رئیس سازمان پدافند غیرعامل: تهدیدات مردم‌محور شده‌اند

«الگوی دفاع جامع»؛ اسم رمزِ حکومتِ نظامیان

زیتون ـ یلدا امیری: حکومت جمهوری اسلامی به سرعت به سوی نظامی شدن پیش می‌رود، سپاه پاسداران که پیش از این عملا به دولتی در سایه تبدیل شده بود، اکنون با شکست‌های پی‌درپی دولت حسن روحانی به دلیل تحریم‌ها، بی‌کفایتی و فساد، دیگر تعارف را کنار گذاشته و از سایه بیرون آمده است. بسیاری از نظامیان و حتی سیاسیون در مورد احتمال تشکیل دولتی نظامی سخن می‌گویند. از دیگر سو سپاه همچنین در صدد به دست گرفتن قدرت در عرصه «امنیت اجتماعی» است و دولت حسن روحانی نیز در این زمینه تا کنون با آنها همکاری کرده.

 سرکوب در پوشش پدافند غیر عامل

غلامرضا جلالی، رئیس سازمان پدافند غیرعامل جمهوری اسلامی روز ۵ آبان ۱۳۹۹ در نشست مشترک کمیته پدافند غیرعامل، وزارت کشور و شورای پدافند غیرعامل استان‌ها با حضور باقری، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح و عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور، از «تعامل خوب و دو سویه وزارت کشور با سازمان پدافند غیرعامل» قدردانی کرد و گفت که تهدیدات پیش روی کشور به دلیل تحولات در حوزه‌های فناوری، الگوی جدیدی به خود گرفته است، به گفته او «این تغییرات لزوم نیاز به طرح‌های دفاعی جدیدی را در برابر تهدیدات ضروری می‌کند.»

جلالی در واقع پیشرفت فناوری و به طور غیر مستقیم شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های آنلاین را خطر جدیدی معرفی می‌کند که نیاز به تمهیدات جدیدی دارد.

رئیس سازمان پدافند غیرعامل افزود: «به صورت خیلی خلاصه تهدیدات مردم محور شدند و در هر سناریویی از سوی دشمنان مردم و استفاده از اندرکنش آنان در محاسبات دشمن به یک مولفه جدید تبدیل شده است. از این رو باید به دنبال یک الگوی دفاع جامع در کشور باشیم.»

رئیس سازمان پدافند غیرعامل: «به صورت خیلی خلاصه تهدیدات مردم محور شدند… از این رو باید به دنبال یک الگوی دفاع جامع در کشور باشیم.»

او گفته است که در یک الگوی جامع دفاعی هم نیازمند رویکرد نظامی و غیرنظامی برای اداره مردم هستیم، اداره مردم در شرایط بحران یک ضرورت است. از سوی دیگر بخشی از لایه‌های دفاعی در دفاع غیرنظامی و پدافند مردم محور خلاصه می‌شود که در این زمینه با استفاده از ظرفیت‌ها و ساختارهای وزارت کشور در قالب استانداران و فرمانداران پدافند غیرعامل در استان‌ها تلاش کردیم ساختارهای پدافند غیرعامل را در استان‌ها متناسب با سطح مأموریت آنها تنظیم و تقویت کنیم.

غلامرضا جلالی، رئیس سازمان پدافند غیرعامل

بنابر این سخنان به نظر می‌رسد که این سازمان نظامی از یک سو اعتراضات مردمی را گزینه‌ای نزدیک می‌بینند و از سوی دیگر به دنبال شیوه‌های جدید برای سرکوب هستند.

بیشتر بخوانید:

جایی که «دولت‌‌های موازی» به‌هم رسیدند

رضویون؛ پای سپاه در کفش نیروی انتظامی

انتقال پایتخت به سبکِ سپاه

با افزایش فشارهای اجتماعی و اقتصادی در ایران و بالاخص بعد از اعتراضات و سرکوب‌های گسترده آبان ۹۸، احتمال تکرار این اعتراضات به یکی از نگرانی‌های اساسی حاکمیت و بالاخص نظامیان نبدل شد. اعتراضات آبان یکی از مقاطعی بود که در آن دولت اختلافات خود را با نظامیان و بالاخص سپاه یا به طعنه حسن روحانی «دولت با تفنگ» کنار گذاشت و برای سرکوب با هم متحد شدند. حسن روحانی از سرکوب مردم در آبان ۱۳۹۸ حمایت کرد و معترضین را انگشت‌شمار خواند و گفت در فیلم‌ها دیده که آنان عددی نیستند.. آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، معترضین به گران شدن بنزین را «اشرار» خواند و حساب آنان را از «مردم »جدا کرد. علی ربیعی، سخنگوی دولت هم معترضان را «تروریست» توصیف کرد و سپاه پاسداران با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که با معترضین «سخت» برخورد خواهد شد.

