سادهانگارانه به نظر میرسد که توصیهی اخیر آیتالله خامنهای تنها از زاویهی فرهنگی مورد داوری قرار گیرد؛ او تاکید میکند که مخاطب سخنانش فقط «تشکلهای دانشجویی» نیستند؛ «هستههای عملی جهادی در سرتاسر کشور» و «همه» طرف این تذکر هستند…
بالاخره پایشان به ایران باز شد و بر سرمان آوار شدند. اینکه پیشتر تیم هایی بوده اند و بازداشت شده اند را نمی دانم. ولی چهارشنبه ۱۷ خرداد ماه، تهران شاهد بود که ۶ تروریست ( ۵ مرد و یک
حالت طبیعی این است که هر یک از ما اجازه دهد که وقایع و حقایق خارجی، بخشی از پیشفرضها، پیشداوریها و حتی داوریهای او را اصلاح کند. یعنی اگر به واقعیتی برخوردیم که با پیشفرضهای قبلی ما مغایرت داشت، باید
۱. طرح مساله انتظار عمومی این است که در روزها و ماه ها و سال های آتی «خبر فوری» در باره جنایت لندن، قتل عام منچستر، یا کشتار باتاکلان، از نقطه دیگری در اروپا شنیده شود. علیرغم همه تدابیر فوق
پرده اول تاریخ دولت کنونی قطر و سیاستهای اقتصادی و داخلی و خارجی آن به اواسط دهه ۹۰ میلادی برمیگردد. در آن برهه حمد بن خلیفه آل ثانی, پدر حاکم کنونی قطر, با کودتایی سفید و بدون خونریزی بر علیه
چند روزی از تأیید نتیجه انتخابات ریاست جمهوری توسط شورای نگهبان نگذشته، خبری تأسفبرانگیز در شبکههای اجتماعی پیچیده است: وزارت اطلاعات روحانی مانع برگزاری مراسم بزرگداشت زندهیاد مهندس عزتالله سحابی، دختر فرهیخته و مظلوماش هاله، و شهید آزاده هدی صابر
در جنگ ایران و عراق، هر دو طرف، کشتهشدگان خود را «شهید» میخواندند. این تعبیر تنها به ایران و عراق اختصاص ندارد. «جلاد» و «شهید»، واژگانی دارای بار ایدئولوژیک و اعتقادیاند. همواره در روایت ایدیولوژیک یک «قتل» یا «کشتار» میتوان از چنین واژههایی استفاده کرد. نکته حائز اهمیت این است که ایدیولوژیهای مختلف میتوانند روایت و تفسیر مختلفی از «قتل» داشته باشند. یک عملیات انتحاری را در نظر بگیرید؛ فردی که به خود مواد منفجره میبندد تا عدهای را کشتار کند. «قاتلی» که در یک ایدئولوژی «جلاد» محسوب میشود، در یک خوانش ایدیولوژیک دیگر میتواند «شهید» نامیده شود.
