پس از گذشت دو دهه از خاموش شدن ماشین ترور برونمرزی جمهوری اسلامی، این روزها خبرهایی نشان میدهد که این ماشین کهنه ممکن است دوباره به حرکت افتاده باشد. در زمستان سال ۹۵ خبر قتل یک تکنسین برق ایرانی تبار
در فضای خبری و داغی که نامهی محمد یزدی به موسی شبیری زنجانی فراهم کرد، یادداشت «متاسفانه اینبار حق با محمد یزدی است!» مورد توجه و البته انتقادهای خوب و بدخوانیهای بد قرار گرفت. در وضعیتی که شبیریزنجانی یک مرجع
صبح سهشنبه، شیخ سلمان بحرینی در گیرودار اغواگری و نمایش ساختمانی مدرن و تازهساز به مهمانان کنفدراسیون فوتبال آسیا در مالزی بود که ناگهان دوست قدیمیاش علی کفاشیان، او را به گوشهای کشید. کفاشیان اما تنها نبود، یار و معاون
سرانجام پس از چند هفته سکوت، رهبران سیاسی جمهوری اسلامی ایران در مورد فاجعه قتل خاشقجی، روزنامهنگار منتقد عربستان سعودی اظهار نظر کردند. در روز ۳۰ مهرماه، صادق لاریجانی، رئیس قوه قضائیه ایران، گفته بود که این قتل «ماهیت تروریستپرور»
۱. نامهی تهدیدآمیز و حامل سرزنش محمد یزدی، دبیر جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و دبیر شورای عالی حوزههای علمیه٬ به موسی شبیری زنجانی٬مرجع تقلید شیعه، با واکنشها و اعتراضهای متعددی روبرو شده است. یزدی در واپسین جملهی نامهی خود
حسن روحانی، حکومت آل سعود را با بیانی تحقیرآمیز٬ یک جمع قبیلهای میداند و به راحتی آمریکا را نیز به حمایت و همدستی متهم میکند. این در حالی است که اردوغان رئیس جمهور ترکیه که اتفاقا او نیز همچون روحانی در دفاع از حقوق روزنامهنگاران و مخالفین سیاسی٬ کارنامه درخشانی ندارد٬ دوراندیشانهتر صحبت میکند. بنابراین میتوان چنین پیشبینی کرد که پس از فرو نشستن گرد و غبار ماجرای قتل خاشقچی٬ ایران٬ عربستان و ترکیه به عنوان مثلث قدرتمند کشورهای خاورمیانه٬ باز هم در شرایطی قرار میگیرند که فضا برای تعامل بین آنکارا و ریاض مساعدتر و راه دیالوگ بین تهران و ریاض٬ ناهموارتر باشد.
ناامیدی آشکار توماس هابز در کتاب لویاتان از طرح نظریاتش پیرامون شیوهی حکومتکردن و شیوهی اطاعتکردن این چنین نمودار میشود که «زحمات من به همان اندازهی دولت مورد نظر افلاطون بیفایده بوده است.» اما آنچه که مدینهی فاضلهی افلاطون را
تحولخواهی یک مشی سیال سیاسی است که با اتکا به آن، با توجه به مقدرات و واقعیاتی که عمدتاً نقشی در ایجاد آنها نداشتهایم، تلاش میکنیم سرنوشت خود را بسازیم. تحولخواهی برخلاف اصلاحطلبی موجود و براندازی ارادهگرایانه محض نیست، ترکیبی از اراده و تقدیر است. در تحولخواهی هرگز گرفتار دگماتیزم مشی نمیشویم که در فضا و بستر اصلاحطلبی انقلابی باشیم یا در فضا و بستر انقلابی، اصلاحطلبی را تنها راه و امکان کنش سیاسی و نجات ملی بدانیم.
جمهوری اسلامی ایران در طول چهل سال اخیر با هجمهها و مشکلات بزرگی روبرو شده است. فرصتهای از دست رفته داخلی و خارجی، رکودهای اقتصادی مستمر و سنگین و تورم و تاثیر این مسائل بر زندگی شهروندان ایرانی٬ همواره بخشی
در فرهنگ بهره ای از «فمینیست های ایرانی» یک امر بدیهی وجود دارد و آن این است که مردان بهذات مهاجم و متجاوز هستند، مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. این ذاتی بودن نیز به معنایی ژنتیکی نیست، «ذات» بهمثابه یک “«پیش
روز شنبه ۲۱ مهرماه، پنج روز پس از مرگ «دنیا ویسی»، تعدادی از رسانههای محلی و سراسری، یکصدا اقدام به انتشار گزارشهایی کردند که بازتابدهنده یک روایت دیکتهشده از مرگ این دانشآموز مدرسه گرماش بود. این رویکرد تکساحتی نه تنها
یک هفته پس از اعلام خبر ناپدید شدن و قتل جمال خاشقجی و جستجوی شبانهروزی رسانهها، حالا دیگر همه مطمئن شدهاند که عربستان متهم ردیف اولِ این آدمربایی و ترور است. قدرت و ثروت بیحساب و کتاب همیشه با این
بزرگترین نزاع رهبر فقید جنبش ملی ایران، محمد مصدق، با شاه این بود که او باید سلطنت کند و نه حکومت. اما شاه دیکتاتور مصمم شده بود که حریمهای قانونی را بشکند و حکومت کند. بیش از یک قرن از
برای شناخت حافظ لازم بود تا حکومت فقیهان و دولتِ شیخان را درک کنیم و میتوان گفت آنچه امروز، عامه ایرانیانِ دینزده از این بیت حافظ میفهمند که: ما شیخ و واعظ کمتر شناسیم / یا جام باده یا قصه
یونیسف اعلام داشته که فقط با اختصاص پنج دلار برای هرکودک میتوان جان ۹۰ درصد از کودکانی را که سالانه میمیرند، نجات داد و برای بهبود چشمگیر زندگی کودکان، کافی است که فقط مبلغ ۶ هفته بودجهی تسلیحاتی جهان هزینه آنها شود.
