پیامی برای سایر مرتضوی‌های دستگاه‌ قضایی

اگر این متن پوزش طلبی را هر قاضی یا دادستان و یا هرمسئول گمنامی نوشته بود، شاید به شدت از سوی افکار عمومی مورد استقبال قرار می‌گرفت چرا که در یک متن کوتاه، چهار بار از قربانیان کهریزک عذرخواهی و پوزش طلبی به عمل آمده و تنها یک بار به صورت گذرا و آن هم برای دادن آدرس آمر اصلی،یعنی رهبری نظام، از تعبیر «فتنه» استفاده کرده است. هم چنین در این متن به قربانیان لقب «شهید» داده و از این وقایع به عنوان فاجعه یاد کرده است. پایان آن هم بسیار خوب تمام شده و آرزو شده که این حوادث، تجربه‌ای برای آینده باشد که دیگر تکرار نشود.

اما چرا این نوشته از سوی سعید مرتضوی جدی گرفته نشد و صادقانه تلقی نگردید، به خاطر شناخت مستقیمی که ده‌ها روزنامه نگار و فعال سیاسی و مدنی و … از شخصی به عنوان سعید مرتضوی و انبوهی از سیاه کاری های وی داشته‌اند.

من نیز از سال ۷۶ اندکی پس از انتخابات دوم خرداد که وی جوان گمنام و جویای نامی در دستگاه قضایی بود و هنوز کسی او را نمی‌شناخت، به خاطر انتشار یک خبر در ایران فردا، مبنی بر همکار اطلاعات بودن زنی که در فیلم معروف عصر عاشورا علیه آقای خاتمی روسری‌اش را عقب و جلو می‌کند و تظاهر به حمایت از آقای خاتمی دارد، به دادگاه واقع در میدان ارک احضار و یک صبح تا عصر مورد تهدید او و دو مامور اطلاعاتی که مثل ملیجک آنان عمل می‌کرد، برای گفتن منبع خبر قرار گرفتم تا آخرین دستگیری‌هایم با وی از نزدیک مواجهه داشته‌ام. تجربه مستقیم من همانند تجربه مستقیم ده‌ها نفر دیگر از مرتضوی از وی، فردی بی اصول و نازل و نیز به قول عامیانه هفت خط است. این که چرا این نامه را نوشته باید به تفصیل بحث کرد و قبلا به آن پرداخته‌ام. اما جدی نگرفتن نوشته‌اش به دلیل شخصیت خاص پدیده‌ای به نام سعید مرتضوی است که یک سال نیز «کارمند نمونه» قوه قضائیه معرفی شد. او مشتی نمونه از خرواری است که در دستگاه قضایی تولید می‌شوند و به علت بی اصولی و دریدگی و قساوت قلب در آزار دیگران مدارج ترقی را به سرعت پشت سر می گذارند.

اما پوزش طلبی مرتضوی که به نظر نمی رسد چندان برای سرکوب‌گران کاسب فتنه که از قضا مرتضوی قربانیان همین فتنه را «شهید» نامیده خوشایند باشد، خواه ناخواه پیامی برای همه سعید مرتضوی‌های تولیدی دستگاه قضایی و امنیتی دارد که یک روز ممکن است در موقعیت من قرار بگیرید و این کار آن ها را سخت می کند و به تامل وادارشان می سازد. هر چند این اندازه از تاثیر نامه عذرطلبانه، بسیار حداقلی باشد.