
پنج نگرانی جدی از استقلال اقلیم کردستان عراق
مسعود بارزانی رئیس اقلیم کردستان عراق اعلام کرده است که همه پرسی استقلال کردستان عراق از دولت مرکزی عراق ۲۵ سپتامبر یا ده روز دیگر برگزار می شود و شواهدی حاکی از این است که این اقلیم قصد دارند تا

مسعود بارزانی رئیس اقلیم کردستان عراق اعلام کرده است که همه پرسی استقلال کردستان عراق از دولت مرکزی عراق ۲۵ سپتامبر یا ده روز دیگر برگزار می شود و شواهدی حاکی از این است که این اقلیم قصد دارند تا

این روزها رفراندوم اقلیم کردستان برای استقلال از کشور عراق، موضوع رسانهها،تحلیلها و شبکههای اجتماعی ایرانیان هم شده و مانند بسیاری از موضوعات دیگر کاربران را به دو گروه عمده مخالف سرسخت و موافق سرسخت تقسیم کرده است. چرا این

طالقانی مجاهد و مفسر بزرگ و شجاع قرآن در عصر و زمانه ای می زیست که از حیث دورانی مدرن بود و از نظر وضع و موقع محلی-ملی و منطقه ای درگیر چالش بین سنت گرایی و مدرنیسم. جامعه او

«اذکروا محاسن موتاکم، وکفوا عن مساویهم»؛ روایتی از پیامبر اسلام «فاذکروا موتاکم بالخیر»؛ به روایت از امیر مومنان علی فارغ از بحث سلسله روایت حدیث و صحت و سقم آن که بیشتر در صلاحیات روات و اهل منقول است، من

در هفته های اخیر دو اتفاق مهم در رابطه با اهل سنت ایران قابل تامل بوده است. ابراهیم رئیسی با مولوی عبدالحمید که در انتخابات از رقیب انتخاباتی پیروز او حمایت کرده بود، دیداری داشت که اخبار چندانی در این

شاید به جرات بتوان درگذشت دکتر ابراهیم یزدی را یکی از چالش برانگیزترین رخدادهای جامعه مجازی ایرانیان در هفتههای اخیر دانست ؛ رخدادی که از لحظات ابتدای خبر درگذشت با واکنشهای پرشور موافقان عمدتا دل در گرو جمهوریت و دموکراسی

خودشیفتهها، قسمت سوم دوست من عاشق فلان گروه موسیقی ملی است. با او گفتگو کردم و برایش گفتم که موسیقیهای این گروه غالبا دزدی است و بدون اشاره به صاحب موسیقی که مثلا خانم دلکش و مرضیه است، ترانهها آنها

درگذشت دکتر ابراهیم یزدی، پیر آزادیخواه و دموکراسیجو و استقلالطلب ایران بهانهای برای موج جدیدی از دروغ و تهمت و تحریف و افترا علیه وی ایجاد کرد. یکی از این اتهامها علیه دکتر یزدی، دخالت وی در لغو قرارداد جنگندههای

اولین بار نیست که چشمهای مردم ایران را از حدقه در میآورند. قبلا نیز أغا محمد خان قاجار زهره چشمی از ایرانیان گرفت و از چشمهای مردم برج و بارو ساخت. اما این بار یکی از بیآزارترین و شریفترین و

مطابق آییننامه اجرایی سازمان زندان ها و اقدامات تأمینی و تربیتی، مسئولیت سلامت جسمی و روانی محکومان برعهده این سازمان و مدیریت زندان است. این وظیفه در مواد ۱۰۲ تا ۱۰۴ و ۱۱۱ تا ۱۱۸ آییننامه مورد اشاره بهصراحت آمده

شهریور سال ۵۷ ابراهیم یزدی به پاریس میآید، قصد نجف دارد اما چند روزی پاریس میماند. ۱۸ سال در غربت گذران کرده و ایران را ندیده است. سالهاست که ازآن سوی ینگه دنیا میدود و میآید به خاورمیانه و عراق

درگذشت دکتر ابراهیم یزدی هرچند غیر منتظره نبود (با اطلاعاتی که تقریبا روزمره داشتیم) اما واقعا دردناک و می توان گفت فاجعه بار بود. هر شخصیتی با هر موقعیت و منزلت و نقشی که دارد و یا می تواند داشته

در آستانه انقلاب بدون او انقلاب ایران در مسیری باز هم ناهموارتر میغلطید. انقلاب در زمانی رخ داد که تنها جریان فکری و سیاسی که میتوانست شرایط انتقال نرمِتر قدرت از نظام سابق و از پیوندهای بینالمللی سابق به نظام

«دچار باید بود وگرنه زمزمۀ حیرت میان دو حرف حرام خواهد شد همیشه با نفس تازه راه باید رفت» بیست و دو سال قبل، روزگاری که دانشجوی داروسازی بودم و در دانشگاه تهران درس می خوانم، از طرف دانشکده، به

۱- حدفاصل بهار ۸۲ که بغداد ظرف ۲۱ روز آزاد شد تا بهار ۸۴ که احمدی نژاد ظرف کمتر از یک ماه از امید آخر کاندیداهای ریاستجمهوری به یکی از دو کاندیدای دور دوم و سپس به ریاست جمهوری رسید،

