یادداشت

برگردید! اینک همین ایران کربُ‌بلاست

راهی کجایید؟ حزن و اندوهِ چه را در سر می‌پرورید؟ کفش از پا سترده‌اید که بگویید حسینی‌ام؟ پیاده عزم زمینی به نام کربلا کرده‌اید و رخ و روی به حزن و اندوه آلوده‌اید و زیر لب حسین حسین می‌گویید و به همین‌ها دم گرفته‌اید و شور و حالی سرهم کرده‌اید که خود را حالی کرده باشید که حسینی‌ام؟

خود را فریب می‌دهید؟ این همه شور و غلیان زیادی برای چیست؟ پیاده‌رویِ این همه راه و به پایی بی‌کفش و روز از پشت روز که خرج این‌راه می‌کنید؛ جز برای فریب دلِ خودتان نیست؟ جز برای سرپوش گذاشتن بر سر غوغای دل‌تان نیست؟

مگر جز این است که دنیایی خبردار شده است که آن‌چه به ماهیت کربُ‌بلا خوانده و می‌خوانند؛ اینک ای ایرانیان! همین ایران است. آن‌چه به مظلومیت و بی‌پناهی، کربلا را شهره‌ی تاریخ کرد؛ هم اینک همان مظلومیت و بی‌پناهی را، زنان و دختران و مردان ایرانی هستند که به ظلم و جوری که از دست ظالم می‌کشند؛ بر پیشانی خود دارند.

برگردید! که راه به اشتباه می‌روید.
برگردید! که پشت به کربلا کرده‌اید.
برگردید! که راه و رسمِ کربلا بدین سهل و آسودگی نیست.
برگردید! که در هر آن‌جا که به کربلای تاریخ موسوم است؛ آب و نان و کباب، پخش نمی‌کنند. کربلا به رنج و مصیبت شهره است.
کربلا به تنهایی انسان مظلوم مشهور است. در کربُ‌بلا، بلا و رنج و مصیبت است که بر سر کربلائیان می‌بارد؛ چراکه سر در لاک خود فرونبرده و مظلوم زمانه را تنها و بی‌پناه نگذاشته‌اند. چرا که به نبرد با ظلم و جور برخواسته‌اند.

برگردید! که فریب‌تان داده‌اند؛ به همین آب و نان و کبابی که در موکب‌های‌شان قسمت می‌کنند؛ فریب و حیله سر کرده‌اند که کربلای اصلی را از چشم و دیده‌ی شمایان دور نگه دارند.

راه رفته را بیهوده رفته‌اید که قوم و قبیله‌ی ظالم، به بانگ و نیرنگی که نعره می‌زند در تکریم این پیاده‌روی کذایی؛ حیله‌ها سرهم کرده است که ظالم را به رنگ برگزیدگان، قالب‌تان کنند.

پشت به آن‌جا بکنید که دختران سرزمین‌تان را یا یک به یک به اهانت و تحقیر و توهین آزار می‌دهند. و یا که چون #مهسا_امینی از زندگی ساقط‌شان می‌کنند.

برگردید که خود می‌دانید که در دل ایرانیان همه غوغا و فریاد است؛ از دست ظالمی که رسم و رسومی جز ویرانی ایران نمی‌شناسد: ویرانی آب و خاک و دین و مرام و هرچه مسلک این سرزمین.

اگر از این‌راه بازنگردید دست شما هم به خون #مهسا_امینی آلوده خواهد بود؛ که در فریب و فتنه‌، با ظالم هم‌دست خواهید شد.

Recent Posts

اعتبار فرآیندی محاکم؛ پاشنه آشیل انسجام داخلی و دیپلماسی بین‌المللی

  مقدمه: گسست میان نص قانون و وجدان جمعییکی از بنیادی‌ترین کارکردهای نظام حقوقی در…

29 آگوست 2026

قدرت، دریا و ایران؛ کالبدشکافی یک روایت ژئوپلیتیک

نوشتاری با عنوان «تأملی بر فرصت نهفته در آینده ایران؛ برخاستن از خاکستر بحران‌ها در…

29 آگوست 2026

تجربه دینی و بحران درک واقعیت در جهان مدرن

تجربه دینی چیست؟ در ترازوی نقد ۱ —طرح مسئله پرسش از ماهیت آگاهی، جایگاه انسان…

29 آگوست 2026

نقدی بر «انحطاط روشنفکری دینی در ایران معاصر»

اخیرا مقاله‌ ای در چهار بخش با عنوان " انحطاط روشنفکری دینی در ایران معاصر"…

29 آگوست 2026

فلسفه‌ی اخلاقِ باور در سیاست

یکی از شاخه‌های بسیار مهم فلسفه، اخلاق باور نام دارد. اخلاق باور، حیطه‌ی فکری است…

29 آگوست 2026

یادمانده‌هایی از آشنایی با زنده یاد ابراهیم یزدی

  به مناسبت نهمین سالگرد درگذشت دکتر ابراهیم یزدی دقیقا به یاد ندارم که از…

29 آگوست 2026