زیتون- پس از دو سال گمانه زنی، اعتراض عزت الله ضرغامی به حذف برخی از شبکه های تلویزیون ایران پرده از راز دستیابی شبکه من و تو به تصاویر آرشیوی صدا و سیما برداشت.
چندی پيش عزت الله ضرغامی رییس پیشین سازمان صداوسیما گفتگویی با خبرنگاران انجام داد که در آن از حذف شبکه هایی که در زمان مسئولیت او راه اندازی شده بود، ابراز ناراحتی و درباره مشکلات فعلی سازمان که مربوط به دوره او بوده، اعلام بی خبری کرده بود.
ایسنا نوشت که او در ادامه به این نکته اشاره کرده که سازمان در هر دوره ای مشکلات بودجه ای خاص خود را داشته و همکاری فعلی دولت با رسانه ملی نیز به خاطر اعتمادسازی در دوره او شکل گرفته است. پیرو اين اظهارات، مدیر شبکه مستند یادداشتی به ضرغامی نوشت و در آن تأکید کرد:« تعطیلی شبکه های کم مخاطب شاید حال بانیان آن را بد کند ولی به خوب شدن حال مردم و صرفه جویی در بیت المال کمک خواهد کرد.» این یادداشت در خبرآنلاین منتشر شد؛ اما اعتراض به راه اندازی شبکه های کم مخاطب تنها یک بخش از نامه تاجیک، مدیر شکبه مستند، به رییس پیشین این شبکه بود.
دوسال پیش و همزمان با پخش دو مستند در شبکه ماهواره ای من و تو این سوال مطرح شد که این شبکه چطور به تصاویر آرشیو محرمانه صدا و سیما دسترسی پیدا کرده است؟
روزنامه قانون در این رابطه نوشت « در آن زمان شايعه ای بهت آور در ميان اصحاب رسانه پيچيد و نقل محافل مطبوعاتی شد که بر اساس آن من و تو از طريق يک واسطه به برخی از تصاوير آرشيو صدا و سيما دست پيدا کرده است.»
بهانه اين گمانه زنی ها پخش مستندهای «رضا شاه» و «انقلاب 57» بود كه عدهای معتقد بودند برای ساخت آنها قطعاً از آرشيو غنی تصويری استفاده شده است. بعضی شروع به انتقاد از سازمان صدا و سيما كردند كه اين آرشيو چگونه جمع آوری شده است؟ فيلم هايی که اکثراً در صدا و سيما با عنوان محرمانه آرشيو شده اند و حتی مستند سازان داخلی هم به راحتی نمی توانند به آن دسترسی پيدا کنند.
گويا اين موضوع حتي براي مديران اين سازمان هم مورد سوال است تا جايی كه تاجيك در بخشی از نامه خود می نويسد:« علاوه بر همه اینها جنابعالی در خصوص آرشیو سازمان و پخش تصاویر محرمانه از شبکه های معاند اظهار نظر کرده بودید که هیچ تصویری از آرشیو خارج نشده است. سوال اینجاست که چرا مدیرکل اسبق آرشیو تا سر حد بازداشت پیش رفت و تنها به دلیل واسطه گری شما بازداشت نشد؟ و چرا دو تن از کارشناسان زیر مجموعه ایشان بازداشت شده، در دادگاه حضور یافتند و محکوم به حبس شدند؟ اینکه اظهر من الشمس است که تصاویر تلویزیون در شبکه های معاند و در قالب برنامه های مختلف به نمایش در میآید و شما تنها به تکذیب بسنده می کنید.»
يكی از بحثهای اخير در خصوص رسانه ملی كه آن را به يكی از حاشيهسازترين سازمانهای دولتی تبديل كرده، موضوع كمبود بودجه است. مديران رسانه ملی در يك سال اخير از هر فرصتی برای سر دادن فریاد «کمبود بودجه» استفاده کردند. به زعم ایشان دولت با عدم افزایش قابل توجه ردیف بوده برای رسانه ملی، اراده ای برای برطرف کردن مشکلات این سازمان از خود نشان نمی دهد.
همین موضوع دستاویزی شد تا مدیران ارشد رسانه «ملی» از دولت، بخصوص بعد از به سرانجام رسیدن مذاکرات هسته ای، کمتر حمایت کنند.
از آن سو در مقابل فریاد دائم الجوع صدا و سیما برای بودجه بیشتر، این سوال مطرح می شود كه اساسا چرا بايد مجموعهای كه هدف اصلی آن «سرگرمی» است و در تمام دنيا «درآمدزا»ست در ايران نه تنها به رديف بودجه اضافی نياز دارد بلكه با حجم عظيمی از بدهی هم مواجه است.
مدیر شبکه مستند مشکل بدهی های سازمان صدا و سیما را محصول دورانی می داند كه ضرغامی بر مسند رياست آن تكيه زده بود. او در نامه خود به ریيس اسبق رسانه ملی با يادآوری اين نكته نوشت:«مدیریت جدید سازمان در هنگام شروع فعالیت های خود با حجم عظیمی از بدهی ها و معوقات روبرو شد. این مساله به زعم شما «امری طبیعی» ست. اما با کمی دقت و تحقیق می توان دریافت که این میزان از بدهی در قیاس با دوره های قبلی ابدا قابل مقایسه نیست. کمااینکه این بدهی ها صرفا به دلیل بودجه و کمک ناکافی که از سوی دولت به صداوسیما تعلق می گرفت، نبود. بلکه بیشتر به خاطر ضعف در تصمیم سازی ها برای توسعه غیرمنطقی شبکه های سازمان بود. خصوصا اینکه دولت قبل علاوه بر بودجه سالانه کمک بلاعوض یک میلیارد دلاری به سازمان کرد و ایجاد بدهی برای سازمان در چنین شرایطی منطقی به نظر نمیرسد.
او برای اثبات این ادعا به بدهی بیش از پانزده و نیم میلیارد تومانی شبکه کوچکی همچون شبکه مستند اشاره کرد و نوشت:« معاونت سیما با حدود دویست و شصت میلیارد تومان بدهی به دکتر پورمحمدی تحویل شد و در نهایت رسانه ملی در آغاز مدیریت جدید صدها میلیارد تومان بدهی داشت.»
این میراث در شرایطی برای مدیریت جدید سازمان برجا ماند که به گفته این مدیر سازمان صدا و سیما «املاک و زمین های مرغوب رسانه ملی توسط ضرغامی به فروش رفت تا بخشی از بدهی های تهیه کنندگان و کارگردانان پرداخته شود. به عبارتی مدیریت قبلی علاوه بر هزینه های بی مورد، راه حلی منطقی برای جبران آن هزینهها نداشت!»