Categories: یادداشت

سلول انفرادی؛ ابزار شکنجه‌ در نظام‌های استبدادی

دیر زمانی است که داستان سلول انفرادی در محافل و مجامع طرفداران آزادی، دمکراسی، عدالت و مدافعان حقوق بشر مورد بحث ، بررسی و انتقاد قرار گرفته است. با مداقه در صدمات و لطمات روحی و روانی و جسمانی ناشی از آن، همگی یک صدا سلول انفرادی را از مصادیق بارز شکنجه دانسته و غیر قانونی و مجرمانه بودن آن را مکرراً به اطلاع و آگاهی افکار عمومی در سراسر جهان رسانده‌اند‌.

همچنین دیر زمانی است که سلول انفرادی یکی از ابزارهای بی‌رحمانهٔ مستبدان در راس نظام‌های استبدادی از جمله مستبد امروز ایران، علی خامنه‌ای، است که در جهت شکنجه و آزار فعالان، منتقدان و معترضان و مبارزان راه آزادی و وا داشتن آن اسیران در سلول‌های انفرادی به اعتراف علیه خود و دیگران به کار گرفته می‌شود. عجیب این است که خود کامهٔ ایران هم سال‌ها قبل به‌نحوی به شکنجه بودن سلول انفرادی اذعان کرده بود نمی‌دانم با چه قصد و انگیزه‌ای؛ البته می توان حدس زد که به قصد فریب افکار عمومی و مبرا کردن خود از این عمل ضد انسانی و مجرمانه.

عجیب‌تر این که با تمام رسوایی این ابزار ضد انسانی همچنان بر تداوم و به کار گرفتن این ابزار اصرار می‌ورزد. البته قابل فهم است چون برای تداوم حکومت جبارانهٔ خود آن را لازم می بیند و برای حفظ خود هنری هم جز سرکوب ندارد.

لازم است در اینجا به دو نکته اشاره کنم.

اول این که آیا مستبد و اعوان و انصارش توانسته‌اند با به‌کارگیری این ابزار مجرمانه به‌طور کلی منتقدان، معترضان و مخالفان ظلم و استبداد و آزادی‌خواهان عدالت‌طلب را بشکنند و از میدان ایستادگی، مقاومت و مبارزهٔ خشونت پرهیز و مدنی بیرون کنند؟ پاسخ منفی است و هرگز نخواهند توانست، چون آزادی‌خواهان و مخالفان استبداد با تمامی مشکلات و سختی‌ها هم‌چنان به مقاومت و ایستادگی در برابر استبداد ادامه می‌دهند و مردم تا مغز استخوان ناراضی هم به آنان می پیوندند.

نکتهٔ دوم این‌که عزیزانی که در سلول‌های انفرادی محبوس می‌شوند و از این رهگذر چه میزان لطمات و صدمات روحی و روانی و جسمانی به آنان وارد می شود، موضوعی دیگر است که باید متخصصان مربوطه نظر دهند.

روز یکشنبه دهم اسفند جمعی از عزیزان آسیب‌دیده از سلول‌های انفرادی در یکی از دفاتر خدمات الکترونیک قضایی در غرب تهران اقدام به ثبت دادخواستی علیه آمران و عاملان و مامورانی کردند که مدت‌ها آنان را در سلول‌های انفرادی محبوس کرده‌اند. این فعالان مدنی و سیاسی که خود سلول انفرادی را تجربه‌کرده و لطمات ناشی از آن را با تمام وجود تحمل نموده‌اند، از شریف‌ترین و صادق‌ترین و حقیقت‌طلب‌ترین رهروان راه آزادی و عدالت‌اند، که اقدام به این عمل شریف و نیکو نموده که گامی مهم در جهت حق‌طلبی و عدالت‌خواهی است.

از منتقدان و معترضان و مخالفان استبداد انتظار می‌رود که از این عزیزان دادخواه حمایت کرده و خواهان پایان دادن به شکنجهٔ سلول انفرادی شوند. تمامی عاملان و آمران اعم از نیروهای امنیتی، مسئولان زندان و دستگاه‌ قضایی در محبوس کردن فعالان سیاسی و مدنی در سلول‌های انفرادی مسئولند و باید پاسخگو باشند.

اما مسئول اصلی خود کامهٔ امروز ایران علی خامنه‌ای است که باید پاسخگو باشد زیرا تمامی این سرکوب‌ها ، ظلم‌ها و فجایع به‌خاطر آن است که او کما فی‌السابق به حکومت مستبدانه، غیر قانونی و غاصبانه و غیر مشروع خود ادامه دهد

Recent Posts

اعتبار فرآیندی محاکم؛ پاشنه آشیل انسجام داخلی و دیپلماسی بین‌المللی

  مقدمه: گسست میان نص قانون و وجدان جمعییکی از بنیادی‌ترین کارکردهای نظام حقوقی در…

29 آگوست 2026

قدرت، دریا و ایران؛ کالبدشکافی یک روایت ژئوپلیتیک

نوشتاری با عنوان «تأملی بر فرصت نهفته در آینده ایران؛ برخاستن از خاکستر بحران‌ها در…

29 آگوست 2026

تجربه دینی و بحران درک واقعیت در جهان مدرن

تجربه دینی چیست؟ در ترازوی نقد ۱ —طرح مسئله پرسش از ماهیت آگاهی، جایگاه انسان…

29 آگوست 2026

نقدی بر «انحطاط روشنفکری دینی در ایران معاصر»

اخیرا مقاله‌ ای در چهار بخش با عنوان " انحطاط روشنفکری دینی در ایران معاصر"…

29 آگوست 2026

فلسفه‌ی اخلاقِ باور در سیاست

یکی از شاخه‌های بسیار مهم فلسفه، اخلاق باور نام دارد. اخلاق باور، حیطه‌ی فکری است…

29 آگوست 2026

یادمانده‌هایی از آشنایی با زنده یاد ابراهیم یزدی

  به مناسبت نهمین سالگرد درگذشت دکتر ابراهیم یزدی دقیقا به یاد ندارم که از…

29 آگوست 2026