چرا روحانی؟

چهل سال گریختن از عقلانیت سیاسی، جامعه ایرانی را چنان با انواع بیماری‌های فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی درگیر کرده که امروز همگان فریاد برآورده‌اند این بیماری‌های مهلک را هر چه سریعتر باید درمان کرد.

درمان اساسی این بیماری‌های مهلک جز با اِعمال عقلانیت سیاسی و کنار گذاشتن شعارهای توخالی و گاهی خطر آفرین ممکن نیست.

محورهای اساسی این درمان، حرمت گذاری به حقوق بشر، خروج از انزوای سیاسی و همکاری موفق با جامعه جهانی و فراهم ساختن عوامل رشد اقتصادی، سیاسی و فرهنگی (توسعه پایدار انسانی) می‌باشد.

دولت حسن روحانی چهار سال است با روی آوردن به عقلانیت سیاسی و مدیریتی، در حدود امکانات و مقدورات خود، درمان این بیماری‌های مهلک را آغاز کرده است. اگر این درمان قطع شود و بار دیگر شعارهای فریبنده و گریز از عقلانیت بر قوه مجریه حاکم گردد در آینده نزدیک بیماری‌های موجود ما قطعا درمان ناپذیر خواهند شد و هم ما و هم نسل آینده ما در آتش آن خواهیم سوخت.

هموطنان عزیز! مساله امروز ما انتخاب این فرد یا آن فرد نیست. مسأله امروز ما این است که آیا به ادامه عقلانیت و ادامه درمان بیماری‌های مهلک که به آن مبتلا شده‌ایم رای دهیم یا با بی تفاوت بودن و رای ندادن میدان را به کسانی واگذار کنیم که شعار می‌دهند و از عقلانیت می‌گریزند. فکر می کنم وظیفه اخلاقی ما امروز این است که با رای دادن به ادامه دولت روحانی نگذاریم کشور ما به گذشته برگردد.

منبع: وب سایت شخصی محمد مجتهد شبستری