2 پاسخ

1. تجربه ما ایرانیان نشان میدهد که کسی مسئولیت ترور را به عهده نمیگیرد !

2. پنجریه‌ای که پنجره باز میکند

   من، بر مزار شارون تیت و ناتالی‌ وود، سرژیک را نیز با خود به همراه خواهم داشت

   زیرا که او، پنجره‌ای دارد که پنجره باز می‌کند

   این پنجره، در گلوگاه اندیشه ی تاریخی، حنجره باز می‌کند

   من، با سرژیک و شمس لنگرودی و شاملو، و خیلی‌‌های دیگر، بر سر آن ۲ مزار

   قطار آینده ی تاریخی را، با نگاه به آن دورهای دور، میشویم سوار

   قطاری که زوزه میکشد : روزگار غریبی ‌ست نازنین

   قطاری که ریل آن، هست به اندازه ی تمامی زمین

   قطاری که لوکوموتیوران آن، مهر هزاران حرف را دارد بر جبین

   قطاری که شکار اندیشه ی تاریخی را، بنشسته است در کمین

   ******

   به مرگ گفتم که : سرژیک، سفیر لبخند است، انتخاب شده ی ملکه و نخست وزیر دولت تاریخ

   و من، قول میدهم که بر مزار شارون تیت و ناتالی‌ وود، باشم سفیر دولت تاریخ

   من، در این سفر، نانوأیی نیز باز خواهم کرد، و برای آیندگان، نان خواهم پخت با خمیر دولت تاریخ

   ******

   آری، پروسه ی از شارون تیت تا ندا، پنجره ایست که آن را نباید که بست یا شکست

   زیرا، با بسته شدن و شکستن این پنجره، بر سر راه رشد تاریخ، قرار می‌گیرد گسست

   من زین رو، پنجره ی سرژیک و پنجره ی اندیشه را، باز نگهمیدارم، با هر دو دست

   تاریخ سرودن : یکشنبه ۳۰ آوریل ۲۰۱۷ برابر با ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۶ ساعت ۵۵ دقیقه ی بعد از نیمه شب

دیدگاه‌ها بسته‌اند.