بیش از ۱۲۰ فعال دانشجویی در بیانیه‌ای «رویه‌های سرکوب‌گرایانه‌ی حراست دانشگاه» را محکوم کردند و از اراده‌ای سلطه‌گرایانه در دانشگاه نوشتند که «در پوشش، رفتار و حتی خصوصی‌ترین امور زندگی هر دانشجو دخالت می‌کنند تا زندگی ما، آن شکلی باشد که می‌خواهند».

در بخشی از این بیانیه آمده است «دانشگاه که از اساس باید نهادی مستقل باشد، امروزه از طرفی با وجود حراست و برخی نهادهای دیگر و البته دخالت‌ نهادهای امنیتی در داخل دانشگاه به شکل حداکثریش، بیش از پیش از استقلال خود فاصله گرفته و از طرفی دیگر به جای آنکه محلی برای کنش‌گری و آموزش باشد، با سیاست‌هایی از قبیل کالایی سازی آموزش، دیوارکشی، دستورالعمل‌های گزینش و سهمیه‌‌بندی‌های مختلف به نهادی طبقاتی بدل گشته ‌است».

امضاء‌کنندگان در این بیانیه که برای انتشار به زیتون رسیده،«محدودیت‌های ایجاد شده در خوابگاه‌ها، تفکیک برخی امکانات دانشگاه که منجر به حذف زنان در بسیاری از عرصه‌ها شده است، اخراج و ارعاب دانشجویان و اساتید دانشگاه، ممنوعیت از فعالیت‌های سیاسی آزاد در دانشگاه، احضار هر روزه دانشجویان به کمیته‌های انضباطی و بعضا نهادهای امنیتی خارج دانشگاه» را  بخشی از فشارهایی  دانسته‌اند که بر دانشگاه وارد می‌شود.

فعالا دانشجویی در انتها با دعوت از هم‌کلاسی‌ها و هم‌قطاران خود برای مقاومت گفته‌اند که «از دانشگاه به عنوان سنگر آزادی و عدالت محافظت خواهیم کرد. ما به عنوان جمعی از دانشجویان سراسر کشور اعلام می‌کنیم که در برابر سیاست‌ها و اراده‌ی سلطه‌گرایانه‌ی حاکم مقاومت خواهیم کرد و به هیچ وجه شرایط موجود را نخواهیم پذیرفت و تا بهتر شدن شرایط و آزادی نهاد دانشگاه تلاش خود را ادامه می‌دهیم».

تلگرام
توییتر
فیس بوک
واتزاپ

مطالب دیگر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بازار دید و بازدیدهای دیپلماتیک در منطقه گرم است و ظاهرا روند نوینی از روابط و همکاری‌های منطقه‌ای شکل گرفته است. فرصت‌های جدید و تهدیدهای نوین، هم بازارها را به حرکت درآورده و هم موجب

ادامه »

در میان فعالین سیاسی بحثی جدی در جریان است که سرنگونی نظام جمهوری اسلامی و گذار یک‌باره از حکومت چه پیامدهایی خواهد داشت. بررسی شرایط ایران نشان می‌دهد که به احتمال زیاد پیامد سرنگونی حکومت «خلاء سیاسی» خواهد بود. در توضیح ویژگی‌های این پدیده می‌توان گفت…

ادامه »

رضا شاه در عمل یک رئیس جمهور مادام العمر در سرمشق اقتدارگرایانه بود. او هیچ ویژگی متعارف یک پادشاه را نداشت.تمام وقت خود را صرف اداره کشور می‌کرد. تفریح و فراغت پادشاه و سپردن امور اجرایی کشور به دیوان برای رضا شاه چندان معنا نداشت. در دوران حکمرانی او

ادامه »