نصرالله لشنی

مذهب مردم را به مردم واگذارید

  مداحی محمود کریمی و قمارباز خواندن حسین‌بن‌علی (ع) و روایتی برآمده از ذهنیت لمپنزیم حاکم، یکی دیگر از دست‌آوردهای حکومت دینی در ایران است.

? نامه‌ی نصرالله لشنی به مردم ایران

زیتون– نصرالله لشنی٬ زندانی سیاسی٬ نامه سرگشاده خطاب به مردم ایران نوشت. به گزارش «زیتون» این زندانی سیاسی نوشته است: «از خرداد سال ۹۲ تا

ونزوئلایی شدن ایران

اقتصاد نه فرمان و بخش‌نامه می‌پذیرد و نه با سرکوب و زندان و اعدام به‌سامان می‌شود. اگر چنین بود تا امروز بهره یا سود پول

چرا اعتصاب غذا کردم

اعتصاب غذا کردم اما هیچ مطالبه و خواسته ای ندارم، فقط یک روش برای اعتراض به رفتاری است که با مادرم شده است. مادرم شبانه

تحول‌خواهی، اصلاح و انقلاب

تحول‌خواهی یک مشی سیال سیاسی است که با اتکا به آن، با توجه به مقدرات و واقعیاتی که عمدتاً نقشی در ایجاد آنها نداشته‌ایم، تلاش می‌کنیم سرنوشت خود را بسازیم. تحول‌خواهی برخلاف اصلاح‌طلبی موجود و براندازی اراده‌گرایانه محض نیست، ترکیبی از اراده و تقدیر است. در تحول‌خواهی هرگز گرفتار دگماتیزم مشی نمی‌شویم که در فضا و بستر اصلاح‌طلبی انقلابی باشیم یا در فضا و بستر انقلابی، اصلاح‌طلبی را تنها راه و امکان کنش سیاسی و نجات ملی بدانیم.

از پاشایی تا کلهر و ناظری

نهاد روحانیت، به‌خصوص فقهای اخباری‌گر، همیشه با موسیقی مشکل داشته‌اند و آن را حرام می‌دانسته‌اند، اکنون که با نهاد قدرت هم پیوند برقرار نموده‌اند، امکان بیشتری برای مخالفت و مانع‌تراشی بر سر راه موسیقی و موسیقی‌دانان و هنرمندان این رشته یافته‌اند و خیلی راحت از انجام کنسرت‌ها جلوگیری می‌کنند و در تلاش‌اند که نظر فقهی خود را به مردم تحمیل نمایند.

بعثت و عدم خشونت

وقتی در دین که اساس دعوت و رسالت انبیاء است هیچ زور و اکراه و اجباری نیست، در دیگر امور به طرق اولی چنین است و خشونت کمترین جایی در دین ندارد. اما متاسفانه، آنان‌که خود را نماینده نبی و ولی بر حق او می‌دانند، چون درکی از دین و رسالت و نبوت ندارند، گمان می‌کنند پیامبران آمده‌اند تا به زور مردم را عامل احکام نمایند و تنها به قشر و صورتی از احکام که هیچ نسبت و قرابتی با دین ندارند و تنها برآمده از عرف اجتماعی در دوره‌های پیشین‌اند و ریشه‌ی تاریخی دارند، چسبیده‌اند

دولت روحانی آخرین فرصت اصلاح‌طلبی

شوک نفتی سال‌های آغازین دهه‌ی پنجاه به انقلاب ۵۷ و پایان سلطنت ختم شد و شوک نفتی سال‌های پایانی دهه‌ی هشتاد می‌رود که منتهی به

چه ‌بایدکردهای اقتصادی دولت

اقتصاد ایران گرفتار «بحران» است. بحران اقتصادی وضعیتی است که در آن کاهش درآمد و افزایش بیکاری بسیار شدید باشد. در چنین شرایطی ابتدا باید

آیا هاشمی‌رفسنجانی حذف می‌شود؟

آن‌چه از شواهد و قرائن برمی‌آید، این است که هسته‌ی سخت قدرت، بر آن شده‌ که آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی را پیش از مرگ رهبر کنونی حذف

سال ۹۵، سال سخت اقتصادی

اقتصاددانان دولتی، در آخرین اظهارنظرهای خود «بشارت رشد»! داده‌اند. در سال‌نامه‌ی هفته‌نامه‌ی «تجارت» این عنوان، تیتر اصلی روی جلد را به خود اختصاص داده است.