چرا روحانی؟

محمد مجتهد شبستری

چهل سال گریختن از عقلانیت سیاسی، جامعه ایرانی را چنان با انواع بیماری‌های فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی درگیر کرده که امروز همگان فریاد برآورده‌اند این بیماری‌های مهلک را هر چه سریعتر باید درمان کرد.

درمان اساسی این بیماری‌های مهلک جز با اِعمال عقلانیت سیاسی و کنار گذاشتن شعارهای توخالی و گاهی خطر آفرین ممکن نیست.

محورهای اساسی این درمان، حرمت گذاری به حقوق بشر، خروج از انزوای سیاسی و همکاری موفق با جامعه جهانی و فراهم ساختن عوامل رشد اقتصادی، سیاسی و فرهنگی (توسعه پایدار انسانی) می‌باشد.

دولت حسن روحانی چهار سال است با روی آوردن به عقلانیت سیاسی و مدیریتی، در حدود امکانات و مقدورات خود، درمان این بیماری‌های مهلک را آغاز کرده است. اگر این درمان قطع شود و بار دیگر شعارهای فریبنده و گریز از عقلانیت بر قوه مجریه حاکم گردد در آینده نزدیک بیماری‌های موجود ما قطعا درمان ناپذیر خواهند شد و هم ما و هم نسل آینده ما در آتش آن خواهیم سوخت.

هموطنان عزیز! مساله امروز ما انتخاب این فرد یا آن فرد نیست. مسأله امروز ما این است که آیا به ادامه عقلانیت و ادامه درمان بیماری‌های مهلک که به آن مبتلا شده‌ایم رای دهیم یا با بی تفاوت بودن و رای ندادن میدان را به کسانی واگذار کنیم که شعار می‌دهند و از عقلانیت می‌گریزند. فکر می کنم وظیفه اخلاقی ما امروز این است که با رای دادن به ادامه دولت روحانی نگذاریم کشور ما به گذشته برگردد.

منبع: وب سایت شخصی محمد مجتهد شبستری

تلگرام
توییتر
فیس بوک
واتزاپ

مدتی است هر رسانه‌ای را که باز می‌کنید، سعید لیلاز را می‌بینید که با لحنی آمرانه از «اجتناب‌ناپذیر بودن جنگ» سخن می‌گوید و منتقدان را با این عبارت خطاب می‌کند که اگر جرأت دفاع از

ادامه »

درک اندیشه‌ی محمد حنیف‌نژاد بدون قرار دادن آن در بستر تاریخی شکل‌گیری بحران‌های ساختاری جامعه ایران ممکن نیست. او در دوره‌ای ظهور می‌کند که

ادامه »

مسئله دین‌ستیزی، به معنای مبارزه با دین، که اغلب علل اجتماعی دارد تا دلایل معرفت‌شناسانه و فلسفی، یکی از مسائل

ادامه »