«شصت سال صبوری و شکوری»، خاطرات دکتر ابراهیم یزدی، دبیر کل به رحمت حق پیوسته نهضت آزادی ایران است که تاکنون سه جلد آن منتشر شده است. وجه گزینش دو حالت «صبّار شکور» برای شرح یک زندگی، تشبیهی است به

از ابراهیم یزدی خوشم نمیآمد. صاف و ساده؛ حتی بدون اینکه بدانم چرا. بزرگ شدن در خانوادهای با خمیرمایه چپ یادم داده بود که نه فقط از ابراهیم یزدی بدم بیاید که حتی او را مسئول «بد معرفی شدن آیتالله

هرچه اصلاحطلبان، با هزینه و زندان و تبعید، قطرهقطره آبرو و اعتبار و پایگاه مردمی جمع میکنند، گاهی غضنفرهایشان به باد میدهند. حسن خمینی در مراسم «تجلیل از خدمات فرهنگی و هنری قالیباف» او را «یک مدیر توانمند، مقتدر با

انقلاب ایران به چهل سالگی خودش میرسد و قانون حجاب اجباری گستردهترین محدودیت این انقلاب برای مردم و بیشتر برای زنان است. موضوع حجاب اجباری مانند بسیاری از محدودیتهای مدنی در کشورهای گوناگونی است که مردم با فقدان آزادی مدنی

مهدی کروبی، پیر آزاده و سالمند (۸۰ ساله) در میانهی بیمارستان و حصر، در آمد و شد است؛ اعتصاب غذای او شوکی بود به میلیونها شهروند «سبز»؛ شهروندانی که در چنبره روزمرگی و مشکلات معیشتی و امور شخصی، و زیر

ترکیب کابینه پیشنهادی آقای روحانی و تایید آن توسط مجلس، تصویر روشنی از سمتگیریهای عمومی دولت و مسئولان اصلی رژیم را تصویر نمود. مجلس بهجز یک نفر تمامی اعضا کابینه را تایید نمود. آقای پورمحمدی از این کابینه کنار گذاشته

یک سال پیش از انتخابات ۹۶، مهدی کروبی در حالی که حدود پنج سال از حصر رهبران سبز میگذشت نامهای را از درون حصر به بیرون فرستاد که تنها نامه او در این دوران سخت بود. بدیهی است چنین نامهای

اعتصاب غذای کروبی پس از نماز صبح. اعتصاب غذای خشک در شرایطی که قلب با باطری (پیس میکر) کار میکند و بیمار باید داروهای فراوانی را هم مصرف کند. شیخ مهدی کروبی داروهایش را میخورد اما آب و غذا نه.

سوگندنامه ریاست جمهوری، بهترین سند است بر این مدعا که باید اولین اولویت رئیس جمهور پاسداری از مذهب رسمی کشور باشد و جالب آنکه نامی از «ایران» هم در آن نمیبینیم. به راستی اگر مهمترین اولویت رئیسجمهور پاسداری از مذهب رسمی کشور است و لاریجانی معمم وجود لوازمی را برای آن موکد میگرداند، چرا حضورمان را میطلبید

مجمع تشخیص مصلحت بعد از پنج ماه رییس جدیدی پیدا کرد و هاشمی شاهرودی به جای هاشمی رفسنجانی نشست، اما زین حسن تا آن حسن صد گز رسن. هاشمی شاهرودی، مرد خوشنشین سیاست ایران است. دو تابعیتی است و زادهی

ما خودشیفتهایم. شما، من و اغلب ایرانیان. میگویم اغلب، چون به نسبت این را در قیاس با سایر مردمی که در میانشان زندگی کردم دیدم و میگویم امروز، چون این ویژگی از گذشته بسیار بیشتر و بدتر شده است. ممکن

۱. هر چه فاطمه صادقی، در گفتوگو با نشریه اندیشه پویا، میکوشد به مصاحبهگر بگوید که «او» صلاحیت اظهارنظر دربارهی صادق خلخالی را ندارد و فرزندان اشخاص سیاسی نباید«متولی امامزاده» باشند، کمتر موفق میشود و سرانجام مجبور میشود این «بیصلاحیتی»

این توصیف، در این روزهای بیماری هولناک و ریشهدوانده و رنجزای دکتر ابراهیم یزدی، اغراق نیست: او سیاستمداری بیجانشین است؛ چنانکه بزرگانی چون مهندس مهدی بازرگان یا دکتر پرویز ورجاوند یا داریوش فروهر یا عزتالله سحابی منحصربهفرد نشان دادند و

اگر کابینهای که امروز روحانی اعلام کرد قبل از انتخابات اخیر ریاست جمهوری و وعده ها و شعارهایش معرفی می شد و اگر این ترکیب به مجلس قبلی پیشنهاد می گردید، می توانستیم به آن نمره قبولی بدهیم. اما با

جوانان پاریس و کسانی که اگزیستانسیالیسم برایشان تبدیل به یک اندیشه الوهی شده بود، عادت کرده بودند که وقتی ژان پل سارتر حرف میزند، ساکت بنشینند و هیچ حرفی نزنند و به تک تک کلمات خدایگان گوش کنند. میخواستند تمام
بازنشر مطالب با ذکر منبع آزاد است. ۱۳۹۴-1401