






مدتی است هر رسانهای را که باز میکنید، سعید لیلاز را میبینید که با لحنی آمرانه از «اجتنابناپذیر بودن جنگ» سخن میگوید و منتقدان را با این عبارت خطاب میکند که اگر جرأت دفاع از
درک اندیشهی محمد حنیفنژاد بدون قرار دادن آن در بستر تاریخی شکلگیری بحرانهای ساختاری جامعه ایران ممکن نیست. او در دورهای ظهور میکند که
مسئله دینستیزی، به معنای مبارزه با دین، که اغلب علل اجتماعی دارد تا دلایل معرفتشناسانه و فلسفی، یکی از مسائل












بازنشر مطالب با ذکر منبع آزاد است. ۱۳۹۴-1401
2 پاسخ
الحق که استاد از شروع انقلاب تا همین سالهای اخیر که خود میگوید من صدای خس وخاشاکم همیشه بامردم ودرکنار مردم بوده،
اما، وقتی قطعه ای ازآهنگ بیداد را می خواند آنجائیکه میگوید: شهر یاران را چه شد؟ بغض ام گرفت وبیاد بیسوادی هادی غفاری روحانی بیسواد وچاخان گو ودرعین حال سردسته چماقداران اول انقلاب ومثلا اصلاح طلب فعلی بدلیل رانده شدن از اصولگرایان افتادم که در مجلس اول چه عربده ها برعلیه حضرت استاد کشید در مجلس بخاطر همان یک جمله ی شهریاران!
چون ایشان فکر میکرد که حضرت استاد بخاطر وبیاد
شاه میگوید:شهریار!
آقای محمد اطلاعات کاملتری از نطق غفاری دارید
دیدگاهها بستهاند.