در انتخابات شرکت نمی‌کنیم و نتایج آن‌را به‌رسمیت نمی‌شناسیم

زیتون– جمعی از فعالان سیاسی و مدنی داخل و خارج از کشور طی یک بیانیه‌ای خواستار همبستگی ملی و عدم شرکت در «انتخابات فرمایشی حکومت غیرمردمی» شدند.

در این بیانیه آمده است: «آنچه در جریان است بسی فراتر از مهندسی انتخابات است، وقتی چرخه قدرت در رقابت های درون نظام نیز مختل شده، مناظره های نامزدها با تهدید مواجه می شود، اصل بر پیروزی تضمینی قرار می گيرد و نقاب مشارکت جویی نیز کنار زده می شود، اين امر بمعنی رجعت  حکومت مطلقه به وضعیت دهه ۶۰ و انتخابات تک قطبی آن دوران است.  در حالیکه جامعه کنونی مدنی و سیاسی ایران و ارتباطات گسترده اجتماعی با آن دوران از اساس قابل مقایسه نیست.»

امضا کنندگان این بیانیه افزودند: «حاکمان کشور با اصرار لجبازانه بر پيشبرد سیاستهای داخلی و خارجی مخرب خود، نظام حکمرانی را به بن بست رسانده و با فشار و سانسور، سرکوب و حبس و قتل؛ با اتکاء به فروش نفت برای تجهیز این شیوه حکمرانی به بن بست رسیده، به هیچ راه دیگر ملی و دموکراتیک نمی اندیشند و مصالح و منافع کشور را شدیدا به خطر انداخته‌اند.»

به گزارش «زیتون» در بخش دیگری از این بیانیه آمده است: «ما جمعی از فعالان سیاسی و مدنی و صنفی  خواهان عدم شرکت در اين انتخابات فرمایشی حکومت اقلیت بر اکثریت هستيم، نتایج آن را به رسمیت نمیشناسیم و از این طریق صدای بلند «نه» خود را به مدنی‌ترین و مسالمت‌آمیزترین شکل به گوش حاکمان می‌رسانیم.»

در پایان بیانیه این فعالان سیاسی و مدنی تاکید شده است: «نه بلند و یکپارچه مردم ایران به نمایش انتخابات،  گامی در جهت پدیدار ساختن این عزم و اراده ملی و مردمی است.»

متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته٬ به شرح زیر است:

در حالی‌که اکثریت مردم ایران زندگی در رنج و عذابی دارند، حکومت اقتدارگرای مبتنی بر ولایت مطلقه فقیه به دنبال یک‌دست‌سازی هر چه بیشتر قدرت و بسترسازی برای انتقال قدرت به رهبر بعدی با تکانه های کمتر و در فضای بسته‌تر است.

آنچه در جریان است بسی فراتر از مهندسی انتخابات است، وقتی چرخه قدرت در رقابت‌های درون نظام نیز مختل شده، مناظره‌های نامزدها با تهدید مواجه می‌شود، اصل بر پیروزی تضمینی قرار می‌گيرد و نقاب مشارکت‌جویی نیز کنار زده می شود، اين امر  به‌معنی رجعت حکومت مطلقه به وضعیت دهه ۶۰ و انتخابات تک‌قطبی آن دوران است.  در حالی‌که جامعه کنونی مدنی و سیاسی ایران و ارتباطات گسترده اجتماعی با آن دوران از اساس قابل مقایسه نیست.

هم‌زمان جامعه مدنی و سیاسی و رسانه‌ای نیز با اخطار و هشدار و خط و نشان‌کشیدن‌های قلدرمنشانه البته برخاسته از هراس و نگرانی حاکمان از روشنگری، آگاهی، اعتراض و نافرمانی مردمی روبروست.

قدرت مطلقه متکی برنهادهای سرکوبگر نظامی و امنیتی دیگر از حذف اصلاح‌طلبان و اصول گرايان میانه رو  و حرکت آشکار به سمت نوعی خلافت فقیه در پوشش پوشالی جمهوری نیز ابائی ندارد.

