یادداشت

امر به معروف و نهی از منکر در کشور ما بار دیگر مساله‌آفرین شد و اذهان جستجوگر را باز به اندیشه واداشت که به‌راستی دین در جامعه ما به چه مبتلا گشته است. ماجرا از آن جا آغاز شد که

«تجربه ترکیه و آینده اردوغان»، عنوان مطلبی است که به قلم نویسنده بزرگواری به نام فیروز قرشی در ۱۹ خرداد در سایت وزین «زیتون» منتشر شده است. با وجود آن‌که در نوشته‌ی جناب قرشی، نکات ارزشمندی هم وجود دارد، اما

این راه را نهایت صورت کجا توان بست؟ (نقد اصلاح‌طلبی تقلیل‌گرایانه) بخش ششم: خیابان به مثابه قلب سیاست چندیست که در مباحثات سیاسی میان نظریه‌پردازان اصلاح‌طلب و برخی از منتقدان ایشان، موضوع «خیابان» به عنوان یک گزینۀ راهبردی برای پیشبرد

یک: چگونه سه دهه سلطه حزب عدالت و توسعه پایان گرفت؟ در انتخابات 31 مارس آراء حزب عدالت و توسعه به 37 تا 38 درصد سقوط کرد. اردوغان با بازی با رقم هائی که حزب اش در اتفاق با حزب

چند ماه پس از انتخاب  آقای خاتمی به مقام ریاست‌جمهوری، شبی را میهمان دوستی بودیم که فرزند باهوش و پر جنب‌وجوشی داشت. برای ما نقل کرد که معلم در کلاسِ آموزش زبانِ فارسی از بچه‌ها خواسته است که با کلمه‌ی

شبکه‌های اجتماعی فارسی‌زبان در چند روز اخیر موضوع جدیدی برای بحث و چالش یافته‌اند. دریا صفایی، فعال دانشجویی ملی‌گرای ایرانی و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دانشجویی 18 تیر 78 که از همان 20 سال پیش و پس از آزادی از بازداشت

درآمد مدتی است که اصطلاح «استمرارطلبی» باب شده و تا حدودی هم جا افتاده و عملا از این عنوان برای نوعی دشنام سیاسی و یا تسویه حساب گروهی و جناحی استفاده می شود. از شما چه پنهان در این مدت

این راه را نهایت صورت کجا توان بست ( نقد اصلاح‌طلبی تقلیل‌گرایانه ) بخش پنجم: اصلاح‌طلبان و درک نادرست از جامعه‌محوری در مباحث نظریِ گذار به دموکراسی و در ذیل سرفصل شرایط پیدایش کارگزاران و عوامل گذار، با دو اصطلاح «جامعه

جناب آیت‌الله سید علی خامنه‌ای با سلام و به امید سربلندی ایران عزیز، تشدید اختلافات با آمریکا همراه با تشدید اوضاع بد اقتصادی وعواقب آن که زندگی روزمره مردم را از همیشه سخت‌تر و تنگ‌تر نموده،‌ من را به مانند

کشور ما امروز در کجا ایستاده است؟ چهل سال بعد از انقلاب آنچه مشخص است این است که در طول این سالها کرارا از خارج مورد تحریم قرار گرفته‎ایم. هیچ کشور با نفوذ و تاثیرگذار بین المللی دوست و هم‌پیمان

از چهار دهه پیش بدین سو، سیاست خارجی نظام جمهوری اسلامی دائما در مسیر آزمون و خطا سیر کرده ولی متاسفانه مسئولان و دست‌اندرکاران این نظام کمتر از خطاهای خود درس آموخته و بنابرین آزمودن آزموده‌های خود و دیگران را

رحیمی می‌گفت: «شمس آبادی و شیخ قنبرعلی دو آخوند شدیدا سنتی بودند و در مخالفت خود با امام هیچ ملاحظه‌ای نداشتند. رابط ما شرح حال آن دو را به نجف رسانده بود و امام نیز دستور حذف آنان را داد. این کار دو خاصیت داشت…»

زمانی که اعراب به ایران حمله کردند، جماعتی که از ستم طبقاتی حکومت ساسانیان به جان آمده بودند، به امید نجات با نان و خرما به استقبال آن خونخواران رفتند. از حکومتی به جان آمده بودند، که جامعه را کاستی کرده

مدتی است که نزاع ایران و آمریکا بالا گرفته  و بعد از سر خوشی برجام، تلخکامی رفتار امروز آمریکا تمام راه‌های آمده را به سکوی اول باز گردانده است. انعطافی که دمکرات ها رقم زده بودند به همراه نرمش قهرمانانه‌ای

اقدامات دولت ترامپ و افزایش حملات آمریکا در جنگ لفظی اش با ایران در هفته های اخیر بی شک میزان تنش میان دو کشور را به ابعادی بی سابقه در سه دهه گذشته و چیزی کم و بیش شبیه آنچه

این راه را نهایت صورت کجا توان بست؟  (نقد رویکرد اصلاح طلبی تقلیل گرایانه) بخش سوم: اصلاح‌طلبان و بلاتکلیفی میان ملت و دولت جنبش اصلاح‌طلبی دوم خرداد 76 یک جنبش ذاتا مردمی و برخاسته از تحولات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی

تغییر و تحولات هر پدیده‌ای در درجه نخست اموری هستند مربوط به گوهر و ظرفیت آن پدیده یعنی به کنش‌ها و واکنش‌های درونی آن (تضادهای داخلی). عوامل بیرونی هرچه قدر هم قوی باشند، در نهایت نقش کند کننده و یا