زیتون– علیرضا فرشی٬ زندانی سیاسی٬ در سالگرد شهادت پدرش نامه‌ای خطاب به او نوشت.

علیرضا فرشی ۳۱ تیر توسط نیروهای امنیتی در محل کار خود در تهران بازداشت شد. او پیشتر توسط دادگاه انقلاب بهارستان به ترتیب به ۱۵ سال حبس تعزیری و دو سال تبعید به باغملک از توابع استان خوزستان محکوم شده بود. این حکم نهایتا در مرحله تجدیدنظر به ۲ سال حبس تعزیری و ۲ سال تبعید تقلیل یافت.

به گزارش «زیتون» علیرضا فرشی که در زندان تهران بزرگ در حال گذراندن دوران حبس خود هست٬ در این نامه به شرحی از آنچه بر او در زندان گذشته پرداخته است.

این زندانی سیاسی در بخشی از این نامه تاکید کرده است: «که با ظلم و بیدادگری و با قصد پر کردن زمین از ظلم و بیداد و ستم و اشک و آه و ناله مظلومان و مستضعفان در حال مقدمه چینی برای ظهور امام زمان (عج) هستند.»

همچنین بر اساس اخباری که در اختیار «زیتون» قرار گرفته است درخواست‌های مرخصی این زندانی سیاسی و فعال ترک (آذربایجانی) تا کنون با مخالفت وزارت اطلاعات رو به رو شده است. بر اساس این اخبار ضابط وزارت اطلاعات در مورد علیرضا فرشی خطاب به یکی از هم‌پرونده‌ای‌های او گفته است: «من به علیرضا مرخصی نمی‌دهم. او باید آن جا بماند و بپوسد و آدم شود.»

متن کامل این نامه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته به شرح زیر است:

نامه‎ای به پدرم
سلام بابا امسال سی وششمین سالگرد شهادت شما و تولدتان به دنیای پس از شهادتتان در جزیره مجنون است. اگر واقعا شهیدان زنده‎اند امسال باید هفتاد ویکمین سالگرد روز تولدتان را در فروردین ماه جشن می¬گرفتیم. اما چه کنم که به خاطر اسیر بودنم در زندان آنچنان که شایسته و بایسته شماست، نتوانستیم جشنی برپا کنیم. حتما خبر داری که محرم و صفر سال ۱۴۴۲ هجری قمری هم در حال تمام شدن است و در آخرین روزهای صفر امسال قرار داریم. اما همانطور که باخبر هستید ذره‎ای از ظلم و ستمی که برخی کارکنان مستکبر حاضر در وزارت اطلاعات نظام جمهوری اسلامی ایران بر علیه فرزندانت و خانواده¬ات و بسیاری از مردم کشورمان عمل می¬کنند کاسته نشده است و این ظلم جانکاه همچنان به شدت ادامه دارد. در آخرین روز تیر ماه امسال چنان وحشیانه با ضرب و شتم منجر به آسیب چشم چپم مرا بازداشت و روانه زندان اوین کردند که اگر توصیه و سفارش شما مبنی برتلاش برای تصور مصائب غیر قابل تصور وارده بر امام حسین(ع) و خانواده و یاران با وفایش در ماه محرم و روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی و گریه بر دردانه دختر پهلو شکسته پیامبر عظیم الشأن¬مان حضرت فاطمه (س) در این مواقع نبود بر ظلمی که بر فرزندانت و همسرت و شیعیان هم کیش شما در این ستمرانی روا داشته و میدارند هق هق گریه می‌کردم. شاید هنوز هستند کسانی که با ظلم و بیدادگری و با قصد پر کردن زمین از ظلم و بیداد و ستم و اشک و آه و ناله مظلومان و مستضعفان در حال مقدمه چینی برای ظهور امام زمان (عج) هستند. و در پی پربار کردن بیشتر از پیش قنوت نمازهایمان و مستجاب شدن دعایمان در درگاه همیشه مفتوح الهی هستند. اما شما بهتر از من میدانی که هر چه کنند ذره‎ای از ایمانمان به خداوند متعال و اصول دین اسلامش و از عشقی که به وطن و زبان مادریمان و آیات لایتناهی الهی داریم کم نخواهد شد. قطعه شعر عاشقانه‎ای گفتهام که در این آخرین روزهای صفر سال ۱۴۴۲ هجری قمری و همزمان با روز تولدم در ۲۵ مهر و در ۴۲ سالگیم تقدیم حضورتان می¬کنم.
آلین یازیم
سن‌سن دنیزیم سنده اوزن بالیق منم
سن‎سن لیمانیم، سنه سیغان قاییق منم
سن بیر مئشه لیک، سن ده بیتن چینار منم
سن اورمانیمیز آسلانیوام، آییق منم
سن بیر اوجا داغ، باش داییاییب بولوت¬لارا
اؤزگور قارتالام زیروه لره عاشیق منم.
سن ساز گونوموز، یئر اوزونه ایشیق ساچان
سار آیریلیفا یانان آیام،آریق منم
سن حاق یولومون یولداشیسان، سیرداشیسان
او ناز یوروین آیاغیوا چاریق منم
سن تانریمیزین گؤندردیگی ساو ملکی
من ائل قاپیسی گل قوناق اول، آچیق منم
سن بیر دنه سن یوخ سنه تای ائی گؤزلیم
جان چردگیوه چئوره قوران قابیق منم
سن گون ایلیمیز بوگون منیم دوغوم گونوم
سن سال قایاسان، داش اینینوه قازیق منم
سنسن سئوگیلیم، جان وارلیغیم آلین یازیم
یاشام بویو سئو علیرضاوی، یازیق منم

۱۳۹۹-ج گون هیجرت ایلینین مئهر آیینین ۲۵-ی
۲۰۲۰-نین اوکتبر آینین ۱۷-سی
تهران بزرگ زندانی
علیرضا فرشی

بازگشت به صفحه اول