حال از آنجا که

– اکثریت مردم کشورمان در سخت‌ترین شرایط  زندگی به سر می‌برند؛

– حاکمان کشور با اصرار لج‌بازانه بر پيشبرد سیاست‌های داخلی و خارجی مخرب خود، نظام حکمرانی را به بن بست رسانده و با فشار و سانسور، سرکوب و حبس و قتل؛ با اتکاء به فروش نفت برای تجهیز این شیوه حکمرانی به بن‌بست رسیده، به هیچ راه دیگر ملی و دموکراتیک نمی‌اندیشند و مصالح و منافع کشور را شدیدا به خطر انداخته‌اند؛

– بر اساس تجربه زیسته اکثریت فعالان سیاسی و مدنی و اقشار مختلف مردم امکان تحقق هر گونه تحول بنیادی بدون تغییرات اساسی در ساختار قدرت و تغيير قانون اساسی غیرممکن است؛

– فهرست نامزدهای ریاست‌جمهوری نشانه آشکار دهن‌کجی به مردم است؛

– تجربه عملی بسیاری از نامزدهای نیابتی که مردم از سر ناچاری رای داده‌اند منفی بوده و آنها به امانت رای مردم خیانت کرده‌اند؛

-نهادهای برآمده از انتخابات در همین حاکمیت به طرق مختلف روز به روز بیشتر از مدار تاثیرگذاری واقعی خارج شده‌اند؛

ما جمعی از فعالان سیاسی و مدنی و صنفی ‌خواهان عدم شرکت در اين انتخابات فرمایشی حکومت اقلیت بر اکثریت هستيم، نتایج آن را به رسمیت نمی‌شناسیم و از این طریق صدای بلند «نه» خود را به مدنی‌ترین و مسالمت‌آمیزترین شکل به گوش حاکمان می‌رسانیم.

«نه» بلند و یکپارچه مردم ایران به نمایش انتخابات،  گامی در جهت پدیدار ساختن این عزم و اراده ملی و مردمی است.

ما در مقابل انتخابات فرمايشی، انتخابات آزاد و عادلانه و رقابتی را برای تغییر ساختارها و سیاست ها پيشنهاد می کنيم.

اسامی به ترتیب حروف الفبا:

ئالان توفيقی٬ احمد پور مندی٬ احمد علوی٬ احمد نجاتی٬ اسفنديار کريمی٬ اسماعيل جمشيدی٬ اسماعيل زرگريان٬ اسماعيل صفرزاده٬ باويان ملک٬ بهروز خليق٬ بهزاد کریمی٬ بهزاد کريمی٬ بيژن اعتدالی٬ پرویز مختاری٬ پروين ملک٬ توران همتی٬ جمشيد کابليان٬ جواد وفایی٬ حبيب پرزين٬ حسن جعفری٬ حسن گلشاهی٬ حسن گلشاهی٬ حسن نايب هاشم٬ حسین کاوندی٬ حسین مجاهد٬ حمید آصفی٬ حمید اکبری٬

حميد حسينی٬ خسرو ميرمالک٬ رسول تيهوئيان٬ رضا شیرازی٬ رضا علوی٬ رضا علیجانی٬ رضا قريشی٬ رضوان مقدم٬ زهرا قضات٬ زهرا محمدی٬ سعيد مقيسه ای٬ سميرا جمشيدی٬ سمیرا ساعتی٬ سمیه قضات٬ سهیلا گلشاهی٬ سهيلا گلشاهی٬ سيامک فريد٬ سيامک آرام٬ سیدهاشم خواستار٬ شعله زمينی٬ طیبه لطفی٬ عباس اقبال٬ علی ایزدی٬ علی سلطانی٬ علی شیخ الاسلامی٬ علی کلائی٬ علی اصغر ممبینی٬ فائزه هاشمی٬ فرانک چالاک٬ کاظم علمداری٬ کیارش کاظمی٬ مجید زرگرنژاد٬ مجيد عبدالرحيم پور٬ محسن يلفانی

محمد قائم مقامی٬ محمدصادق علی اصغری٬ مرتضی پرورش٬ مرتضی نيکی٬ مريم اهری٬ مريم تنگستانی٬ مريم سطوت٬ مسعود سفری٬ معصومه چراغی٬ معصومه شاپوری٬ منصور فرهنگ٬ مهدی ابراهيم زاده٬ مهدی امينی٬ مهدی ترکمان٬ مهدی فتاپور٬ مهدی ممکن٬ مهدی نوربخش٬ مهرداد احمدزاده٬ مهرداد درويش پور٬ نادر پورخانی٬ ناصر علیجانی٬ نیره توحیدی٬ ويدا فرهودی٬ هژير عطاری٬ یاسر میردامادی و يدی قربانی