بگذارید این بار صریحاً از به کار بستن تعبیر «اصلاحطلب» در این یادداشت پرهیز کنم. این افراد به معنای دقیق کلمه «روزنهگشا» هستند و پدیدهی پس از ریاست جمهوری حسن روحانی و نتیجهی خیز برداشتن پارهای از اصلاحطلبان سابق برای
بیانیه ۱۹۱ امضایی درباره بایستههای دفاع میهنی، فراتر از آنچه در ظاهر ادعا میکند، آناتومی کاملی از ماهیت جریان «اصلاحطلبی واقعنگرانه» ارائه میدهد. این جریان با همه ادعای نگرانی از وضعیت کشور، سه ویژگی اساسی دارد که آن را
تجربه تاریخی ایران نشان داده است که تغییرات بنیادین سیاسی، بهویژه از درون جامعه، اغلب با هزینههای انسانی، اقتصادی و اجتماعی بسیار سنگینی همراه بوده است. پس از انقلاب ۱۳۵۷ و جنگ هشتساله ایران و عراق، جامعه ایرانی وارد فاز
این روزها بحث تغییر قانون اساسی و مجلس موسسان بحث روز ایران، خصوصا در میان طرفداران اصلاحات ساختاری است و در بیانیههای متعددی پس از جنگ ۱۲ روزه از جمله بیانیه مهندس میرحسین موسوی مطرح شده است. برای ساختن آیندهای
زیتون-داریوش محمدی: در میانهی موجی از واکنشها به بیانیههای سهگانهای که از حصر و زندان و از دل جامعه مدنی برخاسته بودند و با شفافیت و جسارت از «حق تعیین سرنوشت»، «رفراندوم» و «بازنویسی قانون اساسی» سخن میگفتند، بیانیهای با
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
بازنشر مطالب با ذکر منبع آزاد است. ۱۳۹۴-1401