قدری اندیشه!

جمیله کدیور

سالهاست کشور دچار چرخ باطلی از نفرت پراکنی و بداخلاقی و دریدگی سیاسی-اجتماعی شده است. در ایجاد این فضا جریان های مختلف سیاسی، رسانه های گوناگون، شخصیت ها، موافقین و مخالفین نظام جمهوری اسلامی جملگی دخیل بوده اند. این فضا سالهاست که ساحه سیاسی-اجتماعی و فرهنگی کشور را آلوده کرده است.
نه فقط تندروی های اول انقلاب، که افراط در این ایام نیز، از سوی هر جریان و گروهی که باشد، قابل نقد و بررسی و مردود است. اگر در کژاندیشی ها و کژرویها دخیل بوده ایم، با معذرت خواهی (هرچند خیلی از زخم ها را ترمیم نمی کند) از آنها که آسیب دیدند و آمادگی برای پاسخگویی در قبال اقداماتی که انجام شده، شرایط را به سمت فضایی آرام که تنها نیاز جامعه ما در منطقه پرالتهاب امروز است، عمل کنیم.
وقت آنست با پذیرش اشتباهات، شروع تازه ای داشته باشیم. هیچ اشتباهی با پاک کردن صورت مسئله حل نمی شود.
می توانیم در قبال اظهارات آیت الله منتظری در نوار صوتی ای که جدیدا منتشر شده یا زمان انتشار آن، دیدگاه موافق یا مخالف خود را داشته باشیم، ولی این موضع، اصل مسئله را و اتفاقاتی که رخ داده، را تغییر نمی دهد. بهترین راه، توضیح مستند و بدون انگ و اتهام کسانی است که تحلیل متفاوت دارند.
اخلاق، گم شده امروز جامعه ماست. قبل از آنکه آثار بداخلاقی بیش از این گریبان جامعه ما را بگیرد، اندیشه کنید.

توضیح: این متن پیش از این در  وبلاگ «مکتوب»  منتشر شده است. مطلب اصلی را «اینجا»می‌توانید بیابید. ما پیشنهاد می کنیم مطالب را در منابع اصلی هم ببینید، گاهی تفاوت هایی در عکس و لینک های افزوده وجود دارد.

تلگرام
توییتر
فیس بوک
واتزاپ

مدتی است هر رسانه‌ای را که باز می‌کنید، سعید لیلاز را می‌بینید که با لحنی آمرانه از «اجتناب‌ناپذیر بودن جنگ» سخن می‌گوید و منتقدان را با این عبارت خطاب می‌کند که اگر جرأت دفاع از

ادامه »

درک اندیشه‌ی محمد حنیف‌نژاد بدون قرار دادن آن در بستر تاریخی شکل‌گیری بحران‌های ساختاری جامعه ایران ممکن نیست. او در دوره‌ای ظهور می‌کند که

ادامه »

مسئله دین‌ستیزی، به معنای مبارزه با دین، که اغلب علل اجتماعی دارد تا دلایل معرفت‌شناسانه و فلسفی، یکی از مسائل

ادامه »