داریوش مهرجویی از عدم پخش تیزرهای فیلم “لامینور” از تلویزیون گله کرد و گفت: رفتار تلویزیون با سینما شرم آور است.

این کارگردان سینما در گفت‌وگوی با ایسنا با انتقاد از برخورد سازمان صداو سیما در خصوص عدم اختصاص تیزر و تبلیغات تلویزیونی به «لامینور» گفت: رفتار تلویزیون با سینما بسیار شرم‌آور است. آنها مجوزهای صادر شده از ارشاد را قبول ندارند و شورای بازبینی‌شان می‌نشینند دوباره فیلم‌ها را می‌بیند و بر اساس سلیقه، شعور و درک خودشان تصمیم می‌گیرند تیزر پخش شود یا نشود، یا چه تعداد پخش شود. مگر در این مملکت برای یک فیلم باید از چند جا مجوز گرفت؟ این خیلی دردناک است که چند نفر برای یک ملت تعیین تکلیف می‌کنند که معلوم نیست با چه میزان تحصیلات و شناختی شده‌اند مسئول فرهنگی مملکت!

کارگردان فیلم های «گاو» و «هامون» در خصوص تعداد تیزرهای «لامینور» خاطرنشان کرد: آقایان تلویزیون فیلم لامینور را بازبینی کرده‌اند و بعد از کلی بالا پایین گفته‌اند تنها ۵ نوبت ۲۵ ثانیه‌ای می‌توانید پخش کنید! من هم به تهیه‌کننده لامینور آقای درمیشیان اعلام کرده‌ام به جای این مرحمت ملوکانه آقایان صداوسیما بهتر است تصویر خودشان را پخشش کنند و ما را بیش از این تحقیر نکنند.

کارگردان فیلم های «اجاره‌نشین‌ها» ، «لیلا» در ادامه افزود:من برای تلویزیون «مهمان مامان» را ساختم که قسط آخرش را نداند! و ماجرایش را در کتاب «آن رسید لعنتی» نوشته‌ام. فیلم «آسمان محبوب» را با سرمایه خودم و اندک پول “سیما فیلم” ساختم اما نگذاشتند فیلم اکران شود و یکدفعه از تلویزیون پخش کردند و متضرر شدم. سریال «عطار» را پس از تحقیق مفصلی به نیت ساخت نوشتیم که بایکوتش کردند و نگذاشتند.

مهرجویی خاطرنشان کرد: سریال «زکریای رازی» را برای «سیمافیلم» نوشتیم. متن را که تحویل دادیم هر چه پیگیری کردیم جوابی ندادند، بعدا یهو دیدیم یه سریال فرمایشی ساخته‌اند درباره “زکریا” بدون اینکه به ما بگویند. فیلم «گاو» من را بدون آن که رایتش را خریده باشند از تلویزیون پخش می‌کنند و هر چه نامه زدیم که قرارداد شما با کجاست جوابی ندادند! مگر می‌شود تلویزیون رسمی یک کشور اینگونه حق‌ مولف را نادیده بگیرد؟

این کارگردان در پایان سخنانش را اینگونه به پایان برد: فیلم‌های قدیمی‌ام را هم به استناد یک قرارداد ترکمنچای قدیمی صد سال پیش هر دفعه بر اساس شعور خودشان با سانسور جدید پخش می‌کنند. فیلم‌های جدیدم را هم که‌ نمی‌خرند و حتی جواب نامه‌هایمان را هم نمی‌دهند! نگاتیو فیلم «الموت» هم در همین لابراتوار تلویزیون گم شده! تنها نسخه موجودفیلم!
اینها را برای این گفتم تا تاریخ بداند آقایان با ما چه کردند و من بعد از این همه سال جایی در تلویزیون مملکتم ندارم! دلم برای نسل جدید می‌سوزد. وقتی آقایان صداوسیما با ما اینگونه برخورد می‌کنند با جوانان چه خواهند کرد.

*ایسنا

Recent Posts

اعتبار فرآیندی محاکم؛ پاشنه آشیل انسجام داخلی و دیپلماسی بین‌المللی

  مقدمه: گسست میان نص قانون و وجدان جمعییکی از بنیادی‌ترین کارکردهای نظام حقوقی در…

29 آگوست 2026

قدرت، دریا و ایران؛ کالبدشکافی یک روایت ژئوپلیتیک

نوشتاری با عنوان «تأملی بر فرصت نهفته در آینده ایران؛ برخاستن از خاکستر بحران‌ها در…

29 آگوست 2026

تجربه دینی و بحران درک واقعیت در جهان مدرن

تجربه دینی چیست؟ در ترازوی نقد ۱ —طرح مسئله پرسش از ماهیت آگاهی، جایگاه انسان…

29 آگوست 2026

نقدی بر «انحطاط روشنفکری دینی در ایران معاصر»

اخیرا مقاله‌ ای در چهار بخش با عنوان " انحطاط روشنفکری دینی در ایران معاصر"…

29 آگوست 2026

فلسفه‌ی اخلاقِ باور در سیاست

یکی از شاخه‌های بسیار مهم فلسفه، اخلاق باور نام دارد. اخلاق باور، حیطه‌ی فکری است…

29 آگوست 2026

یادمانده‌هایی از آشنایی با زنده یاد ابراهیم یزدی

  به مناسبت نهمین سالگرد درگذشت دکتر ابراهیم یزدی دقیقا به یاد ندارم که از…

29 آگوست 2026