پروفسور محمدرضا ستاره، یکی از برجستهترین فیزیکدانان جهان، در سن ۴۹ سالگی درگذشت.
به گزارش وبسایت انجمن فیزیک ایران، این دانشمند برجسته، در اول خرداد ماه سال ۱۴۰۱ در مسیر بیجار به دیواندره دچار سانحه تصادف شد و پس از چندین عمل جراحی، ۱۱ تیر ماه ۱۴۰۱ در بیمارستان امام خمینی تهران درگذشت.
محمدرضا ستاره، عضو هیات علمی دانشگاه کردستان و استاد مدعوی دانشگاه صنعتی شریف بود.
ستاره در سال ۱۳۵۲ در شهر بیجار واقع در استان کردستان بهدنیا آمد و دکتری خود را در سال 1380 از دانشگاه صنعتی شریف در زمینه فیزیک نظری اخذ کرد. عنوان رساله دکتری او «اثر کازیمیر درکیهان شناسی» است.
محمدرضا ستاره با تالیف بیش از 300 عنوان مقاله در مجلات معتبر بین المللی، دارای شاخص هرش 52 بوده و مقالات وی بیش از 11000 ارجاع دریافت کردهاند.
طبق ارزیابی دانشگاه استنفورد، پروفسور ستاره یکی از «دو درصد دانشمند برتر جهان» بود.
«دانشمند برتر جهان اسلام»، «پژوهشگر برتر کشوری» و عضویت در «فدراسیون سرآمدان علمی ایران» از جمله دیگر افتخارات این دانشمند ایرانی بود.
مقدمه: گسست میان نص قانون و وجدان جمعییکی از بنیادیترین کارکردهای نظام حقوقی در…
نوشتاری با عنوان «تأملی بر فرصت نهفته در آینده ایران؛ برخاستن از خاکستر بحرانها در…
تجربه دینی چیست؟ در ترازوی نقد ۱ —طرح مسئله پرسش از ماهیت آگاهی، جایگاه انسان…
اخیرا مقاله ای در چهار بخش با عنوان " انحطاط روشنفکری دینی در ایران معاصر"…
یکی از شاخههای بسیار مهم فلسفه، اخلاق باور نام دارد. اخلاق باور، حیطهی فکری است…
به مناسبت نهمین سالگرد درگذشت دکتر ابراهیم یزدی دقیقا به یاد ندارم که از…