در برابر فایل صوتی منتشرشده اما برخی واکنشها حیرتبرانگیز است و حتی از منظر محاسبات عقلانیت ابزاری نیز قابل فهم نیست. واکنش کسانی چون محمدعلی انصاری یا محسن رضایی و حتی علی خمینی، به دلیل بیاهمیتبودن شخصیت حقیقی و حقوقی آنان، اعتنا و تأملی را برنمیانگیزد؛ اما اظهارنظر آیتالله سیدمحمد موسوی بجنوردی، فقیه و مجتهد و حقوقدان نزدیک به اصلاحطلبان و عضو مجمع روحانیون مبارز معنادار و اسفبار است.
انتشار این فایل صوتی نشان داد شیخی را که سادهلوح نامیدند تا کلامش را بیاعتبار کنند و جایگاهش را بیاحترام، چگونه حدود سه دهه پیش و در اوج اقتدار آیتالله خمینی، آینده این اقتدار خشن را پیشبینی میکرد. استاد فقید، نگران جایگاه استاد خویش بود و با همان زبان ساده و صافوصادق خویش، نگرانی خویش را بیان میکرد. این فایل ما را دعوت میکند به بازخوانی روایت رسمی بر سادهلوحی منتظری. ژرفنگری او در تکتک کلماتش پیداست. صادقانه و دلسوزانه برای استادش خیرخواهی میکند.
منتظری میگوید با آن تندرویها که لاجوردی کرده اگر من هم بودم سر موضع ام میماندم . منتظری میگوید اینها به عقیده و فکری معتقدند و عقیده را با کشتن نمیتوان محو کرد.اما کار از کار گذشته است. در تمام ارکان نظام اسلامی و میان همه آنهایی که از کشتارگاه اوین و گوهردشت آگاه هستند و بوی خون به مشامشان رسیده ، هیچکس دم برنمیآورد و به این ستم آشکار، اعتراضی نمیکند، جز همین شیخ حسینعلی آزاده که بهطعنه سادهلوح لقبش دادهاند و بیسیاست.
اعدام نا به هنگام بیست نفر از زندانیان کرد اهل سنت، آن هم بدون طی شدن رویه دادرسی عادلانه، بحث در مورد ناعادلانه بودن مجازات اعدام را در سیستم قضایی ایران دوباره داغ کرده است. اهل نظر میدانند که در
اگر پس از اطلاع از وقوع کودتا در عصر بیست و یکم بهمن ۵۷ خمینی در مقام رهبر فرهمند و بلامنازع و محبوب انقلاب، فرمان نداده بود مردم در خیابانها بمانند، چه رخ میداد؟ هوشمندی و قاطعیت و شجاعت او سیر تاریخ را دگرگون کرد. هم مانع از سقوط یک انقلاب شد و هم از کشتار گسترده و احیانا دهشتناک جلوگیری کرد. البته میدانم کسانی خواهند گفت که ای کاش چنین میشد! اما من چنین بی پروا نیستم و چنین تصوری ندارم.
برخی از درها برای همیشه زنجیر شده و بستهاند و کسی که پشت آنها گرفتار آمده، مفری ندارد و محکوم به نشستن و ماندن است؛ اما برخی دیگر از درها را میتوان گشود و سبکبالی و رهایی را چشید و زمزمه کرد.
پس از اعدام دستکم ۲۰ متهم عقیدتی و امنیتی در زندان رجایی شهر، خبر رسیده که شهرام امیری، کارشناس هستهای متهم به جاسوسی نیز ـ درحالیکه مجازات ۱۰ سال حبس را تحمل میکرد ـ اعدام شده است. امنیتیهای مسلط بر
توضیح زیتون: به اطلاع خوانندگان گرامی میرساند که در این یادداشت، نویسنده بخشی از اظهارات منتسب به آیتالله خامنهای را از منبع یا منابعی برداشته بود که فاقد اعتبار بود. زیتون از خوانندگان بابت این کوتاهی عذرخواهی کرده و از
ایشان حداکثر وکیل یکی از متهمین این پرونده بوده است. به چه دلیلی با قاطعیت و بارها تکرار میکند «فرآیند رسیدگی به پرونده بهطور کامل طی شد… این افراد کسانی بودند که به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و محاربه، حکم بر اعدام آنها صادر شد و در چارچوب قانون، حکم محاربه اینها انجام شد…». دسترسی ایشان به پرونده موکل خویش و احیاناً به بخشهای مشترک پرونده با سایر متهمین، و احیاناً حضور ایشان در جلسه دادگاه، هیچکدام دلیلی نمیشود که ایشان در مورد اتهامات سایر متهمین پرونده، اظهار نظر کند.
