بازار فروشهای نجومی جنگافزار، بدون زبانه کشیدن آتش خصومتهای مذهبی و ناسیونالیستی که به جنگهای خانمانسوز خاورمیانه انجامیدهاند، رونق خود را از دست میدهد. سرزمینهای این منطقه نفتخیز جهان باید هم بازار داغ سلاح های پیشرفته کشتار و خونریزی باشند،
چند روز پیش خبری در رویترز منتشر شد مبنی بر اینکه آکادمی نوبل سوئد اعلام کرده امسال جایزه نوبل ادبیات، به دلیل رسواییهای جنسی اخیر در هالیوود و آمریکا برگزار و به کسی داده نمیشود. در شرح ماجرا اینطور نوشته
در اقتصاد -بهخصوص در حوزهی بازاریابی- اصطلاحی هست که نسبتاً جدید و از ترکیب واژگان «تولیدکننده» و «مصرفکننده» ساخته شده است. برای اصطلاح prosumer که از ترکیب واژگان producer و consumer ساخته شده است، متاسفانه معادل فارسی وجود ندارد (یا
هنوز یکسال از انتخاب دوباره روحانی نگذشته که دولت به گل نشسته است. برجام هستهای که قرار بود درهای اقتصادی را بگشاید و سرمایههای خارجی را به ایران بکشاند، زیر دست و پای ترامپ، جان داده است و اگر در
بارها خوانده و شنیدهایم که فاجعه سوریه، تجربهای شگفت در جنگ روایتهاست؛ زیرا دو قطب جنگ (که با همهی تنوع و تکثرشان زیر دو پرچم موافقان و مخالفان بشار أسد شناخته میشوند) بیش از هفت سال فرصت یافتهاند تا جهان
در سالهای دانشجویی، یکی از دوستانی که اکنون در یکی از کشورهای دور سفیر است، پرسید که اگر یک کامپیوتر(پیسی) بخرم، آیا بعدها امکان آنرا خواهم داشت، در صورت لزوم و به خاطر «نیاز» مادی، بفروشمش؟ جواب دادم: بلی امکان
میخواهد نلسون ماندلای ایران شود یا مثل یکی از قهرمانان ملی کشورهای مستعمره؛ اما بیشتر شبیه بچه پر شروشوری است که پدرش «زبانش مو در آورده» از بس که گفته است: «سر جایت بشین». داستان محمود احمدینژاد دو روایت کلان
اخبار مهم و رویدادهای گوناگون در ایران (از نرخ ارز و آسیبهای اجتماعی گرفته تا مناسبات تهران با غرب، و از تظاهرات مختلف و اعتراضهای کارگری گرفته تا سرکوب دراویش و کنشگران محیط زیست و زنان مخالف حجاب اجباری) چنان
این روزها بحثهای زیادی پیرامون سرنوشت برجام و تصمیم دولت ترامپ برای خروج از ان ارائه میشود. انچه تابهحال مشخص است این است که احتمال خروج امریکا از برجام بسیار بالاست. اما بعد از خروج از برجام، دولت ترامپ میتواند
فارغ از اینکه جنازهی پیدا شده در شهرری متعلق به رضاشاه است یا نه، جسدی دیگر -و مهمتر- روی دست جمهوری اسلامی مانده که باید تکلیف خود را با آن مشخص کند. و آن جسد مدرنیزاسیون است. * بیایید فرض
زندان اوین، آقای سعید مرتضوی! میگویند یکی از مقامات قضایی کشوری را پس از انقلاب گرفتند و در همان زندانی انداختند که بقیه را زندانی میکرد. وقتی وارد شد، گفت چقدر سلول کوچکی است، سلول بزرگتر ندارید؟ گفتند: این زندان
ارتباط پدیدههایی مانند اقتصاد و جامعهشناسی و فرهنگ با سیاست و تاثیر این ارتباط بر تحولات اقتصادی و سیاسی و فرهنگی و در کل انسانی، دیر بازی است که مورد توجه پژوهشگران علوم انسانی بوده است. از اینرو حوزههای پژوهشی،
پس از حدود ۱۰ ماه سکوت و همراهی خاموش و پرهیز از چالش کلامی، بهنظر میرسد که دور جدیدی از کشاکش علنی میان روحانی و امنیتیهای حاکم بر سپاه و مخالفانش آغاز شده است. روحانی در مراسم روز ارتش، سخنانی
برنامه پرگار در باره همجنسگرایی که در فضایی امن و بدور از تنش و اتهام و ترس از تعصب و تخریب، تکفیر و گزمه، بین دو نگاه سنتی و مدرن صورت گرفت بسی دلچسب بود؛ هر چند غم پنهان فقدان
علی مطهری در یک موضعگیری قابل انتظار، خشونت زنِ پلیس علیه بانویی بیحجاب را توطئهآمیز خواند و کمی تا قسمتی به زنِ ضارب پلیس، دست مریزاد گفت. به نوشتههای کیهان و خطبه علمالهدی کاری نداریم که خشونت علیه بیحجابی را
سرکار خانم فرزانه روستایی و جناب آقایان محمدجواد اکبرین- عبدالعلی بازرگان- رضا علیجانی- حسن فرشتیان- مرتضی کاظمیان- رضا مسموعی- مهدی نوربخش- حسن یوسفی اشکوری سلام علیکم انتشار بیانیهای با امضاء شما در مورد وضعیت منطقه و نقد عملکرد ایران، سبب
