجاد گسست فرهنگی از مذهب سنتی در بخشی از جامعه ایران (به خصوص در بدنه حکومت) به سمت فهمی عقلانی و
آقای «برایان هوک»، نماینده ویژه امور ایران در وزارت خارجه آمریکا به تازگی با ایستادن در کنار سفارت سابق ایران در واشنگتن یک پیام ویدئویی خطاب به مردم ایران ارسال کرده که بازتاب وسیعی در شبکههای خبری و اجتماعی یافته
۱.اگر محمدجواد ظریف به هر دلیلی به وزارت امورخارجه برگردد، آنگاه: حضور سرزده بشار اسد در ایران؛ انتشار چند عکس معنادار از دیدار اسد با آیتالله خامنهای و حسن روحانی؛ حضور چشمگیر قاسم سلیمانی دراین دو دیدار؛ غیبت وزیر امورخارجه
استعفای ظریف یک آژیر خطر و اعلام هشدار برای کل نظام است. مسیری که بیت قدرت در پیش گرفته، همراه با روندهایی که در منطقه و جهان علیه حکومت در حال پیش روی است؛ وضعیت اقتصادی و سیاسی کشور را
استعفای ظریف، بیش از انکه محافظهکاران افراطی تصور میکردند، خبر ساز شد و جامعه را به شوک فرو برد. جهرمی، وزیر ارتباطات کشور، بعد از خبر استعفای ظریف در فضای مجازی، در پایان توییت خود نوشت که «مردم نگران هستند».
جناب آقای ظریف! فرمودهاید: «ما به مقاومت مردم سوریه، عراق، فلسطین و لبنان افتخار میکنیم.». جمله شما حاوی تناقضهای بسیار و به دور از حقیقت است. لطفا با خودتان فکر کنید و به این موارد پاسخ دهید. البته من انتظار
کودتای ۲۸ مرداد الگویی شد برای اجرا در حداقل ۱۳ کشور دیگر اما آن الگو دیگر کهنه شده و مناسب این زمانه نیست؛ به دو دلیل : عصر اطلاعات: در آن ایام چنان ارتباطات کم بود که بیشتر مردم آمریکا از
تاریخ ما «تاریخ مذکر» است و این، هرچند با توجه به روند تاریخ در مرحله پس از عصر کشاورزی، طبیعی مینماید ولی در عین حال منطبق با عدالت نبوده و نیست. در این برساخت ظاهرا طبیعی، ای بسا زنانی که
او نیز گذشت از این گذرگاه وان کیست که نگذرد از این راه چندین دهه است که ذکر خیر خانواده محترمِ دکتر شریعتی، در خانواده ما جاریست. چنانکه پدر و مادرم نقل میکنند، سه ساله بودم که به اتفاق خواهرم
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
بازنشر مطالب با ذکر منبع آزاد است. ۱۳۹۴-1401