آقای مرتضوی فردی بود که در زمان تصدی گری دادستانی تهران جوان بود و به دنبال قدرت که با بالا رفتن از پله های ترقی در قوه قضاییه به مقام دادستانی تهران رسید و در نهایت به عنوان متهم در وقایع بازداشتگاه کهریزک شناخته شد، اما نکتهای که باید به آن توجه کرد این است که تا وقتی که آمران و مقامات امنیتی و قضایی که پشت سر آقای مرتضوی بودند عذرخواهی نکنند و رویکرد و رویه خود را تغییر ندهند این عذرخواهی آقای مرتضوی به تنهایی کافی نیست مخصوصاً که در حال حاضر، آقای مرتضوی عملاً هیچ مسوولیت اجرایی ندارد. اگر آقای مرتضوی مسوولیت اجرایی داشت و این عذرخواهی را انجام می داد شاید این عذرخواهی برای افکار عمومی معنادار تر بود٬ هرچند این عذرخواهی را میتوان یک گام مثبت ارزیابی کرد ما ازسوی دیگر، تا وقتی که اصلاح ساختاری قوه قضاییه صورت نگیرد یعنی قوه قضاییه به عدالتخانه و مامنی برای عدالت جویی مظلومان بدل نشود این مشکلات ادامه خواهند داشت چراکه هیچ تضمینی نیست و ممکن است در آینده شاهد تکرار جنایتهایی نظیر کهریزک باشیم.
مقدمه: گسست میان نص قانون و وجدان جمعییکی از بنیادیترین کارکردهای نظام حقوقی در…
نوشتاری با عنوان «تأملی بر فرصت نهفته در آینده ایران؛ برخاستن از خاکستر بحرانها در…
تجربه دینی چیست؟ در ترازوی نقد ۱ —طرح مسئله پرسش از ماهیت آگاهی، جایگاه انسان…
اخیرا مقاله ای در چهار بخش با عنوان " انحطاط روشنفکری دینی در ایران معاصر"…
یکی از شاخههای بسیار مهم فلسفه، اخلاق باور نام دارد. اخلاق باور، حیطهی فکری است…
به مناسبت نهمین سالگرد درگذشت دکتر ابراهیم یزدی دقیقا به یاد ندارم که از…