چرا رهبران ایران جادههای آسفالت را رها کرده و مسیرهای پردستانداز و پر از سنگلاخ را انتخاب میکنند.در خاورمیانه امروز نه دوستهای دیروز دیگر دوست هستند و نه دشمنان دیروز دیگر دشمن. سند این ادعا عکس محمود عباس رهبر فتح با رهبر سازمانی است که آمریکاییها میگویند برای اسراییل جاسوسی هستهای میکرده است.
افکار عمومی برای سیاستمداران از جایگاه ویژهای برخوردار است و به همین خاطر اغلب تلاش میکنند آن را به نفع خود تغییر دهند و در این راه ابایی ندارند که از انواع مغالطات هم بهره بگیرند. از رایجترین مغالطاتی که
این روزها دانشگاهیان ترکیه روزهای سختی را میگذرانند. واکنش دولت به کودتای نافرجام ۱۵ ژوییه چیزی شبیه یک عمل جراحی گسترده بود. پزشکانی بدن حکومت را مبتلا به نوعی سرطان دانستهاند و بیم آن میرود که همراه با بیرون
دو هزار روز از حصر پیشگامان جنبش سبز گذشته، یک سوی پنجره حصر مقاومت است و ایستادگی و ایثار و این سوی پرچین عذاب وجدان است و فراموشی و استیصال. دولت روحانی مدت هاست که خود را از پیگیری رفع حصر معاف کرده است به این بهانه که حصر به دستور دربار ولی فقیه است و کاری از دست دولت و مجلس و اصلاح طلب و اصولگرا بر نمی آید. سرکوب گسترده و بگیر و ببند و زندان و فرار از کشور بسیار از دلشدگان جنبش سبز و غم نان و ترس جان مردم ایران هم کاری کرده که این در بسته حصر ناگشوده مانده و این خیبر ید حیدری می خواهد که در ما نیست
شهرام احمدی،متولد ۱۳۶۶، یکی از جانباختگان است. این جوان کرد و اهل سنت از اردیبهشت ۱۳۸۸ بازداشت شد، و حدود ۳۴ ماه سلول انفرادی و شکنجه و فشار و خشونت را در شکلهای گوناگون تحمل کرد. احمدی همچون دیگر متهمان، بدون برخورداری از وکیل، در دادگاهی غیرعلنی، با تکیه بر اعترافهای ابراز شده زیر شکنجه، به اتهام محاربه محکوم به اعدام شد.
بر اساس شواهد عینی فراوان و گفتوگوهای خصوصیام با عناصر تاثیرگذار سپاه در زندان اوین در ۴ ماه بازداشت اخیر در بند «۲الف» ـ این نکته روشن شده است که طرف مقابل عزم خود را جزم کرده که حسن روحانی اولین رییس جمهور یک دورهای تاریخ جمهوری اسلامی باشد!
در واقع منتقدان باید بگویند دفاع از برنامه دولت روحانی در سیاست داخلی و عرصه خارجی در راستای منافع ملی نیست تا از رهگذر این اثبات، اصلاحطلبان را به ریاکاری و یا شکست متهم کنند. وگرنه نادیده گرفتن قصد اصلاحطلبان از مشارکت در این انتخابات و سپس نقد کردنشان بلاموضوع است.
من از تعبیر «خمینی واقعی» استفاده نمیکنم چرا که به گمانم تمام بروز و ظهورهای خمینی، اضلاعی از واقعیتهای درهم تنیده اوست که مجموعه آنها «خمینی مرکب» را تشکیل میدهند. از این رو امروز میتوان از خمینیهای واقعی یاد کرد. با این همه در شخصیت او غلبه با همان ویژگیهایی متناقضی بود که در تمام عمر و به ویژه در دوران ده ساله ولایت مطلقهاش انجام داد و در همان گفتوگویش با نوشابه امیری آشکار بود.
به گواه ناظران، برنده کودتای نافرجام ترکیه رجب طیب اردوغان است که به این بهانه اینک تصفیه گستردهای را در همهی ارکان کشور آغاز کرده است. اما شکار بزرگ اردوغان، هیچیک از کسانی نیست که تاکنون تصفیه شده یا در
خواهران و برادرانِ تنیمان بودند! خونهای مشترک، جاریِ رگ هامان بود، نیمههایی از «ما» بودند و پارههایی از «ما»! خودِ «ما» بودند در آن سوی هیرمند، در «چوکِ دهمزنگ»! خواسته هاشان از جنس خواستههای مدنی شهروندانی بود که در سکوت
بعد از پایان فیلم اولین پرسشی که به ذهن مخاطب فشار می آورد این است که چرا او سعی کرده تلاش برای زنده ماندن یک مسلمان افراطی طالبان را به تصویر بکشد؟ و طبیعیست با خودمان بگوییم اگر کاراکتر نقش اول فیلم یک آزادی خواه یا یک انقلابی چپ بود فیلم درخشانی از آب درمی آمد.
