
دربارهی بیانیهی «اصلاحِ اصلاحات»
صد تن از جوانانی که بسیاری از آنها در جریان جنبش سبز برای دفاع از حقوق مردم پایداری کردند و زندانهای طویلالمدتی را نیز بهجان خریدند اخیراً در بیانیهای نگرانی خود را نسبت به آینده و چشمانداز اصلاحات در ایران

صد تن از جوانانی که بسیاری از آنها در جریان جنبش سبز برای دفاع از حقوق مردم پایداری کردند و زندانهای طویلالمدتی را نیز بهجان خریدند اخیراً در بیانیهای نگرانی خود را نسبت به آینده و چشمانداز اصلاحات در ایران

امروز و امشب مهمترین و جالبترین حادثهها برایم اتفاق افتاد. در ارمنستان هستم. عضو هیات داوران جایزه ائورا. همانی که جورج کلونی هم عضو آن است. به یادبود نسلکشی ارامنه هر سال به یک فعال حقوق بشر جایزه میدهیم به

در شگفتیسازی تیم ملی ایران در برابر اسپانیا که خود مدعی قهرمانی در جام جهانی است همین بس که خود ایرانیها نیز از عملکرد تیم ملی خود قبل از دیگران شگفتزده شدند. در این میان مربی پرتغالی تیم ملی کارلوس

اولین دیدار نگارنده با دکتر قانعیراد در سال ۱۳۸۱ و زمانی واقع شد که به توصیه جناب آقای سیدمحمد خاتمی و دعوت آقای دکتر رضا منصوری به مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور پیوستم. در میان جمع هیئت علمی و نیز دیگر همکاران مرکز، که با برخی احیانا از پیش تا حدودی آشنایی داشتم، دکتر قانعیراد نخستین همکاری بود که تقریبا بلافاصله با او احساس نزدیکی و هم افقی کردم. دیدارهای بعدی، بیشتر و بیشتر برجستگیهای اخلاقی و تواناییهای علمی و تخصصی این دوست تازهیافته را آشکار میکرد.

در این روزهای جام جهانی، شبکه سوم سیما، هر روز ده ساعتی از مدار جمهوری اسلامی خارج میشود. برنامهی طولانی «بیست،هیجده» که عادل فردوسی پور تهیهکنندهاش است در حالوهوایِ توپ و گل و مستطیل سبز سیر میکند و نشانی از

از آخرین دیدار دانشجویان با آقای خامنهای که آنرا «مژدهی بزرگ، یک بشارت بزرگ، یک امیدواری بزرگ» نامید، کمتر از یک ماه میگذرد و حال سه دانشجو به دلیل حضور در اعتراضات دیماه به 15 سال حبس، ممنوعیت خروج از

با وجود درخواست کنشگران جامعه مدنی، و وجود پرسشهای پرشمار و ابهامهای جدی درباره پرونده اتهامی محمد ثلاث، این درویش گنابادی به دار آویخته و اعدام شد. دستگاه قضائی غیرمستقل و عدالتگریز جمهوری اسلامی برای اعدام ثلاث، شتابی غریب از

حکومت راه نفس را بر مردم خود بسته است. فساد فراگیر شده به ویژه در قوه قضاییه که سلامت جامعه به عملکرد آن بستگی دارد و چون آن فاسد شود فساد مالی و سیاسی همهگیر میشود. حتی سرکوبها چنان است

دیدار و مذاکرات بین دونالد ترامپ و کیم جانگ اون اگرچه یک واقعه استثنایی در تاریخ اخیر این دو کشور است و بسیاری را به برقراری صلح بین دوکشور متخاصم امریکا و کره شمالی امیدوار کرده است، اما نه اینده

آب قطرهقطره بر پیشانیش میچکد. چند ساعتی که میگذرد, هر قطره آبی که فرو میریزد چون پتکی که بر طبلی کوبیده میشود در سرش صدا میکند. حس میکند در پیشانیش حفرهای پدید آمده است. حفره عمیق و عمیقتر میشود, قطرهها

دیدار دونالد ترامپ و کیم جونگ اون، به جز استثنائاتی نادر، مورد حمایت گسترده بینالمللی اعم از دولتها و افکار عمومی جهانیان قرار گرفت. حامیان و موافقان هیچ نگاه نکردند که ترامپ چقدر ناهنجار است و چه پیمانها و معاهداتی

به یاد هدی صابر خرداد فصل رفتن است، همه فصل های این سال بوی رفتن میدهد. بیش از صد سال است که ما نمیتوانیم عبور کنیم،سالمان شده سال آرزو وامید و سال شکست (سال کبیسه/شاملو). و در این وانفسا زمینه

«هوشنگ گلشیری» در «کراوات سرخ» میخواهد بگوید: در جامعهای زندگی میکنیم که ناخواسته و نادانسته همه «بپّای هم» هستیم، و این نادانستگی تا آنجایی است که نمیدانیم این گزارشها را برای چه کسی، به سفارش چه کسی و برای چه

خردادماه پیوند خورده با سالروز درگذشت و شهادت شماری از شخصیتهای فکری و سیاسی و مدنی ایران؛ از محمد حنیفنژاد و یارانش تا شریعتی و چمران، و از سحابی تا هاله و هدی صابر و … اما نوزدهم این ماه،

