زیتون: کشته شدن قاسم سلیمانی و همراهانش در پایان هفته گذشته، تاثیر مستقیم بر وضعیت دانشگاه‌ها داشت؛ چند دانشگاه تعطیل شد و برخی از امتحانات به تعویق افتاد. اخبار وضعیت دانشجویان زندانی بیش از گذشته به محاق رفت و دادگاه یکی از آنها به علت شرکت قاضی در مراسم سوگواری، برگزار نشد. در این میان رئیس دانشگاه امام صادق تهران اعلام کرد که رشته جدید «دکترای علوم سیاسی با گرایش مقاومت» را راه‌اندازی می‌کند.

حسینعلی سعدی که در مراسم بزرگداشت سلیمانی در دانشگاه صحبت می‌کرد گفت: «اعلام می کنم که دکترای علوم سیاسی با گرایش مقاومت را در دانشگاه امام صادق برای سال آینده راه اندازی خواهیم کرد و این جزء رویش‌هایی است که به برکت خون حاج قاسم به وجود آمده است».

سعدی افزود: «شهادت او نشان داد که تنها راه کشور عمل به گفتمان مقاومت است و لازم است این گفتمان توسط جریان علمی کشور تئوریزه شود».

حسینعلی سعدی: «اعلام می کنم که دکترای علوم سیاسی با گرایش مقاومت را در دانشگاه امام صادق برای سال آینده راه اندازی خواهیم کرد و این جزء رویش‌هایی است که به برکت خون حاج قاسم به وجود آمده است».

نامه رسمی برای مشارکت در سوگواری 

سیماسادات لاری، معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت با ارسال نامه‌ای رسمی از رؤسای دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور خواست تا وسیله ایاب و ذهاب دانشجویان علاقمند به شرکت در مراسم تشییع قاسم سلیمانی در تهران را فراهم کنند.

همزمان بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق جهت اسکان و پذیرایی شرکت کنندگان در مراسم تشییع مشارکت می‌کند. بسیج دانشگاه صنعتی شریف نیز به دنبال اخذ مجوزهای لازم برای اسکان عزاداران در دانشگاه است. بسیج دانشجویی دانشگاه علم و صنعت هم اعلام کرد برای اسکان عزادارانی که از شهرستان‌های اطراف تهران و سایر استان‌ها برای مراسم تشییع به تهران می‌آیند، آمادگی لازم را دارد. بنابر اطلاعیه دانشگاه فنی حرفه‌ای، دانشکده‌ها و آموزشکده‌های سراسر کشور موظف شدند تا به ویژه در خوزستان، خراسان رضوی، تهران، قم و کرمان تمهیدات لازم جهت حضور همکاران، دانشجویان و پذیرایی از سوگواران را فراهم آورند.

پرونده دانشجویان در محاق 

دادگاه جدید لیلا حسین‌زاده، دانشجوی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران‌ که قرار بود شنبه ۱۴ دی برگزار شود به علت شرکت قاضی در مراسم سلیمانی تشکیل نشد؛ امیر رئیسیان، وکیل لیلا حسین‌زاده گفت: «قاضی مقیسه تشریف نیاوردند، به همین دلیل دادگاه تشکیل نشد و فعلا زمان آن مشخص نیست». گفته می‌شود دادگاه یاسمن آریایی و منیره عربشاهی (فعالان مدنی) نیز که قرار بود در روز دوشنبه شانزدهم دی‌ماه برگزار ‌شود ممکن است به تعویق بیفتد.

لیلا حسین‌زاده، فعال صنفی-دانشجویی اکنون حکم ۲ سال و ۶ ماه حبس تعزیری خود را در زندان اوین سپری می‌کند؛ اما اتهام جدیدی علیه او مطرح شده که منتظر برگزاری دادگاه است و آن «شرکت در تولد محمد شریفی مقدم در مقابل دانشگاه شریف» است؛ شریفی مقدم دانشجوی دانشگاه شریف و از دراویش گنابادی زندانی است که تعدادی از دوستانش در دی‌ماه ۹۷ تولد او را در مقابل دانشگاه جشن گرفتند و به یادش سرود خواندند. گفتنی است در روزهای اخیر تصاویری گرافیتی از لیلا حسین‌زاده بر دیوارهای تهران منتشر شده است.

همچنین علیرغم قول پیگیری مسئولان دانشگاه امیرکبیر، علیرضا برادران شرکا، دانشجوی کارشناسی رشته مهندسی هوافضای دانشگاه صنعتی امیرکبیر و عضو انجمن این دانشگاه هنوز زندانی است.

پیشتر معاونت دانشگاه گفته بود: «مسئولان مربوطه در این زمینه به ما قول مساعدت دادند که نسبت به آزادی وی اقدام کنند؛ اما ظاهرا در کرج تهیه اظهارات اولیه کمی زمان برده و همین امر موجب تاخیر در انتقال آقای برادران به تهران شده است. ما چندین مرتبه در این خصوص مذاکره کرده‌ایم و امیدواریم این دانشجو به زودی آزاد شود.» 

بیانیه اعتراضی ۴ تشکل دانشگاه امیرکبیر

روز گذشته، چهار تشکل دانشگاه صنعتی امیرکبیر نیز با انتشار بیانیه‌ای ضمن ارائه گزارشی از وضعیت دانشجویان زندانی هشدار داده‌اند که «سرکوب بی‌چون و چرای دانشجویانی که رسالت خود را رواج چند صدایی و اعتلای جامعه می‌دانند، دانشگاه را بیش از پیش به انفعال مبتلا می‌کند».

