بهمن ۸, ۱۴۰۴

خطر سقوط از دو قدمی قله!

چند سال پیش نوشته کوتاهی دیدم که پیامی بس بلند و عمیق داشت؛ ماجرای مجازی کوهنوردی را نقل می‌کرد که درست در چند قدمی صعود به قله سقوط کرده و معلق بین زمین و آسمان به طنابی حمایتی آویزان شده

بر سرنیزه نمی‌توان نشست!

به یاد می آورم که در پاییز سال ۱۳۴۱، از طریق نوار کاست معمول، یک سخنرانی از شیخ محمدتقی فلسفی (واعظ مشهور) شنیدم که در آن بارها خطاب به اسدالله علم (نخست وزیر وقت) می گفت: آقای علم! بر سرنیزه

برتری فایده‌گرایانه «خشونت‌پرهیزی مستمر» 

غرض از «خشونت‌پرهیزی مستمر» در اینجا رویکردی مبارزاتی است که حتی در واکنش به سرکوبی خونین با کاربرد خشونت تقابلی  مرزبندی دارد. با این تعریف، خشونت‌پرهیزی مستمر را نباید به اخلاق‌گرایی انتزاعی یا توصیه‌های آرمان‌خواهانه فروکاست. حتی اگر اخلاق را موقتاً

راهی بزن که آهی بر سازِ آن توان زد

در پیچیدن با «سلطان قلم» که تا کنون طومار بسیاری از صاحبان و طالبان قدرت را با واژگان منحصر به فرد خود در هم پیچیده، کار این قلم ناتوان نیست. اما با رعایت مثل «دراز کردن پا به اندازه گلیم