«از قوه قضائیه و قضات ارجمند آن انتظار دارد، در رسیدگی به موضوعات مرتبط با هنرمندان و سینماگران ایران از صدور احکام «جنجالبرانگیز» و دامنهداری چون زندان و ممنوعالکاری خودداری و «بزرگوارانه» و با شیوه فرهنگی در این خصوص عمل کنند».
بحث حذف چند صفر از پول ملی کشور اولین بار نیست که بر سر زبان ها قرار گرفته است. این سیاست از زمان ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد به منظور کاهش تورم مطرح بوده است اما هرگز به صورت اجرایی
اگر همه سر و ته یک کرباسند، ترجیح «ما» ایستادن در جایگاه «نه» گفتن به سرنگونی طلبان و واگذاری تعیین سرنوشت به خود مردم است. ما در این نه گفتن صراحت داریم، چرا که آنان را مشغول مشاطه گری بوف
آقای خاتمی مدتی پیش میگفت حتی اگر او هم ملت را دعوت به شرکت در انتخابات بکند، دیگر کسی حرفش را گوش نمیکند. محمدرضا عارف هم میگفت آمارها و نظرسنجیها مایوس کننده است و مهدی چمران از جناح مقابل نیز
استفاده از ابزار جامعهمحوری توسط کنشگران سیاسی و جنبشهای هوشمند همیشه نتیجۀ مطلوب سیاستمداران را به دنبال ندارد. یعنی نمیشود بر روی موج سوار شویم و آن را هدایت کنیم و هر وقت هم خواستیم از آن پیاده شویم. کاری که نخبگان جنبش اصلاحطلبی در این بیست و اندی سال کردهاند…
آیا اوضاع حسّاسی که اکنون ایران در رویارویی با برخی قدرت های بزرگ و پشتیبانی برخی دیگر قرار گرفته به کلّی امر تازهای است یا پیشینه هایی همانند در تاریخ، مثلاً، دو سده گذشته ایران داشته است؟ در این مختصر می کوشم تا
عباس امیرانتظام بخشی از تاریخ معاصر ماست و سرنوشت او نشان از آمال و مطالبات تحققنیافته است و این ناکامی رنج بزرگ ملی است که همهی ما را رنجور و بیتاب کرده. اما این فقط یک روی سکه است. روی دیگر
در شرایط خطرناکی که طبقات حاکم ایران و آمریکا بر سر منافع و مطامع خود شبح جنگ را در مرزهای ایران به پرواز درآورده اند، دو مساله مبرم در برابر ماست. یکی طرح مطالبه مذاکره بی قید و شرط با
سرانجام پخش سریال گاندو از شبکه سوم سیمای جمهوری اسلامی به پایان رسید. شبکه سه در ید مدیریت علی فروغی پسر باجناق غلامعلی حداد عادل است و حداد عادلی پدر همسر مجتبی خامنهای، پسر جنجالی علی خامنهای رهبر جمهوری اسلامی
۱-سخن از زمانهایست که روزنامههای غیردولتی با یک روز تاخیر به شهرستانهای بزرگ میرسیدند و شهرستانهای کوچک نیز برای خواندنشان تا بعدازظهر فردای روز انتشار و یا حتی تا ۲ روز بعد باید منتظر میماندند. شاید برای نسل امروز غریب
سیاستپیشگان و کنشگران اصلاحطلب به اعتراضات دیماه ۱۳۹۶ در تهران و دهها شهر کوچک و بزرگ ایران، ابتدا با شک و تردید در اصالت اعتراضات و مردمی بودن ماجرا نگریسته و حتی آن را دسیسهای طراحی شده از سوی جناح
در سالهای گذشته بارها مسئولان کشور از احتمال کمبود اقلامی راهبردی و غیرراهبردی در ایران خبر دادهاند؛ این کمبودها اما در آخرین لحظات و زمانی که نگرانیها به حد کافی مطرح میشد، از گوشه و کنار و با تمهیداتی رسمی
سفر رامبد جوان و نگار جواهریان به کانادا برای به دنیا آوردن فرزندشان، ناسزا گفتن به ستاره اسکندری در خارج از کشور به خاطر کشف حجاب و همسر دوم مهدی هاشمی، همه و همه ماجراها و قصۀ پرغصۀ سلبریتیهای ما
۱- بنا بر تعاریف و صورتبندیهاى مختلفى که از «فمنیسم» دربستر زمان و فرهنگ هاى مختلف ارائه شده، گروه ها و فعالیت هاى متفاوت و گاه متضادى ذیل این مفهوم بازنمایی شده است. از خواستههایى همچون حق راى و
سالها پیش آقای سعید حجاریان در واکنش به طرح «رفراندوم مجازی» و راه اندازی سایت «شصت میلیون دات کام»، این نوع شبه مبارزات را به طعنه «کلیک کلیک بنگ بنگ» توصیف کرد (با اقتباس از عنوان داستان «چیتی چیتی بنگ