در بخشی از این بیانیه آمده است:

«در فضای امنیتی با بازداشت جمعی از دانشجویان معترض، طبق الگوهای شکست خورده گذشته، حکومت، راهکار را در فضایی امنیتی و خشونت‌آمیز می‌بیند. از جمله این دانشجویان می‌توان سها مرتضایی را نام برد که چند صباحی‌است در بازداشت به سر می‌برد و در اعتراض به عدم توان تامین وثیقه دست به اعتصاب غذا زده، مرضیه امیری، دانشجوی کارشناسی ارشد جامعه شناسی دانشگاه تهران که بدلیل حضور در تجمع روز جهانی کارگر اکنون در بند ۲۰۹ زندان اوین قرار دارد، لیلا حسین‌زاده دانشجوی کارشناسی ارشد انسان شناسی و دبیر شورای صنفی دانشجویان دانشگاه تهران که در جریان اعتراضات دی ۹۶ دستگیر و اخیرا در دادگاه تجدید نظر به ۳۰ ماه زندان محکوم شد. حال در موردی تازه، علیرضا برادران، دانشجوی مهندسی هوافضای دانشگاه صنعتی امیرکبیر نیز، در روز پنجشنبه مورخ ۵ دیماه ۹۸ در بهشت سکینه کرج دستگیر و به زندان رجایی شهر منتقل شده است.ما تشکل‌های دانشجویی دانشگاه صنعتی امیرکبیر خواهان رسیدگی و واکنش مسئولان دانشگاه به این دست بازداشت‌ها و امنیتی کردن فضای دانشجویی هستیم. واضح است که بدنه دانشگاه در مقابل این اقدامات، منفعلانه سکوت نمی‌کند.»

بی‌اعتمادی  به «سامانه نشریات وزارت علوم»

در پی ایجاد سامانه‌ی نشریات وزارت علوم و ابلاغ الزامات جدید آن برای ثبت مشخصات دانشجویان در سامانه، جمعی از فعالان نشریات دانشجویی و صنفی دانشگاه شهید چمران اهواز بیانیه‌ای انتقادی منتشر کردند و از «ایستادگی در برابر سیاست‌هایی که دانشجویان را کنترل و سرکوب خواهد کرد» نوشتند.

در بخشی از این بیانیه آمده است:

[در الزامات جدید] دانشجویان مجبورند که یا نشریات خود را در این سامانه ثبت کنند و یا  از نشریات دانشگاهی خارج شوند که در هر دو صورت زمینه‌ها و بستر مناسب برای سرکوب قلم دانشجویان و خودسانسوری و به حاشیه رفتن بیش‌تر فعالیت‌های آنان در حوزه‌ی دانشگاه را فراهم می‌کند. این ثبت و کنترل تنها محدود به زمان دانشجو بودن ما نیست و به سادگی می‌توان سال‌ها بعد از فارغ‌التحصیلی، از مطالبی که دانشجویان نوشته‌اند، علیه آنان استفاده کرد و از اطلاعات حاصل، آن‌ها را تحت فشار قرار داد. 

ما اعلام می‌کنیم که هیچ اطمینان و اعتمادی به سامانه‌ی نشریات دانشگاهی وزارت علوم و افرادی که به آن دسترسی خواهند داشت و نحوه‌ی بهره‌برداری از این اطلاعات و محتوای نشریات دانشجویان را نخواهیم داشت. باید مشخص شود که چرا در چنین زمانی، با توجه به وضعیت دانشگاه‌ها، شیوه‌نامه‌ی انضباطی دانشجویان تغییر می‌کند و تنها سه ماه مانده به زمان برگزاری انتخابات کمیته‌ی ناظر در دانشگاه‌ها، چنین چیزی تصویب و الزاماتی بی‌معنا چون تعداد شماره‌ی منتشر شده و ثبت در سامانه‌ی ساخته شده توسط وزارت علوم به نشریات دانشجویی تحمیل می‌شود. لازم به یادآوری است که این نگرش خود به سامانه‌ی وزارت علوم را واقع‌بینی و نه بدبینی می‌دانیم؛ چراکه فراموش نکرده‌ایم که آقای روحانی که در زمان انتخابات خود را حقوق‌دان و مدافع حقوق شهروندی (!) می‌دانست، چه برخوردی با منتقدان و معترضان به سیاست‌های دولت و کشور داشته و چه سیاست‌هایی را به دانشگاه‌ها و دانشجویان تحمیل کرده است، حال چه تضمینی برای دانشجویان و فعالان صنفی و نشریاتی وجود دارد که از چنین سامانه‌ای برای جمع‌آوری اطلاعات، کنترل و اعمال فشار بیش‌تر بر آن‌ها استفاده نشود؟ ‌

به خصوص آن‌که ما سیاست‌های دولت در دانشگاه و کنترل دانشجویان را در این فضای امنیتی از یاد نبرده‌ایم. این وظیفه‌ی ما و تمام دانشجویان در دانشگاه‌های کشور است که بر مطالبات صنفی و عینی مشخص خود در دانشگاه پافشاری و در برابر سیاست‌هایی که تمام ما را کنترل و سرکوب خواهد کرد، ایستادگی کنیم. مشخص است که ما در چنین سامانه‌ای نام‌نویسی نخواهیم کرد و بر تغییر و بازنگری بر تصمیمات گرفته شده در مورد تعریف نشریات فعال در جلسه‌ی مذکور ایستادگی خواهیم نمود.

بازگشت به صفحه اول