پس از آن که نیروی انتظامی تعدادی از متهمین و مجرمین را تحت عنوان اراذل و اوباش در سطح شهر گرداندند، روزنامهنگاران، حقوقدانان و فعالان مسائل اجتماعی، اعتراض جدی نسبت به این رفتار نیروی انتظامی را علنی کردند و از زاویای مختلف به تحلیل آن پرداختند. این نوشتار قصد ندارد به آن مباحث و نظرات ورود پیدا کند و از منظری دیگر به نکتهای دیگر اشاره میکند که ممکن است ربط چندانی به درستی یا نادرستی «اوباشگردانی» ندارد.
– رئیسی، رئیس قوه قضائیه در واکنش به اوباشگردانی نیروی انتظامی، از همان لحظات اولیه ای که اطلاع مییابد، به دادستان تهران دستور میدهد درخصوص مصادیق تعدی از قانون و نقض حقوق شهروندی، با متخلفان اعم از بازپرس و یا مأموران برخورد شود و ضمن تأکید بر برخورد قاطع و بیامان با اراذل و اوباش، حکم به تشهیر را صرفاً در صلاحیت دادگاه و در چارچوب قوانین و مقرارت میداند که تعرض به متهم ولو اوباش، قطعاً مجاز نیست.
این واکنش نشان میدهد رئیسی، در این زمینه، با عملکرد نیروی انتظامی موافق نیست و آن را مخالف قانون قلمداد میکند و در نتیجه خواهان برخورد با کسانی میشود که حقوق شهروندی متهمان را نادیده گرفتهاند.
– رهبری در پیام کوتاهی که به مناسبت هفته نیروی انتظامی منتشر کرده است از استقبال مردم از ابتکار ناجا در برخورد با منکرات سخن به میان آورده و به نظر می رسد به طور تلویحی و برخلاف نظر و رأی صریح رئیس قوه قضائیه، عملکرد این نیرو را در زمینه اوباشگردانی تأیید کرده است.
واکنش رهبری به توهینهای برخی از نمایندگان به رئیسجمهور که آن را حرام دانست و سخنان قالیباف که نمایندگان از این پس انتقادات از دولت را در سینه حبس میکنند، نیز نشان میدهد که در این مورد نیز میان رهبری و رئیس قوه مقننه اختلاف نظر وجود دارد به ویژه آن که رهبری تا کنون اشارهای به سخنان روحانی در مورد ضرورت صلح – که علت اصلی حمله نمایندگان به وی بود، نکرده است. در موارد قبلی، زمانی که روحانی از برجام دو و سه سخن گفت، رهبری بسیار سریع مخالفت خود را ابراز کرد و آن را بی مورد دانست. ممکن است این سکوت پس از مشخص شدن نتیجه انتخابات امریکا شکسته شود و نرمشی دیگر آغاز گردد که رؤسای دو قوه نشانی از قهرمانی در آن نمیبینند.
*نام نویسنده نزد زیتون محفوظ است
مدتی است هر رسانهای را که باز میکنید، سعید لیلاز را میبینید که با لحنی…
جامعه ایران از دیماه تاکنون با سه بحران همزمان و عمیق روبهرو شده است: سرکوب…
درک اندیشهی محمد حنیفنژاد بدون قرار دادن آن در بستر تاریخی شکلگیری بحرانهای ساختاری جامعه…
مسئله دینستیزی، به معنای مبارزه با دین، که اغلب علل اجتماعی دارد تا دلایل معرفتشناسانه…
در این نوشتار کوتاه تلاش میشود که بین سه مفهوم «جمهوری»، «جمهوریت» و نیز «سلطنت»…
قرن بیستم با نبردی سهمگین میان سه ایدئولوژی رقیب تعریف شد: لیبرالیسم، کمونیسم و فاشیسم.…