اما از میان رفتن نقش دولت در اداره کشور از سال‌ها پیش آغاز شد درست زمانی که سپاه پاسداران با قدرت اسلحه تصمیم گرفتند خواسته‌های خود را به کرسی بنشانند.

شروعی بر پایان دولت غیرنظامی

لندکروزهای سپاه پاسداران باند فرودگاه را بستند، برخی گزارش‌ها از آمدن تانک حکایت می‌کردند، ۲۴ اردیبهشت ۱۳۸۳ قرار بود فرودگاه امام خمینی با حضور محمد خاتمی، رئیس جمهور دوره اصلاحات افتتاح شود، اولین هواپیما با خواهش وزیر راه وقت فرو نشست، اما دومین هواپیما اجازه فرود نیافت. هواپیماهای جنگی تحت فرمان ستاد کل نیروهای مسلح، تهدید کردند که در صورت فرود به سوی آن شلیک خواهند کرد، احمد خرم، وزیر راه دولت وقت در مصاحبه‌ای گفت: «یک فانتوم و یک میگ ۲۹ بالای سر این هواپیما رفتند. جنگنده ها به هواپیمای مسافری اعلام کردند اجازه نشستن ندارد.»  هواپیما به سمت اصفهان رفت.

بهانه سپاه پاسداران  برای این لشکر کشی حضور شرکت ترکیه‌ای تاو بود. شرکت تاو در مناقصه وزارت راه موفق شده بود راه اندازی بخش خدمات فرودگاه از کارگو تا هندلینگ را در اختیار خود بگیرد و همچنین قرار بود این شرکت فاز دوم این فرودگاه را طی دو سال تکمیل کند و تحویل دهد. اما ظاهرا شرکت‌های تحت پوشش سپاه در این مناقصه شکست خورده بودند. شرکت هواپیمایی آسمان و رییس این شرکت علی عابدزاده که از سرداران سابق سپاه پاسداران بود، خواستار آن بود که بخش حمل بار تجاری یا همان کارگوی این فرودگاه به آسمان واگذار شود.

احمد خرم معتقد است که محمد باقر قالیباف، فرمانده وقت نیروی انتظامی، پشت پرده جریان فرودگاه امام خمینی قرار داشت.

احمد خرم معتقد است که محمد باقر قالیباف، فرمانده وقت نیروی انتظامی، پشت پرده جریان فرودگاه امام خمینی قرار داشت و فرمانده عملیات این جریان بوده است. امروز قالیباف بر صندلی ریاست مجلس نشسته و نشان بارزی از نظامی شدن حکومت جمهوری اسلامی است.

اما پس از دولت خاتمی دیگر نیاز به تانک و فانتوم نبود. محمود احمدی نژاد در طول ۸ سال ریاست جمهوری اغلب صنایع و شرکت‌های بزرگ را به سپاه واگذار کرد. اکنون نیز دولت حسن روحانی زمینه ورود نظامیان را هموار کرده و بخش‌هایی چون امنیت اجتماعی را با همکاری تمام و کمال به آنها واگذار می‌کند.

هشدار در مورد قدرت گرفتن نظامیان

علی مطهری در گفت‌وگویی که ۲۹ شهریور ۱۳۹۹ منتشر شد، از طرح شماری از نمایندگان مجلس برای اصلاح قانون انتخابات انتقاد کرد در بخشی از این طرح  که به تعریف «رجل سیاسی» مربوط می‌شود آمده که نظامیان در حال کار نیز می‌توانند نامزد ریاست جمهوری شوند.

مطهری گفته است وقتی عضوی از ارتش یا سپاه پاسداران نامزد انتخابات و رئیس جمهور شود نتیجه تشکیل حکومت نظامیان خواهد بود.

مطهری گفته است وقتی عضوی از ارتش یا سپاه پاسداران نامزد انتخابات و رئیس جمهور شود نتیجه تشکیل حکومت نظامیان خواهد بود.

صادق زیبا کلام در مناظره ای با عنوان «نقش نظامیان در حکومت‌ها» می‌گوید: حکومت نظامیان برای پیشرفت اقتصادی،توسعه سیاسی و پیشرفت اجتماعی به هیچ وجه مطلوب نیست و از چاله به چاه افتادن است. وقتی نظامیان بر سر قدرت می‌آیند جدایی از قدرت ندارند و باعث نجات نمی‌شوند و مایه بدتر شدن اوضاع در بلندمدت خواهند شد.»