۱– داستان سند ۲۰۳۰ یونسکو که با سخنرانی رهبر جمهوری اسلامی کلید خورد، سیل تهمتها و دروغها و خلاف واقعها با هدف تخریب دولت روحانی و وجههاش در ذهن بخشی از متدینین ناآگاه به راه افتاد. عمده تخریبها هم مبتنی
تاریخ چهل ساله انقلاب ایران شاهد پخش سه فیلم بوده است که هر کدام از شروع دوران جدیدی در ایران و منطقه خبر داده است. پرده اول٬ فیلم کوتاهی است که شاه با چشم های گریان در پاویون سلطنتی فرودگاه
برای آن گروه از کنشگران مدنی و سیاسی که انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ را از زاویه وقوع یک «کودتا» ارزیابی میکنند و تحقق تقلبی معنادار و تمام و کمال در نتیجهی آنرا حتمی میدانند، انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۶ مستندات مهم
نمیدانم چه رخ داده که این روزها بار دیگر برخی در ایران نبش قبر کرده و دوباره در باره مرحوم حبیبالله آشوری (نویسنده کتاب توحید) سخن گفته و عملا با اتهامزنی در مقام تحریف حقایق و تخریب شخصیت آن مرحوم
در گذشته که مخاطبان یکدیگر را میدیدند و میشناختند، کم و بیش شرم و حیایی از زشتگویی در گفتار و توهین وجود داشت، در نوشتار نیز، اگر نویسنده معلوم بود، این مرزها نیز اغلب رعایت میشد، اما امروز کامنتهایی که در شبکههای اینترنتی علیه مخالفین سیاسی، بازیگران سینما، ورزشکاران و… گذاشته میشود، بعضاً در هرزهدرایی حیرت آورند…
نوحه حزینی که کویتیپور به یاد محمد جهانآرا،فرمانده شهید سپاه خرمشهر، خواند یکی از ماندگارترین ریتمهای رزمی انقلابی است که از زمان جنگ باقی مانده و بعید است تا کسانی ازنسل دوران جنگ زنده هستند خاطره این نوحه از پس
انتخابات ریاست جمهوری ۹۶ نیز با تمام حواشی و پدیده ها و مناقشات و چالشها به پایان رسید و بار دیگر، موفقیتی بزرگ برای جریان فکری اصلاح طلب، رقم خورد و ناکامی دوبارهای برای جریان اصولگرا حاصل شد. اما پرسشی
۱. شاید در این روزهای سرشار از پیروزی و شادی، ساز مخالف شنیدنی نیست اما زودتر از آنچه که فکرش را بشود کرد، ریاستجمهوری «سیزدهم» فرا میرسد. ۱۳ در نزد ایرانیان عدد نحسی است. ابراهیم رئیسی ۱۶ میلیون رای دارد.
بالاخره این انتخابات نیز گذشت. البته به خیر و خوشی. بر مردمی که با آگاهی و مسئولیتپذیری تشخیص دادند که با توجه به تجارب تاریخی و شرایط خاص جهان و منطقه و میهن، از مسالمتجویانهترین ابزار حل منازعات اجتماعی و
انتخابات ۹۶ عرصه رقابت میان بد و بدتر نیست. این انتخابات عرصه رقابت میان «ترس» و «امید» است. تلاش رئیسی ترویج ترس و توقع نان از حکومت است. و تلاش روحانی جلب رضایت شهروندان از راه گرهگشایی از مسایل پیچیده کشور…
مطابق با آموزههای مکتب اخلاقیِ «فایدهگرایی قاعدهمحور» ، کنشی به لحاظ اخلاقی موجه است که بیشینه شدن فایده و کمینه شدن درد و رنج برای بیشترین شهروندان را به همراه داشته باشد، کنشی که بتوان آنرا به صورت یک قاعدۀ کلی در آورد. چنانکه در مییابم، در وضعیت کنونی، رای دادن به روحانی با عنایت به کارنامۀ چهار ساله گذشته و همچنین برنامههای کنونیِ دولت «تدبیر و امید» در عرصههای فرهنگ، اقتصاد، سیاست داخلی و سیاست خارجی، در قیاس با کاندیداهای دیگر، مخصوصا ابراهیم رئیسی و مصطفی میرسلیم، متضمن تولید درد و رنج کمتر برای عموم شهروندان است ؛ افزون بر این میتواند در میان مدت فایدۀ بیشتری را نیز رقم زند.
ریاستجمهوری روحانی به وضوح پیروزی جنبش سبز است و میتوان انتظار اتفاقات بزرگی را در چهار سال آینده برد، اما از همین جمعه و در پی این رفراندم، استبداد اقلیت در حضور آفتابِ مردم، مثل برف، آب خواهد شد.
