






مدتی است هر رسانهای را که باز میکنید، سعید لیلاز را میبینید که با لحنی آمرانه از «اجتنابناپذیر بودن جنگ» سخن میگوید و منتقدان را با این عبارت خطاب میکند که اگر جرأت دفاع از
درک اندیشهی محمد حنیفنژاد بدون قرار دادن آن در بستر تاریخی شکلگیری بحرانهای ساختاری جامعه ایران ممکن نیست. او در دورهای ظهور میکند که
مسئله دینستیزی، به معنای مبارزه با دین، که اغلب علل اجتماعی دارد تا دلایل معرفتشناسانه و فلسفی، یکی از مسائل












بازنشر مطالب با ذکر منبع آزاد است. ۱۳۹۴-1401
یک پاسخ
سلام و درد فراوان بر دکتر سروش عزیز و هدایت گر عقل و خرد در این تاریک خانه تقلیدوار….نظر شما پذیرفتنی است زیرا تاریخ ایران آکنده از استبداد و حمله از جانب بیگانگان و کوچ نشینان همسایه بود و همین عوامل باعث میشد تا هم حکام و هم مردم بیشتر به امور امنیتی و معیشتی توجه نمایند و مقوله و مفاهیم توسعه سیاسی و فرهنگی و آزادی چندان در اولویت نبود و همین الان در سال ۱۳۹۵ باز می گویند خدا را شکر که ما امنیت داریم۱!!!!
موفق باشید
دیدگاهها بستهاند.