«محور مقاومت» یا «دومینو»ی محور

از یک سال پیش که حمله زمینی حماس به جنوب اسرائیل آغاز شد، نادر تحلیل‌گرانی بودند که از به‌درازا کشیدن جنگ می‌گفتند؛ در حالی‌که بیشترین نظرها حول «چند روز و چند هفته» بود. رفتار حماس با مهمانان کنسرت کذایی در جنوب اسرائیل، عواطف مردم جهان را جریحه‌دار و خشم شدید دولتمردان اسرائیل را در پی داشت، اگر چه نسل‌کشی سبعانه
بعدی نتانیاهو آن زشتی را تحتالشعاع قرار داد.

روند لجاجت حماسی‌ها و صهیونیست‌ها، حل مشکل جنگ را سخت‌تر کرد و البته پیش‌بینی می‌شد که با قدرت جریان رادیکال در بدنه دولت یهودی نهایتا جز ویرانگی غزه و نابودی حماس، دستاوردی نیست. «توهم مقاومت» رهبر جمهوری اسلامی و سرایت آن به گروه‌های نیابتی، پای حزب‌الله، حوثی‌ها، عراقی‌ها و حتی سپاه را به میدان باز کرد. حکومت ایران بعد از پاسخگویی اسرائیل به حمله گنگ ایران و نیز ترور ناجوانمردانهٔ «اسماعیل هنیه»، به سرعت دست و پای خود را جمع کرد و همه فهمیدند رهبر حکومت فزاینده ترسیده است.

حقیر این ترس شدید آقای خامنه‌ای را یک «استدراج» الهی دانسته و خداوند را سپاس می‌گوید.

ترک جدی جنگ غزه از سوی اسرائیل و توجه ناگهانی آن به حزب‌الله و لبنان در محاسبات رهبران جمهوری اسلامی و حزب‌الله نبود و حمله بزرگ اطلاعاتی و نظامی ارتش اسرائیل در عین نمایش رذالت صهیونیسم، اراده قوی و هوش نتانیاهو را نیز می‌نماید.

این‌که گفته می‌شود منطقه خاورمیانه به دوران جدیدی داخل شده درست است. عصر جدیدی که یا اسرائیل از بین می‌رود (که حتما محال است) و یا مدعیان محو اسرائیل، در داخل کشورهای خود محدود می‌شوند و این قطعی می‌نماید.

حزب الله در آینده با دو مانع روبرو خواهد بود: ۱- مردم ناراضی لبنان و حتا شیعیان، ۲- مستی سخت جریان تندرو دولت یهود.

و لذا از این پس، حزب الله از جایگاه «تهور» به منزل «احتیاط» فرود خواهد آمد.

مهم‌تر از این، احتیاط شدید آقای خامنه‌ای و صریح‌تر «ترس یا وحشت»  او و به تبع آن، درماندگی فرماندهان سپاه، نوید‌ بزرگی برای مردم مبارز ایران است که این وحشت بزرگ را جشن بگیرند.

حقیر از حذف «حسن نصرالله» خوشحال نیست و بلکه ناخوش است، چون حضور او برای منطقه‌ای که از حضور امثال
نتانیاهو رنج می‌برد، توازنی را همراه داشت. نسبت حادثه کشتن رهبر حزب‌الله با تحول نسبی حکمرانی در ایران، قابل درک است. هر چند «شو آف»‌های رهبری و پیروان او زیادتر خواهد شد ولی باید خرسند بود که در عمل، گفتمان و هزینه‌های مقاومت خیلی کمتر خواهد شد.

نخست‌وزیر اسرائیل با حمله به لبنان و دستاوردهایش به دولت‌های جهان فهماند که برای آرامش و امن خاطر مردمش در سرزمین اشغالی هر کرداری را به ثمر خواهد نشاند. و در پی ضعف منطقه‌ای رهبر حکومت ایران، دیگر گروه‌های مقاومت هم فرو خواهند نشست.