1-ملیگرایی ایرانی سنخی از گفتار سیاسی تجددخواهانه ایرانیان است که از قرن 19 میلادی و تحت تاثیر انقلاب کبیر فرانسه و پروژه مدرنیته سیاسی برساخته شده و کلان واژگانی چون دولت-ملت، منافع ملی، تمامیت سرزمینی، توسعه اقتصادی و بازسازی شکوه

بندرت کسی در خاورمیانه نگاهی مثبت به بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل دارد، اما کسی هم در میهنپرستی و کارایی او در تامین منافع درازمدت اسراییل تردید ندارد. سالهاست که نام او و حزب درست راستی لیکهود همواره بمباران شهرهای

روزی که خمینی درگذشت در آن چهارده خرداد سال 68، ایران چه حال و روزی داشت. اگر این سوال را همین روزها که 29 سال از وفات خمینی میگذرد، در فضای رسانهای و سیاسی حکومتی ایران بپرسیم، قدری آه و

جمهوری اسلامی در چنبره بحرانهای متناوبی است که در گرماگرم شروع و استمرار یک بحران، مسئله و بحرانی دیگر سر بر میآورد. «نارضائی فردی» به مثابه ماده خام انقلاب در فردفرد انسان ایرانی میجوشد و بنابر قول جیمز دیویس یا

در حالی هفتمین سالگرد هاله را گرامی میداریم که هنوز پاسخ روشنی از طرف دستاندرکاران قضایی و امنیتی درباره نحوه درگذشت او ارائه نشدهاست. از این فرصت استفاده میکنیم تا یک بار دیگر و به طور خلاصه شرح ماوقع را

در مورد دلیل خروج ترامپ از برجام سخن بسیار رفته است؛ تحریک اسرائیل و عربستان سعودی، معامله بد خواندن از سوی ترامپ، و برنامه جنگافروزی بنابر خواسته صنایع نظامی آمریکا.بسیاری از اپوزیسیون ایرانی هم طبق معمول ایران را مقصر اصلی

با در گذشت ناصر ملک مطیعی، بازیگر قدیمی و سرشناس سینمای ایران، نه تنها موج گستردهای در حمایت از هنر و این هنرمند محبوب ایرانی به پاخاست و سیلی از ابرازِ احساسات میان دوستداران این بازیگرِ قدیمی سینما، هنرمندان و

محمد جواد ظریف در جلسه غیر علنی مجلس، برجام را بیمار رو به موتی دانست که در آیسییو افتاده و هر لحظه بیم فوتش میرود. اما این وصف بیشتر به نظام جمهوری اسلامی شبیه است که این روزها به وضعیتِ

در سال ۱۹۸۱ مقالهای در علوم کامپیوتر و شبکههای ارتباطی منتشر شد که به طرز عجیبی میتواند راهنمای امروز مطالعه سیاست خارجی ایران قرار گیرد. موضوع اصلی این مقاله پرداختن به الگوریتمهایی است که قابلیت اطمینان یک سامانه را بالا

پنجاه و هفت سال از بهار سال 40 که «نهضت آزادی ایران» اعلام موجودیت کرد، میگذرد و گرچه بیش از نیم قرن گذشته و روزگار هزار واقعه از سر گذرانده و در ایران رژیم شاهی به جمهوری اسلامی و امروز

عنوان نوشتهام را از صدیقه وسمقی عزیز و کتاب آموختنیاش تحت همین نام که حاصل ِ تجربه او در اولین شورای شهر تهران است، وام گرفتهام . او خود شخصا از دل همه سنگلاخهایی که در مقابل زندگی سیاسی و

جناب آقای خامنهای! به هم خوردن توافق برجام از سوی آقای دانلد ترامپ را به شما و سایر مسئولان کشور به قول آیتالله خمینی تبریک و تسلیت میگویم. تبریک میگویم به بخش اعظم دوستان شما و دشمنان ایران که رویای

قصه دور و دراز طرد نخبگان در ایران، مانند شبحی تاریخ این کشور را دوره کردهاست. شاید اغراقآمیز نباشد اگر جمله «حسنک را به پای دار آوردند» را روایت همیشگی نخبگان در ایران بدانیم. حاج ابراهیم خان کلانتر شیرازی و

تاریخ خونین است. هرچند معتقدم که در درازنای تاریخ در مجموع صلح بر جنگ غلبه داشته، ولی جنگ و خشونت نیز کم نبوده است. تاریخ را که بگشایید، چکاچک شمشیرها و داس مرگ است که پیاپی با افتخار فرا میرود

در شباهت ایران امروز و ژاپن ۷۳ سال پیش، میتوان به ماجرای تسلیم ژاپن در آخرین روزهای جنگ جهانی دوم رجوع کرد. به دردناکترین حادثه زندگی امپراطور ژاپن و آن شبی که امپراتور جوان تصمیم گرفت اولتیماتوم ژنرال مک آرتور

درآمد: در جریان مذاکراتی که منجر به موافقتنامهی برجام شد، اصطلاح «بازی برد-برد» بارها از سوی تیم دیپلماسی ایران، محمدجواد ظریف و حتی حسن روحانی برای توصیف آن مورد استفاده قرار گرفت. این یادداشت با استفاده از «تئوری بازیها» این
بازنشر مطالب با ذکر منبع آزاد است. ۱۳۹۴-1401