ميلاد عيسى مسيح(ع) پيامبر پاك خدا را كه مورد احترام بشريت است، به همه انسانها، به خصوص پيروان آن پيامبر و به ويژه هموطنان عزيزمسيحى تبريك و تهنيت میگوئیم و پيروى راستين از تعاليم توحيدى آن اسوه ايمان و اخلاص را براى بشريتِ درجستجوى حقيقت آرزو میکنیم.
حضور ميليونى ايرانيان مسلمان در كشورهاى غربى و ارتباط تنگاتنگ در محيطهاى كار و زندگى با مسيحيان، موقعيت ممتازى را فراهم كرده است تا از وراى تلخىها، تعصبات و تهاجمات و جبههگيرىهاى سياسى و اقتصادى، پيروان ادیان به تفاهم و تعارف و تبادل تجربيات دينى، فرهنگى و علمی بپردازند و به هدف مشترك همه پيامبران كه خداشناسی، عمل صالح، ابدیت نگری، اخلاق، آزادى، آگاهى، امنيت و آشتى است نائل آيند.
پيامبران، برخلاف فلاسفه كه نظريات مستقل و بعضاً متضادى عرضه كردهاند، همگى بر محور مشتركى كه همان خداشناسى، آيندهنگرى (پيوند عمل امروز با فردای قیامت) و كردار شايسته است، تأكيد داشتهاند و هركدام تصديق كننده قبلى و بعضاً بشارت دهنده بعدى بودهاند. اگر اختلافى هست، كه فراوان هم هست! اختلاف ميان پيروان اسير مانده در تعصبات قومى و نژادى است، وگرنه همه آنها از يك گوهر بودند و جان و جوهر تعاليمشان يكی بود.
به رغم جايگاه عظيمى كه عيسى مسيح(ع) و مريم(س) در قرآن دارند، متأسفانه در ميان مسلمانان نيز دامنه اختلافات تاريخى با مسيحيان، به غفلت از شناخت و تجليل شايسته ازمقام و موقعيت تاريخساز آن پيامبر منجر شده و در ايران خودمان، صرفنظر از كسانى كه كريستمس را به خاطر آداب و تشريفات و تزئيناتاش جدى مىگيرند و پیش از انقلاب در خريد درخت كاج از ارامنه هم پيش مىافتادند، بقيه مردم همتى را كه براى بزرگداشت آن پیامبر شایسته است مبذول نمىدارند، حالآنكه آن مقدار که قرآن از زندگى عيسى(ع) و مريم(ع) ذكر كرده، هرگز در انجيل نمىيابيد.
به اميد روزى كه ما مسلمانان نيز از شخصيت ممتاز اين «مَثل اعلى» بهره بيشترى ببريم، به نكاتى از قرآن كه نشاندهنده جايگاه فوقالعاده عيسى مسيح (ع) است اشاره مىشود:
۱– «مريم» نام سورهاى از قرآن است كه ۴۰ آيه نخست آن در باره مريم و حلقه مرتبط با او: زكريا، يحيى و عيسى (عليهم السلام) است. همان بانوى پاكى كه به تصريح قرآن برگزيدهترين زنان عالم بود (يا مريم …ان الله اصطفيك على نساء العالمين) آل عمران۴۲.
۲– سومين سوره قرآن به نام «آل عمران»، از خاندان و شجرهاى كه عيسى (ع) ميوه آن بود، از زمان مادر بزرگش (همسر عمران) ياد مىكند كه دعاى خالصانهاش تاريخ را عوض كرد!
۳– سوره «ياسين» كه یکی از بيشترين سورههاى قرائت شده قرآن میباشد، با مأموريت رسولان حضرت عيسى (حواريون) براى هدايت مردم (شهر انطاكيه) آغاز مىشود و از مجاهدتهاى «مؤمن آل ياسين« تجليل فوقالعاده مىكند.
۴– نام عيسى و مريم (جمعاً) ۷۰ بار در يكصد آيه قرآن آمده است كه پس از نام موسى (۱۳۶ بار) از همه پيامبران بيشتر است و اين درحالى است كه نام پيامبر اسلام (ص) (صرفوظر ازذكرعنوان پيامبرى و رسالتش) فقط ۴ بار در قرآن آمده است! آيا چنين وسعت نظرى در ميان پيروان امروزی وجود دارد؟
۵– تاريخ بنىاسرائيل در ۳۶ سوره قرآن و ۷۶۰ آيه كه حدود يك پنجم قرآن را تشكيل مىدهد، آمده است و آشنایى با تاريخ و تجربيات اين قوم در كتاب و سنت مسلمانان بسيار مورد تأكيد واقع شده است. هرچند اكثراً از آن غافليم!
۶– بخش عمده (۴۰٪) ۵ سوره بلند قرآن در باره تاريخ يهوديت و مسيحيت است (بقره ۳۵٪، آل عمران ۶۲٪، نساء ۱۵٪، مائده ۶۰٪ و انعام ۳۵٪). آيا مىتوان به تاريخ و تجربيات اين مردم بىاعتنا بود؟
۷– در قرآن ۱۳ بار تأكيد شده است كه اين كتاب نه تنها تصديقكننده حقايقى از تورات و انجيل است (مصدقا لمابين يديه من التوراة والانجيل)، بلكه پاسدار و نگهبان (مهيمن) آن نیز میباشد.
۸– با تجليل از حواريون عيسى (ع)، آنها را مخاطب وحى و انصار خالص خدا ناميده است (مائده ۱۱۲، آل عمران ۵۲ و صفّ ۱۴).
۹– قداست عيسى(ع) را به نيروى فرشته «روح القُدُس» تأييد كرده (بقره ۸۷ و ۲۵۳) و او را نمادى از پاكى و طهارت نفس و رحمت ويژه اى (روح خدا) شمرده است (نساء۱۷۱).
۱۰– عيسى در قرآن، همچنان كه در انجيل آمده، «كلمه خدا» (عامل تأثيرگذارمهم خدایى ــ آل عمران ۴۵ و نساء ۱۷۱) و “مَثَل” و مدلى از انسان كامل براى بنىاسرائيل (زخرف ۵۷) بود.
سلام و درود براو باد، در ميلادش، در مرگش و درروز برانگيخته شدناش (مريم۳۳).
یک پاسخ
“پیروى راستین از تعالیم…..” به عبارت دیگر مسیحیون اسلامی!؟ نه آنانکه حامل اصفار. جدا سازی در هرکجا و هر زمان.
دیدگاهها بستهاند.