رحیم توکل، نماینده مازندران در مجلس خبرگان رهبری، مدعی شد: پوتین که با دنیا با اقتدار صحبت میکند، پا روی پا میاندازد و به دنیا اعتنا نمیکند، وقتی پیش رهبری میآید، روی لبه مبل مینشیند، دستها را روی پا میگذارد، مؤدبانه با امام و رهبری صحبت میکند -بیت رهبری پشتی هم نمیدهد- بعد میگوید من را به عنوان فرزند خودتان قبول کنید.
او افزود: کسی که سیاستمدار دنیا است، به رهبری میگوید من را به عنون فرزند خودتان قبول کنید! حالا این بچهمَچههایی که دو سه ورق سیاسی خواندند، دارند نظر میدهند که در چین یا در ایران و یا در آذربایجان چرا چنین کارهایی را میکنند. اینها نمیفهمند، ما چهکارشان کنیم؟! از سیاست بیخبرند و حالیشان نیست که کجا به کجاست.
*جماران
مقدمه: گسست میان نص قانون و وجدان جمعییکی از بنیادیترین کارکردهای نظام حقوقی در…
نوشتاری با عنوان «تأملی بر فرصت نهفته در آینده ایران؛ برخاستن از خاکستر بحرانها در…
تجربه دینی چیست؟ در ترازوی نقد ۱ —طرح مسئله پرسش از ماهیت آگاهی، جایگاه انسان…
اخیرا مقاله ای در چهار بخش با عنوان " انحطاط روشنفکری دینی در ایران معاصر"…
یکی از شاخههای بسیار مهم فلسفه، اخلاق باور نام دارد. اخلاق باور، حیطهی فکری است…
به مناسبت نهمین سالگرد درگذشت دکتر ابراهیم یزدی دقیقا به یاد ندارم که از…