تردیدی نیست انتخابات مجلس برای جناحهای سیاسی فعال در ایران از اهمیت بسیاری برخوردار است. بسیاری از تحلیلگران سیاسی از جمله بخش مهمی از اصلاحطلبان بر این باورند در وضعیت فعلی، مردم بنابه دعوت اصلاحطلبان، حاضر به مشارکت در انتخابات
۱-تیپولوژی ساختار سیاسی جوامع و گذار به دموکراسی از جمله مهمترین مباحث در حوزه سیاست تطبیقی است که خود سیاست تطبیقی نیز از مهمترین دستاوردهای علم سیاست و روش و فهم علمی پدیدارهای سیاسی محسوب می شود. علمای سیاست تطبیقی
مریم روحانی، نویسنده و فرهنگنویس کودکان و نوجوانان، مادرم، همسر لطفالله میثمی درگذشت. در مراسم ختمش اجازه سخنرانی نداند، حتی نگذاشتند آقای میثمی چند کلمهای بگوید. متن و صوتی را هم که برای او آماده کرده بودم- که از حق
در سالروز درگذشت اندیشمند تاثیرگذار و پرنفوذ ایرانی، علی شریعتی، قرار داریم و برای یک اندیشمندِ جریانساز، هیچ بزرگداشتی، بزرگتر و ارزنده تر از نگاشتن درباره او و بازخوانی اندیشه او نیست چرا که نگاشتن های روشمند و نقادانه، هم
وقتی خبر سفر آیتالله خامنهای به جمکران قبل از مذاکره روز پنج شنبه با آقای آبه را شنیدم با خود گفتم او چقدر تنهاست، و دستگاه عریض و طویلی که به عنوان دفترش عمل میکند چقدر بیصلاحیت و بیکیفیت است.
در پی میزگرد تلویزیونی صفحه ۲ بیبیسی درباره بیانیه ۲۲۵ امضایی اخیر آقای مهاجرانی نقدشان بر بیانیه را مفصلتر نوشتهاند و به آنچه در آن برنامه گفتم نیز پرداختهاند؛ تلاش کردم پاسخم به مکتوب ایشان را در این ۱۰
هم اکنون نوشته دوست قدیم و همکارمان در مجلس اول جناب مهاجرانی را در زیتون [بهنقل از کانال ایشان] خواندم که نقدی است بر بیانیه اخیر ۲۲۵ نفر فعالان مدنی و سیاسی داخل و خارج ایران که در آن از
چند روز پس از آنکه ۲۲۵تن از کنشگران سیاسی و مدنی داخل و خارج ایران با انتشار فراخوان «مذاکره، تسلیم نیست» خواستار مذاکره بیقید و شرط میان ایران و آمریکا شدند، نخستوزیر ژاپن نیز به ایران آمد تا حامل پیامی
ده سال پس از سال ۸۸، هنوز مسئولان نظام نسبت به «فتنه جدید» هشدار میدهند و به روی خود نمیآورند که آتش همان اعتراض که به جای پاسخ و اقناع، سرکوب شد هر بار به شکل دیگری و با پرسشهای
امر به معروف و نهی از منکر در کشور ما بار دیگر مسالهآفرین شد و اذهان جستجوگر را باز به اندیشه واداشت که بهراستی دین در جامعه ما به چه مبتلا گشته است. ماجرا از آن جا آغاز شد که
«تجربه ترکیه و آینده اردوغان»، عنوان مطلبی است که به قلم نویسنده بزرگواری به نام فیروز قرشی در ۱۹ خرداد در سایت وزین «زیتون» منتشر شده است. با وجود آنکه در نوشتهی جناب قرشی، نکات ارزشمندی هم وجود دارد، اما
این راه را نهایت صورت کجا توان بست؟ (نقد اصلاحطلبی تقلیلگرایانه) بخش ششم: خیابان به مثابه قلب سیاست چندیست که در مباحثات سیاسی میان نظریهپردازان اصلاحطلب و برخی از منتقدان ایشان، موضوع «خیابان» به عنوان یک گزینۀ راهبردی برای پیشبرد
یک: چگونه سه دهه سلطه حزب عدالت و توسعه پایان گرفت؟ در انتخابات ۳۱ مارس آراء حزب عدالت و توسعه به ۳۷ تا ۳۸ درصد سقوط کرد. اردوغان با بازی با رقم هائی که حزب اش در اتفاق با حزب
درآمد در برنامه بسیار خوب و مفید «پرگار» در هفته پیش در بیبیسی با عنوان «رهبری خمینی در انقلاب ناگزیر بود؟» دو تن از دوستان خوب من یعنی آقایان مهدی فتاپور و جمشید اسدی به عنوان میهمان شرکت داشتند. با
چند ماه پس از انتخاب آقای خاتمی به مقام ریاستجمهوری، شبی را میهمان دوستی بودیم که فرزند باهوش و پر جنبوجوشی داشت. برای ما نقل کرد که معلم در کلاسِ آموزش زبانِ فارسی از بچهها خواسته است که با کلمهی
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
بازنشر مطالب با ذکر منبع آزاد است. ۱۳۹۴-1401