Categories: خبرها

روحانی نباید در برابر حکم ۱۰ سال زندان نرگس محمدی سکوت کند

زیتون– گروه گزارش‌گران بدون مرز محکومیت نرگس محمدی، روزنامه نگار و نایب رییس کانون مدافعان حقوق بشر، به ۱۰ سال زندان را به شدت محکوم کرده و از حسن روحانی ریيس جمهور ایران خواسته است در این مورد سکوت نکند.
این گروه همچنین نسبت به وضعیت پنج روزنامه نگار دیگر – مهدی بوترابی، سروش فرهادیان، محمد صدیق کبودوند، آرش زاد و امید سلیمانی – ابراز نگرانی کرده بود.
بنابه گزارش ها جلسه رسیدگی به اتهام‌های نرگس محمدی صبح روز گذشته (چهارشنبه) در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ریاست قاضی صلواتی برگزار شده بود. نرگس محمدی درحالی دوباره محکوم به حبس می شود که درحال سپری کردن دوران محکومیت قبلی خود در زندان است.
گزارش‌گران بدون مرز (آر اس اف) نوشت که «روند محاکمه ناصحیح او تحت نفوذ وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران برگزار شد.»
 به نوشته ي بي بي سي فارسي كریستوف دلوار دبیرکل گزارش‌گران بدون مرز گفت:‌« نرگس محمدی قهرمان اطلاع رسانی است که مایه افتخار روزنامه نگاری و دفاع از آزادی است. پرزیدنت روحانی نباید در برابر چنین حکم وحشتناکی ساکت بماند، هرچند خوب می دانیم که سیستم قضایی ایران تحت امر رهبر عمل می کند.»
تقی رحمانی همسر نرگس محمدی به گزارش‌گران بدون مرز گفت که «این حکم برای انتقام جویی نه فقط از نرگس، بلکه کل جامعه مدنی ایران است.»
او گفت:‌« این اقدام معمول سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات برای مرعوب کردن فعالانی است که موارد نقض حقوق بشر در ایران را آشکار می کنند، از جمله وضعیت زندانیان وجدان را.»
نرگس محمدی پیش از این در خرداد ۱۳۸۹ بازداشت شد و در مهر ۱۳۹۰ به سه اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر و تبلیغ علیه نظام» به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد که این رأی در دادگاه تجدیدنظر به شش سال حبس کاهش یافت.
او سوم اردیبهشت‌ ۱۳۹۱برای اجرای حکمش به زندان اوین تهران فراخوانده شد و پس از آن در خرداد همان سال به دلایل نامشخصی به زندان زنجان انتقال یافت.
پس از آن، بر اساس تشخیص پزشکان حکم عدم تحمل کیفر گرفت و آزاد شد. با این حال او دوباره از اردیبهشت سال گذشته در زندان به سر می‌برد. گزارش‌گران بدون مرز اخیرا جایزه قهرمان آزادی اطلاع‌رسانی را از جمله به خانم محمدی اعطا کرده بود.
این سازمان پیشتر در بیانیه ای «باردیگر نگرانی عمیق خود را از بازداشت‌های خودسرانه و چگونگی نگاهداری روزنامه‌نگاران زندانی» مطرح کرده بود.
در آن بیانیه آمده بود که «از این میان محمد صدیق کبودوند از دوازه روز پیش در اعتصاب غذا بسر می‌برد و از آرش زاد ده ماه پس از بازداشت هیچ خبر رسمی منتشر نشده است.»

Recent Posts

اعتبار فرآیندی محاکم؛ پاشنه آشیل انسجام داخلی و دیپلماسی بین‌المللی

  مقدمه: گسست میان نص قانون و وجدان جمعییکی از بنیادی‌ترین کارکردهای نظام حقوقی در…

29 آگوست 2026

قدرت، دریا و ایران؛ کالبدشکافی یک روایت ژئوپلیتیک

نوشتاری با عنوان «تأملی بر فرصت نهفته در آینده ایران؛ برخاستن از خاکستر بحران‌ها در…

29 آگوست 2026

تجربه دینی و بحران درک واقعیت در جهان مدرن

تجربه دینی چیست؟ در ترازوی نقد ۱ —طرح مسئله پرسش از ماهیت آگاهی، جایگاه انسان…

29 آگوست 2026

نقدی بر «انحطاط روشنفکری دینی در ایران معاصر»

اخیرا مقاله‌ ای در چهار بخش با عنوان " انحطاط روشنفکری دینی در ایران معاصر"…

29 آگوست 2026

فلسفه‌ی اخلاقِ باور در سیاست

یکی از شاخه‌های بسیار مهم فلسفه، اخلاق باور نام دارد. اخلاق باور، حیطه‌ی فکری است…

29 آگوست 2026

یادمانده‌هایی از آشنایی با زنده یاد ابراهیم یزدی

  به مناسبت نهمین سالگرد درگذشت دکتر ابراهیم یزدی دقیقا به یاد ندارم که از…

29 آگوست 2026