سرنوشت ایران به دست شماست، باید سالها دور از وطن باشی تا بدانی همه هویت و دارایی ایرانی از دنیا، ایران است و دیگر هیچ…
زندگی و دیروز و امروز شیخ رئیسی گواهی میدهد که او هرگز «داد از خویش» نخواهد داد اما، ما به کجا داد خواهیم که چنین وهنی بزرگ بر ما رفته است که نمادِ «شر» را گل سرسبد کردهاند و در سفرهی مردم نهادهاند!
با نزدیک شدن روز انتخابات، برخی اخبار و نظرات در میان افکار عمومی و بخصوص رسانههای اجتماعی مطرح میشود که از واهمه و هراس برخی از مردم از تقلب در انتخابات و یا احتمال مهندسی آرا حکایت میکند. گروهی میگویند
محمدباقر قالیباف به نفع ابراهیم رئیسی کنار کشید و آرایش انتخابات شفافتر شد. در این باره نکاتی چند مطرح است. قالیباف به اراده خود نرفت قالیباف دورخیزی چندین دورهای و چندین ساله برای انتخابات کرده بود. او هزینه سنگینی (البته
در اسطورههای قرآنی طغیان قوم ثمود را، که به انقراض آن قوم منتهی شد، ناشی از برانگیخته شدن و به قدرت رسیدن شقیترین شهروندان شمرده است.(۱) شقاوت که مقابل سعادت است، دلالت بر شدت عمل بهجای مساعدت و قساوت بهجای
جنجالیترین گفته وزیر کشوردولت روحانی در مورد وارد شدن پول قاچاق به رقابتهای انتخاباتی، در جریان این انتخابات مغفول ماند و کسی اشاره ای به آن نکرد. فقط روحانی در کلیتی مبهم به پرونده سال ۸۴ قالیباف اشارهای گذرا کرد
دوستان و نزدیکان من میدانند در طول چهار سال دولت آقای روحانی از منتقدان پیگیر سیاستهای داخلی دولت وی بودهام. بارها به دوستان اصلاحطلب خود تاکید کردم که بجای حمایت بیچون و چرا از دولت روحانی باید مواضع و برنامههای
بگذارید صادقانه بگویم. من خودم از همین گروه مرددها هستم که بسته به موقعیتها تصمیم میگیرم ولی همواره معتقد بوده و هستم که اگر حداقل شرایط برای حضور در انتخابات فراهم باشد، نباید قهر کرد و پشت به صندوق ایستاد و غیر مسئولانه شعار تحریم داد…
پیش از آنکه حسن روحانی در مناظره سوم کاندیداهای ریاستجمهوری، از پرونده ۸۴ محمدباقر قالیباف سخنی به میان بیاورد، این مصطفی هاشمیطبا بود که خونسرد و سربسته به آن اشاره کرد! تنها دقایقی پس از آنکه قالیباف در مناظرهی سوم،
این اولین انتخاباتیست که روحانی در آن تابوهای سیاسی را میشکند. اگر تاکنون استبداد پشت پرده حریمهای قراردادی و خط قرمزهای قدسی مخفی شده بود و مسئولین کشور به این روشنی از سیاهی استبداد سخن بهزبان نمیآوردند، اینک روحانی برای
۱.دو تن از کاندیداهای ریاست جمهوری ، با انتقاد از نرخ نسبتا بالای بیکاری در کشور ، به بیکاران و خانواده های آنها وعده داده اند که اگر به آنها رای بدهند با اجرای سیاست های انقلابی، شغل های زیادی
در آستانه انتخابات و در شرایطی که تقریبا تمامیت جریان موسوم به اصولگرای درون نظام به یک کاندیدای واحد رسیدهاند، در شرایطی که جامعتین (جامعه روحانیت مبارز تهران و جامعه مدرسین حوزه علمیه قم) از سویی و جبهه پایداری از
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
بازنشر مطالب با ذکر منبع آزاد است. ۱۳۹۴-1401