به گفته این تحلیل‌گر اگر حکومت واقعا نظامی باشد تمام اصل و اساسی دموکراسی را زیر پا می‌گذارد و در حکومت‌های نظامی قانون، فرع بر اراده حاکمان نظامی می‌شود.

حکومت نظامیان

حافظه تاریخ یادآور روزهایی سخت برای مردمان کشورهایی است که تحت حکومت نظامیان زندگی کردند. شیلی که این روزها مردمش در شادی پیروزی دمکراسی‌ و زدودن آخرین نشانه‌های حکومت نظامی ژنرال پینوشه غوطه‌ور هستند، از این نمونه‌هاست. هر چند امروز مردم شیلی با رای قاطع خواستار اصلاح قانون اساسی شدند و بیش از ۷۸ درصد رای دهندگان، به تغییر قانون اساسی به جا مانده از زمان ژنرال پینوشه رای دادند، اما برای رسیدن به این نقطه مسیر دشواری را طی کردند.

پنج هزار نفر این جاییم/ در این بخش کوچک شهر/ چه دشوار است سرودی سرکردن/ آن‌گاه که وحشت را آواز می‌خوانیم/ وحشت آن‌که من زنده‌ام/ وحشت آن‌که می‌میرم من/ خود را در انبوه این همه دیدن/ و در میان این لحظه‌های بی‌شمار ابدیت/ که در آن سکوت و فریاد هست/ لحظه پایان آوازم رقم می‌خورد.

این آخرین ترانه ویکتور خارا خواننده، شاعر و انقلابی شیلیایی بود که بر تکه‌ای از روزنامه نوشته بود، او در سال ۱۹۷۳ با آغاز کودتای پینوشه بازداشت شد و به همراه تعداد زیادی از دانشجویان به استادیوم سانتیاگو منتقل شد. استخوان‌های دست و انگشت‌های او را شکستند و به او گفتند در حضور بقیه بازداشت‌شدگان آواز بخواند و او ترانه «ما پیروز خواهیم شد» سرود مخصوص حزب اتحاد مردمی را خواند. در روز ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۳ جسد تیرباران شده او در کنار خیابان پیدا شد.

حکومت شیلی در دوران پینوشه نمونه‌ای مثال زدنی از یک حکومت نظامی در تاریخ است، حکومتی که هر چند باعث پیشرفت اقتصاد شیلی شد، اما خفقانی بی حد و حصر در کشور ایجاد کرد، علنا نیروهای اپوزسیون را کشت و آزادی بیان را نابود کرد. مسیری که به نظر می رسد مقامات جمهوری اسلامی نیز آن را در پیش گرفته‌اند، البته بدون فاکتور پیشرفت اقتصادی.

به اشتراک گذاری بر روی telegram
تلگرام
به اشتراک گذاری بر روی twitter
توییتر
به اشتراک گذاری بر روی facebook
فیس بوک
به اشتراک گذاری بر روی whatsapp
واتزاپ

3 پاسخ

  1. با سلام. حکومت نظامیان اسلامی باید آواز خوشی به گوش نو اندیشان دینی باشد. همان آنها که گفتند: امروز ما همه یک سپاهی هستم. آن‌ها که فرمودند : نگاه دگری باید کرد، واژه‌ها را باید شست. با نشستن در امریکا، کانادا، اروپا، و استفاده از القاب دکتر، و، پروفسور ، استاد دانشگاه، دین پژوه، … آن‌ها را از گناه مبرا نمیکند. دست آنان نیز آغشته به خون ایرانیان است.