اخیرا جریانی از سرنگونیطلبان در خارج از کشور اعلام موجودیت کرده، که افزون بر هماهنگی سنتی و رایج با عموم سرنگونیخواهان چهلساله جمهوری اسلامی و استفاده از ادبیات تکراری این مجموعه، در پارهای از موارد از ادبیات خاص و تازه
اصلاحات با این دستهای لرزان و ترسانِ از قدرت و با این دلهای پر از حُبِ جاه و طعم ثروت به باتلاقی میرسد که حالا رسیده است و تبلور وجودیاش محمد رضا عارف است، یک «هیچ» بزرگ و سکوتِ کور
این روزها در ایران٬ کاهش نسبی نرخ دلار و یورو٬ از التهاب فضای کسبوکار کاسته و اگر چه گرانی کالا و دیگر مشکلات اقتصادی هنوز هم پابرجا هستند٬ اما در هر حال زمزمههایی به وجود آمده که نشان از تداوم
برای آنها که وضعیت ایران را در چند ماه گذشته دنبال کرده اند، سخت است که باور کنند همه چیز بر وفق مراد خامنهای و یارانش پیش میرود اما برای کسانی که با چهار دهه راهبرد نظام جمهوری اسلامی در
بعد از بازنشر یک فایل صوتی از سخنان میرحسین موسوی در نشستی خصوصی (در سال ۱۳۸۹) که البته متن و فایل آن مدتها پیش از این نیز در دسترس بود، تعدادی از کاربران شبکههای اجتماعی و از جمله برخی روزنامهنگاران،
چهل سال از انقلاب گذشته است و هنوز جامعه ما دست و پا میزند تا جایی برای خود در سطح مناسبات و روابط بینالمللی باز کند. کشورها و ملتها در سه دهه گذشته با رشد فزاینده جهانی شدن، روابط در
جمهوری اسلامی اکنون در غرقابههای بحران دستوپا میزند و امواج بحران هر روز از سویی به آن حملهور میشود. تظاهر به خونسردی و اعتماد به نفس ظاهری نیز دردی از دردهای بیشمار این موجودیت بیمار را درمان نمیکند. همچنانکه حبسها
۱-اسلامگرایان انقلابى که دستکم بعد از خرداد سال ۶۰ موفق شدند کلیت حاکمیت سیاسى را از آن خود کنند، با الهام از آراء آباء گفتمانى خود در اخوان المسلمین، ستیز با ملىگرایى را که در ایران برخلاف جهان عرب از
این روزها بیانیههای متعددی در کشور و با امضاهای مختلف صادر میشود. اما انعکاس بیانیهها کاملا متفاوت است و رسانهها هم بنا به موضوع و هم بنا به چهرههای امضاکننده، دست به گزینش میزنند. در مورد رسانههای داخلی در برخی
بیانیه ۴۷۰ نفر از فعالان سیاسی و مدنی داخل و خارج از کشور با گرایشات مختلف فکری و سیاسی «در محکومیت خشونت و ترور و در آرزوی صلح و همزیستی» یکی از مهم ترین و نمادین ترین بیانیه های سیاسی
درست در روزهایی که نظام جمهوری اسلامی ایران، در ضعیفترین موقعیت تاریخی خود به سر میبرد و از داخل با فساد گسترده و بحران ناکارآمدی و از خارج با تحریمهای خرد کننده روبروست، قابل انتظارترین تصمیم حکومت، مماشات با بخشی
قاعدهی «هدف، وسیله را توجیه نمیکند» به اندازه کافی مشهور و آشناست و غالبا به عنوان یک قاعده اخلاقی عام پذیرفته شده است. منظور از این قاعده نیز روشن است. هیچ هدفی چنان ارزشمند نیست که برای رسیدن به آن
آقای حمید رسایی عزیز! دیدم که حکم مهدورالدم بودن آقای امیر تتلو را صادر کردید، خوشحال شدم. گفتم حتما در مملکتی که رهبرش بعد از اینکه مرجع تقلید شد، مجتهد میشود و وزیر خارجهاش پس از رفتن به فرنگ در
حکومت فقیهان شیعه از نخستین روزهای حیات خود، مردم سنیمذهب کردستان را به دیدهی تردید و تبعیض نگریسته است. ریشه این تردید، چنانکه برخی از جریانات کردستان میگویند در ناسیونالیسم فارسی نیست -که جمهوری اسلامی نیز اعتقادی به آن ندارد-
روز دوشنبه (۱۹ شهریور)، بانک مرکزی ایران در گزارشی از افزایش بیست درصدی نقدینگی ظرف یک سال منتهی به تیر ماه ۹۷ خبر داد؛ افزایشی که نقدینگی ایران را به ۱۶۰۰ هزار میلیارد تومان رسانده است. بیش از ۵ سال
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
بازنشر مطالب با ذکر منبع آزاد است. ۱۳۹۴-1401