تعداد زندانیان محیط زیست در اعتصاب غذا به پنج تن افزایش یافت

زیتون–  پیشتر خبر اعتصاب سه تن از زندانیان محیط زیست منتشر شده بود.

بر اساس آن خبر  نیلوفر بیانی و سپیده کاشانی دست به اعتصاب غذا زده بودند.

امروز نیز خبری منتشر شد مبنی بر اینکه امیرحسین خالقی٬ طاهر قدیریان و هومن جوکار هم در اعتراض به ادامه بازداشتشان اعتصاب غذا کردند.

این پنج تن از زندانیان محیط زیست در حالی که بیش از بیش از ۵۰۰ روز از بازداشت موقت آنان می‌گذرد٬ دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

پیشتر دیده بان حقوق بشر در بیانیه ای از مقامات جمهوری خواسته بود تا «دسترسی کافی آنها به مراقبت پزشکی را تضمین کنند.»

فعالان محیط زیستی زندانی در ایران در بند ۲-الف زندان اوین هستند که تحت نظارت سازمان اطلاعات سپاه پاسداران قرار دارد.
همچنین مایکل پیج، معاون مدیر بخش خاورمیانه دیده‌بان حقوق بشر نیز، گفت «اعضای مؤسسه میراث حیات وحش پارسیان بیش از ۵۵۰ روز پشت میله‌های زندان به سر برده‌اند و مقامات ایران هیچ مدرکی درباره جرایم ادعایی‌شان ارائه نکرده‌اند.»

آقای پیج گفت که مقامات ایران باید به بی‌عدالتی علیه فعالان محیط زیست بازداشت شده خاتمه دهد و آن‌ها را آزاد کند.

گروهی از فعالان محیط زیست ایران بهمن ماه سال ۱۳۹۶ توسط سازمان اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت شدند. اتهام این افراد «جاسوسی» عنوان شده بود و کمی بعدتر اتهام چهارنفر از آن‌ها به «فساد فی‌الارض» تغییر پیدا کرد.

کاووس سیدامامی از جمله این بازداشت‌شدگان بود که دو هفته بعد از بازداشت، خبر مرگ او در زندان منتشر شد. مقام‌های جمهوری اسلامی علت مرگ او را خودکشی عنوان کردند؛ اما خانواده سیدامامی این ادعا را رد کرده است.

پیشتر کمپین حقوق‌بشر در ایران به نقل از «منابع مطلع و نزدیک» به آن‌ها نوشته بود که این افراد «با تهدید به مرگ» مجبور شده‌اند که علیه خود اقرار کنند.

هومن جوکار، طاهر قدیریان، مراد طاهباز، سپیده کاشانی، نیلوفر بیانی، امیرحسین خالقی، سام رجبی و عبدالرضا کوهپایه از جمله فعالان محیط زیست بازداشتی در ایران هستند. پوریا سپهوند، کارشناس موسسه حیات وحش میراث پارسیان، نیز بهمن سال گذشته بازداشت شد.

تلگرام
توییتر
فیس بوک
واتزاپ

۱.‌ ظریفی در یکی از شبکه‌های اجتماعی نوشته بود «نه تنها بیزارم از این اسلامتون، بلکه بیزارم از اون یکی اسلامتون که می‌گید این اون نیست». نمی‌شود با نواندیشی دینی آشنا بود و به این

ادامه »

جنبش زن، زندگی، آزادی رادیکال‌ترین جنبش تاریخ ایران است. رادیکالیسم هم به معنای این است که این جنبش برای رسیدن به اهداف بنیادینش نیاز به تغییرات و تحولات ریشه‌ای در ساختارها و نهادهای چند هزار ساله‌ی ایرانی – شرقی دارد. نهادهای تاریخی ایرانی عموماً ضد زن و زندگی و آزادی هستند…

ادامه »

امروز که خیزش سراسری علیه حجاب اجباری و ظلم حکومت رخ داده، رهبران اصلاح‌طلب بهتر است سرمایه‌ی اجتماعی بسیار کمرنگ‌شده خویش را بیش از این بر باد ندهند و آنرا اینبار هم مفت و رایگان در دامن دیکتاتوری ولی فقیه و سرکوبگرانی که دستشان آغشته به خون ژینا و حدیث و دهها جوان ایرانی از اقوام مختلف است، نریزند…

ادامه »