  2. ” دولت نظامی در خفا یا پشت صحنه به مراتب مشکل آفرین تر است . واقعیت این است ملت ما در درس دموکراسی شاگردِ خوبی نبوده است و در این یک قرن گذشته انتخاب های احساسی، قبیله ای، ایدئولوژیک، و ناخودآگاه همین مردم بوده که باعث رد شدن از این درس اساسی بوده است ، ملتی که ارزش رای خود را نمیداند باید هم یک حکومت اقتدارگرای نظامی را تجربه کند ، بودن یک رییس جمهور نظامی در راس دولت چیز بدی هم نیست و اتفاقا بهتر از دولت های نیمه کاره وآبدارچی گذشته خواهد بود ، نویسنده گشته ومیان فرشته ها جرجیس ( پینوشه) را مثال میزند اما به ترکیه ، روسیه ، مصر ، وحتی ایران خودمان اشاره نمیکند که حکومت نظامیها در مقطعی از زمان باعث چه نظم وانضباط اقتصادی وسیاسی وپیشرفت آنها شده است ، هر نظامی ای که دشمن و خونخوار و دیکتاتور نیست شاید هنوز هم در میان مردان غیرتمند و وطن پرست ایران کسی باشد که استعمار غرب وشرق خونش را نریخته باشد و سر سبزش برتنش سودای استقلال ایران داشته باشد.از سوی دیگر کشور ما میزبان خوبی برای دموکراسی نبوده ونیست تا این درس را پاس نکنند همواره همین آش و همین کاسه، نویسنده گرامی در مورد آزادی بیان انگار راجع به کشور فرانسه سخن میگوید و فراموش کرده است آزادی بیان در ایران ابتدا از محیط خانواده آغاز میشود وحکومت ها هم بر همین بستر الگو برداری میکنند یادمان نرود که هم اکنون هم در حضور پدران وبزرگان خانواده نمیتوانیم آزادانه سخن از انتخاب حجاب، دین، زبان، وحتی لباس معمول خود بزنیم دموکراسی مانند جویباریست که بر بستر و مسیر مناسب و هموار شده ای توسط تاریخ و گذشته ها و زمان روان میشود نه بر کانال و مسیری که چند نفر با سرعت ومصنوعی کنده باشند اگر بستر مناسب نباشد نتیجه اش همین است. دموکراسی ایدئولوژی نیست، حتی مانیفیست و آرمان و آرزو هم نیست بلکه دموکراسی فرهنگ است ، شیوه تفکر واندیشه است، روشِ زندگانی هزاره سوم است باید بیاموزیم تمرین کنیم و جان بکنیم ، ما کشوری معمولی نیستیم کشوری که نفت و انرژی ومعادن مختلف دارد به سادگی متعلق به ساکنینش نیست بهتر است راحت بگوییم که نفت همان کوفت است و بس ،یعنی راست است که ایران و ایرانی حتی یک لحظه هم بدون دشمن خارجی نبوده ونیست آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان، روسیه، جدیدا چین….. اینها ایران بدون نفت و گاز و منابع مس و آهن و…. به پشیزی هم نمی خواهند همیشه سبزترین سرها و شجاعترین مردان ما را آنها اماج هدف خود قرار داده اند و میدهند هزاران بار حکومت نظامی ها را بر دولت های فشل که نمیتوانند ارزش پول ملی را یک ماه ثابت نگه دارند ترجیح میدهم چون سریعتر به مقصد می‌رسیم
    شاید اگر پینوشه نبود شیلی تا یک قرن دیگر هم رویای متحد بودن را تجربه نمیکرد”

    1. نظری که دادی بیشتر به چرت و پرت شبیه بود و مخلوطی از سفسته و مغلطه …
      ۱.آزادی‌ بیان که از خانواده شروع میشود ، زمان شاه وجود داشت . چه کسانی این فرهنگ عصر جاهلیت رو وارد خانواده ها کردن با اجباری کردن حجاب ؟با قانونی کردن ازدواج متعدد مرد؟با اجازه تمام کمال یک زن به دست شوهرش؟با دادن حق کشتن فرزندان به پدر؟
      از طرفی فکر کردی تا الان باعث و بانی این بدبختی و نکبت و فلاکت و فقر و تبعیض و زورگویی و کشت کشتار … بی سابقه چه کسانی بودن؟
      احمدی نژاد و روحانی هر فرمانده و عضو سپاه بودن،محسن رضایی و شمعخانی و قالی باف فرمانده سپاه بودن و ریاست مصلحت نظام ، امنیت ملی ، … + شهردار تهران ، و رییس مجلس و مهمتر از همه رییس نیرو انتظامی کل ایران زمانی قالی باف بود…تمام سفرای ایران در کشورهای مختلف فرمانده ها سپاه هستن … تعداد زیاادی از فرماندارها و شهردارها ونمایندها از سپاه هستن.از گمرگ تا هواپیمایی و واردات و صادرات و تولیدیها و پیمانکاری ها مثل مترو و انتقال آب ، جاده سازی ، رسانه ،معدن … تا تمام برنامه ها شبکه ها ی ایران و سایتها و اپلیکشنها ، سیم کارت رایتل ، تامین اجتمایی و انتقال خط لوله نفتی …. همه با سپاه… اونوقت میگی با حکومت نظامی همه چیو بهتر میکنه؟ خود سپاه این منجلاب متعفن رو درست کرده… افراد مثل تو شعور و درکشون در حد ۱۰ سانتی متری چشماشونه

دیدگاه‌ها بسته‌اند.

یادداشت روز

اندیشه

آخرین مطالب