بهنام خداوند منتقم
حاکمان ایران، متوهمانه، تثبیت قدرت خود را در گرو چند وجب پارچه و یک قانون مَندرآوردی بهنام “حجاب اجباری” خلاصه میبینند.
دخترکان معصومی چون کشتهشدگان جنبش مهسا و اینک در ادامه آن نوجوان دانشآموز آرمیتا گراوند را به قربانی در مسلخ معبد خودکامگی میکشند و هر بار هم مرگ دخترکان را به گردن فیزیولوژی و سنکوپ و بیماری زمینهای یا خودکشی آنها میاندازند.
به حاکمان هشدار میدهم جنگ تنبهتن با زنان و دختران سرزمینمان ایران را پایان دهید و قانون منحوس حجاب اجباری را از فهرست قوانین کشور حذف کنید و گرنه همچون ایام جاهلیتِ زنده بهگور کردن دختران، داغ ننگ دختر کشی تا ابد، بر پیشانی حکومتتان باقی خواهد ماند.
زهرا رهنورد
۶ آبان ۱۴۰۲
مقدمه: گسست میان نص قانون و وجدان جمعییکی از بنیادیترین کارکردهای نظام حقوقی در…
نوشتاری با عنوان «تأملی بر فرصت نهفته در آینده ایران؛ برخاستن از خاکستر بحرانها در…
تجربه دینی چیست؟ در ترازوی نقد ۱ —طرح مسئله پرسش از ماهیت آگاهی، جایگاه انسان…
اخیرا مقاله ای در چهار بخش با عنوان " انحطاط روشنفکری دینی در ایران معاصر"…
یکی از شاخههای بسیار مهم فلسفه، اخلاق باور نام دارد. اخلاق باور، حیطهی فکری است…
به مناسبت نهمین سالگرد درگذشت دکتر ابراهیم یزدی دقیقا به یاد ندارم که از…