وقتی نتیجه انتخابات مجلس تهران با پیروزی سی بر صفر لیست امید، اعلام گردید معلوم شد مردمی که در انتخابات شرکت کردهاند، دست به چه کار سیاسی بزرگی زدهاند. مشابه این نتیجه در برخی استانها و شهرهای دیگر نیز قابل
هفتهای از تهدید رئیس سازمان اطلاعات سپاه پاسداران نگذشته، خبر رسید که مدیرعامل معزول بانک ملت و معاون بینالملل وی توسط سازمان اطلاعات سپاه بازداشت شدهاند. ۲۲ تیرماه بود که حسین طائب، رییس سازمان اطلاعات سپاه اعلام کرد که
ارتش تا سپیده صبح تبدیل شد به میلیشایی درمانده در محاصره کاریزمای اردوغان و مردم و کمیتهها. اردوغان فاتحانه به استانبول بازگشت و تصفیه بیرحمانه حکومت شروع شد. نطق پیروزی اردوغان برای ایرانیها آشناست، ما انتقام نمیگیریم، خدا انتقام میگیرد و این خواست مردم است.
بشر در قرن بیست و یکم، در هزاره سوم هم راه کودتا را رها نکرده است. تعداد این گونه حرکات نیز در جهان ما کم نشده است. در دهه اول این قرن بیش از ۱۵ مورد کودتا و یا تلاش
می گویند هر اتفاقی در ترکیه، حتی ترکیدن یک ترقه در شهری دور، می تواندباعث بسته شدن پورت های فیس بوک، توئیتر و یوتیوب شود؛ اتفاقی که طی چند ماه اخیر بارها رخ داد. اما دیشب پیش از قطع شدن
معماگونگی آیتالله خمینی و رازگشایی از آن، امری بسی خطیر و مهم است چراکه تأمل در آن و رمزگشایی از آن میتواند تا حدودی به فهم انقلاب و تحولات پیش و پس از آن کمک کند و برخی ابهامات را برطرف نماید. شخصیت خمینی ساده و سر راست نیست و به همین دلیل داوریهایی شتابزده و سطحی و احیاناً همراه با حب و بغض نه تنها کمکی به حقیقت نمیکند بلکه …
ظریفی پیش از خواندن بیانیه گفت «کردستان ایران اگر ۴۰۰ فعال سیاسی و فرهنگی دارد که نباید دغدغهی گسترش ناامنی و بیثباتی را داشته باشد». اضافه کردم «اگر به ۴۰۰ نفر اجازه فعالیت سیاسی و فرهنگی داده میشد که حال و روزش این نبود.»
مرگ حق است. اما اینکه مرگ مشکوک کسی پس از سال ها از سوی رئیس امنیتی های کشوری اعلام شود که عملاً با ایران در جنگ است٬ بسیار مشکوک می نماید. اعلان مرگ رهبر مجاهدین خلق از سوی شاهزاده ترکی
هنگام رفتنت نبود/ بی وداع با میزبان و تاریخ/ با دورهی یخبندان چهارم/ و کمبود ذرات ازن/ آوازت را دریغ کردی/ از گوش های گرسنه/ و گریختی ناهنگام/ از فصل زرد زیتون/ ای باغت یادگار/ ای تاجت خروس/ ای زخم از مذهب تو دور/ ای خیره در چشم اسفندیار کور/ من آن روز
که تو را تبریک گفتم/ از سر ایمان نبود/ از سر اسرار غیب هم نبود/ یک پاره از هویت تو بود
باران واکنش ها همچنان در حال باریدن است. برای کسی که از دست همین حضرات به فیلم ساختن در ایتالیا و ژآپن روی آورده بود و آخرین پروژه ناتمامش در چین قرار بود که به انجام برسد. به قول رفیقی! کلا ملت جالبی هستیم! کلا!
راستی آخرین خبر! با کفن آمد. از در اصلی فرودگاه. بدون اینکه مجبور شود به خاطر دست و روبوسی به یک خانم از در پشتی فرار کند. حتی اگر نخل طلا برده باشد.
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
بازنشر مطالب با ذکر منبع آزاد است. ۱۳۹۴-1401