مدتی است از جنایت به قتل رسیدن روح الله زم به بعد؛ روحانی معرف آقای محمود امجد دهان به گله و شکایت و انتقاد و پیشنهاد باز کرده و رهبران ایران را مخاطب قرار داده است.

در خصوص واکنش های نظام حاکم که از طریق ارتش سایبری به عناوین مختلف اعلام می شود سخنی ندارم و اصولا این واکنش ها را دارای ارزش نمی دانم.

سخن من و تعجب من در خصوص عدم واکنش یا عدم واکنش کافی از سوی اپوزسیون خارج نشین می باشد.

به نظر نمی رسد آقای محمود امجد سابقه سیاهی در ظلم و ستم به مردم داشته باشد و صرفا به داشتن لباس روحانی نیز نمی شود ایشان را متهم نمود. بلکه عکس این سخن یعنی با مردم بودن و مردمی اندیشیدن و مردمی عمل کردن ایشان بعد از انقلاب روشن و آشکار می باشد.

من به شخصه نقطه ضعی در شخصیت ایشان نمی بینم ولی سخنم در مورد قضاوت در شخصیت ایشان و فرزند ایشان آقای محمد امجد نمی باشد.

چیزی که برای من و هر ناظر بیطرفی عامل تعجب می باشد عبارت است از سکوت و عدم همنوایی اپوزسیون مخصوصا آن دسته از اپوزسیون که روحانی می باشند یا سابقه روحانی دارند و یا از نو اندیشان دینی می باشند.

وقتی یک شخصیت روحانی و یک اندیشمند هموطن قید آسایش خود و بازگشت به وطن را زده است و آنچه داشته را در طبق اخلاص گذاشته و قدم در راهی گذاشته که ارتش سایبری وی را تهدید می کند که مافیای ایتالیا و مافیای آمریکای لاتین را به سراغش خواهند فرستاد.

و نیز با توجه به اینکه ایشان به عنوان یک استاد اخلاق و شخصیت سلوکی و عرفانی در ایران شناخته شده اند و سخنان ایشان تاثیر عمیقی در بیداری مردم مخصوصا قشر مذهبی و متدین دارد ؛ چگونه می توانیم ساکت باشیم و حتی یک تایید و بازنشر خشک و خالی از پیام وی نداشته باشیم؟

آیا این سکوت به نفع نظام حاکم نیست ؟ گمان نمی کنم پاسخ این سوال مشکل باشد.

توجه داریم که آگاهی مردم – اگر نگوییم تنها راه نجات کشور است – اساسی ترین کلید نجات کشور و زهر قاتل حاکمیت جور و ستم می باشد.

و سخنان این مرد اخلاق و تقوی و نیز فرزند ایشان به یقین نقشی اساسی در آگاهی در داخل کشور داشته و خواهد داشت.

من در همینجا به عنوان یک شهروند از هموطنانم که در خارج از کشور هستند و صاحب قلم و رسانه می باشند و یا دسترسی به رسانه دارند خواهش می کنم موضع خود را نسبت به آگاهی بخشی این مرد محترم اعلام و حتی الامکان با همراهی کلی با ایشان و بازنشر سخنان ایشان سهم خود را در آگاهی مردم ایفا نماید.

نام  نویسنده نزد زیتون محفوظ است.

بازگشت به صفحه اول