زیتون– در میان زندانیان سیاسی٬ عقیدتی کسانی هستند که کمتر از آنها یاد می شود. تعداد این جور زندانیان کم که نیست، زیاد هم هست: 10، 15، 18، 20، 25 و 29 سالهای زندانی بودنشان است و انگار پایانی بر آن نیست.
سالها در تبعید، جابجایی مداوم، بازجوییهای پی در پی، فشار عصبی، درگیری شدید و غیر شدید با زندانبانها و همبندیها و بازرسیهای فراوان. و در پس هر کدام از این اتفاقات باید از اول همه چیز را بسازند.عثمان مصطفی پور یکی از آنهاست :در نخستین ماه بیست و نهمین سالی است که در زندان به سر میبرد. آن قدر در زندان مانده که حتی گاه مسئولان زندان وقتی اعتراض میکند،
به او حق میدهند و حتی وقتی میخواهند بقیه زندانیها را آرام کنند، او را مثال میزنند که او از همه شما بیشتر حق اعتراض دارد. عمرفقیه پور، سعید سنگر، محمد نظری و خالد فریدونی دیگر زندانی هایی هستند که بیست سال یا بیشتر در زندان هستند و کمتر کسی یادشان می کند. این نام ها خیلی بیشتر از اینهاست، نمی دانیم دقیقا چندنفرند اما بیش از هزار نفر برآورد می شوند.
مقدمه: گسست میان نص قانون و وجدان جمعییکی از بنیادیترین کارکردهای نظام حقوقی در…
نوشتاری با عنوان «تأملی بر فرصت نهفته در آینده ایران؛ برخاستن از خاکستر بحرانها در…
تجربه دینی چیست؟ در ترازوی نقد ۱ —طرح مسئله پرسش از ماهیت آگاهی، جایگاه انسان…
اخیرا مقاله ای در چهار بخش با عنوان " انحطاط روشنفکری دینی در ایران معاصر"…
یکی از شاخههای بسیار مهم فلسفه، اخلاق باور نام دارد. اخلاق باور، حیطهی فکری است…
به مناسبت نهمین سالگرد درگذشت دکتر ابراهیم یزدی دقیقا به یاد ندارم که از…