هم برای اصلاحطلبان و هم حاشیهنشینشدگان حق فعالیت برای همگان باید به صورت یک مطالبه عمومی دربیاید یک رسم و حتی یک اسم غلط ، گاه به علت تکرار و استمرار تبدیل به یک حقیقت می شود. گویی از اول
۱-مسئله از اوایل جنگ دفاعی ایران در برابر عراق در دهه ۱۹۸۰ شروع شد؛ زمانی که ایران انقلابی در جهان عرب به دنبال متحد میگشت تا هم پشتیبانی یکپارچه اعراب از صدام حسینی که خود را سردار قادسیه دوم و
یکی از بهترین تعریفها برای مفهوم «ارزش سمبلیک» یک پدیده همواره تعریف آن پدیده با نقیض آن یعنی «ارزش واقعی» آن پدیده است. از این رو, و به عنوان مثالی از رفتار اجتماعی مصرفی, ارزش صد دلاری پیراهنی با برند
خوب شد مراکزی را در سوریه زدند؛ نه برای اینکه اسد یا نفوذ ایران تضعیف شوند، بلکه به این دلیل که ثابت شد ایران نیز مانند سوریه پدافند هوایی ندارد و روسها هنوز دارند سر ایران و دیگر متحدان خود
افزایش تصاعدی و تاریخی نرخ ارز در ایران بیتردید و در نگاه نخست، امری اقتصادی است. اما آیا زیر سایه سنگین «رژیم رانتی» مستقر در ایران، آنهم با رویکرد اقتدارگرایانه و مضمونی ایدئولوژیک، میتوان از یک بحران اقتصادی محض سخن
محمدعلی نجفی در پی فشارهای مافیای قدرت از شهرداری تهران استعفاء داد و سعی کرد تا این فشارهای غیر قانونی را زیر لحافِ بیماری پنهان کند که مبادا نظام هزینهای بپردازد. شورای شهر در جلسه ۱۹ فروردین بارِ دیگر به
اداره سیاست خارجی کشوری مانند ایران همانند تانگو رقصیدن با یک عامل انتحاری با آهنگ باباکرم است. آن هم در حالیکه همزمان نوحهخوانهای دفتر رهبری سینه میزنند و با بلندگوهای گوشخراش خود نوحه حضرت زهرا پخش میکنند. یعنی به قدری
جامعه مدنی بتدریج بیدار میشود. تردیدی نیست. آثارش در انتخابات، در جنبش کارگری، در فعالیت زنان و در ناآرامیهای دیماه دیده میشود. اما آنچه مبهم است ویژگی این بیداری است. هنوز نمیدانیم بیدار شدن جامعه مدنی چه ماهیت و سرشتی
در تحلیل سیاست خارجی هر کشوری به طور عام و درباره ایران به طور خاص دو رویکرد درونگرا و برونگرا میتواند وجود داشته باشد. رویکرد درونگرا، اولویت تحلیلی خود را به تصمیمات و سیاست گذاریها و اجرای آن توسط دولت
به فاصله دو ماه از تصویب برجام، وزارت خارجه ایران با فراخوان تمامی سفیران ایران سمیناری با عنوان «متحول ساختن دیپلماسی اقتصادی» برگزار کرد. برپایی چنین سمیناری با عنوان «متحول ساختن» آنچه دیپلماسی پیشین ایران بود، دلالت بر آن داشت
ابتدای سال ۹۶، در پروژهای بهعنوان مترجم و محقق همکاری میکردم و به این مناسبت تقریبا تمامی بولتنهای اتاقفکرهای واشنگتن را میخواندم. آنزمان هنوز دولت ترامپ بسیار نوپا بود و سکان سیاست خارجی هم در دست فرد نسبتاً مستقلی قرار
حدود سه دهه است که سیاست خارجی کشور ما با چالشهای عظیمی روبرو شده است. در طول این مدت آقای خامنهای کوشش کرده تا با ایجاد دولتی موازی و پنهان، کنترل ارگانهای بیشتر حکومتی را تحت فرمان خود آورد و
شایگان، سالک مدرنی بود دلمشغولِ«قاره گمشده روح» و در اندیشۀ پرداختن سهم دل در دنیای راززدایی شدۀ کنونی. از اینرو «مرگ آگاه» بود و تجربۀ زیستۀ غنیای داشت و حسرت و آرزوی برنیامده و کارِ ناتمام و نکردهای نداشت و لذا طمانینه و آرامشی رشکبرانگیز در او به عیان دیده میشد. شادمانه و شاکر زیست و از عالم و آدم و روزگار و فلک و طبیعت ، شاکی نبود و طلبی نداشت و هنگام کوچ ابدی، به تعبیر اروین یالوم، زمین سوختهای برای مرگ بر جای گذاشت.
۱- دولت دوم محمد خاتمی و بهویژه دو سال پایانی آن، از ۸۲ تا ۸۴، دورهای کم سابقه برای روشنفکری عرفی در ایران رقم زد؛ دورهای که در آن روشنفکری عرفی هر چند بهصورت دوفاکتو و محدود به فضاهای دانشگاهی
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
زیتون یک نهاد فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اندیشهای مستقل است که به نهادینه کردن قرائت انسانی، اخلاقی و دموکراتیک از سنت ستبر ایرانی- اسلامی و برکشیدن رفتار توام با مدارا و تساهل در میان ایرانیان میاندیشد.
بازنشر مطالب با ذکر منبع آزاد است. ۱۳۹۴-1401