یادداشت

تجربۀ زیسته و انتظار حداقلی از انتخابات

حدودا یک هفته به برگزاری دهمین دورۀ انتخابات مجلس شورای اسلامی و پنجمین دورۀ مجلس خبرگان باقی مانده است. سؤالات مهم و تامل برانگیزی که این روزها در محافل سیاسی و شبکه های اجتماعی پرسیده می شود، از این قرار

تحریم بی‌قید و شرط یا مشارکت بی‌قید و شرط

از سال ۱۳۸۴ به این سو، بحث بر سر مشارکت یا عدم مشارکت در انتخابات، مهم‌ترین چالش نیروهای تحول‌خواه جامعه بوده است؛ به گونه‌ای که اهمیت این بحث از انتخاب بین افراد نیز مهم‌تر شده است. هر چقدر که دایره

شناسنامه‌های باکره و قهرمانان خانه‌نشین

موضوع تحریم انتخابات، عمری طولانی دارد. معمولا هم به شرایط موجود ربطی ندارد. تقریبا از اولین انتخابات کشور، یعنی انتخاب بنی‌صدر، تحریم انتخابات آغاز شد و اتفاقا تحریم انتخابات جز به نفع تندروها تمام نشده است. با این همه اگر

۱۰ ملاحظه برای دو انتخابات۹۴

۱. انتخابات در جمهوری اسلامی در فاصله‌ای معنادار با استانداردها و لوازم انتخابات آزاد، سالم و عادلانه است. اگر بتوان با اغماض دو انتخابات ریاست جمهوری و مجلس نخست را متفاوت دانست، در دیگر موارد، داوری یادشده غیرقابل انکار است.

حصر سامورایی

۱- میرحسین موسوی نگاهش به را به مسئله‌ی فعالیت سیاسی خیلی شفاف بیان می‌کند. او در همایش تحزب و تشکل (زمستان ۱۳۸۷) بسیاری از فعالین سیاسی را به جنگجوهای سامورایی‌ای تشبیه می‌کند که از ۵۰۰ سال پیش ناگهان به دوران

انقلاب ایران یک حمله انتحاری کور بود

۳۸ سال از انقلابی گذشت که تلاش کرد یک تعریف مذهبی، کارتونی و ساده‌اندیشانه برای همه عرصه‌های اجتماعی و فرهنگی تولید کند. انقلابی که با انفجار نفرت ذهنی طیفی از ایرانیان علیه طیف دیگری آغاز شد و به تدریج به

انتخابات اسفند ماه مجرای طرح مطالبات جامعه ایران

مساله انتخابات در ایران موضوع پیچیده‌ای است؛ زیرا با وجود تحلیل‌های ضد و نقیض درباره آن، ملت ایران در دو دهه گذشته باشرکت در انتخابات متعدد، حاکمیت را با چالش روبه‌رو و بعضا غافل‌گیر کرده است. هم اکنون که هسته

ردصلاحیت حسن خمینی و چند پرسش

صلاحیت حسن خمینی برای حضور در مجلس خبرگان از سوی شورای نگهبان تایید نشده است. در صورت عدم دخالت آیت‌الله خامنه‌ای و صدور حکم حکومتی از سوی وی، نوه بنیان‌گذار جمهوری‌اسلامی یکی از غایبان بزرگ انتخابات مجلس خبرگان خواهد بود.

منطق تداوم حصر

هر زمان که نام حصر به میان می‌آید، اسم سه تن تداعی می‌گردد؛ اما کیست که نداند تداوم یا انقضای این حصری که اینک شمارگان سال‌هایش به پنج رسیده، تابعی از تصمیم سیاسی امروز یک تن است: میرحسین موسوی. میرحسین

سوپربال آمریکایی و انتخابات ایران

جلب «افکار عمومی» در دنیای امروز دست بالا را داشته و حرف اول را می‌زند و در کنار علم و صنعت، جایگزین قدرت نظامی شده است. آنها با هزاران لطایف‌الحیل می‌کوشند افکار عمومی را به نفع خود جلب کنند و حاکمان ما، با حمله به سفارت‌خانه‌های خارجی و چنگ و دندان نشان دادن به دنیا و همسایگان می‌خواهند انقلاب را صادر کنند و با حبس و حصر مخالفین و نادیده گرفتن حقوق دگراندیشان و اقلیت‌ها از آن‌ها می‌خواهند «اگر ما را هم را قبول ندارید به ما رای بدهید تا آزادی و امنیت شما را حفظ کنیم».

انتخابات سرنوشت‌ساز

انتخابات پیش رو سرنوشت‌ساز است، اما نگران‌کننده نیست. این موضوع در مورد مجلس شورای اسلامی بیشتر و در مورد مجلس خبرگان کم‌تر صادق است. در حقیقت انتخابات اسفند ۹۴ برای اعتدالیون و اصلاح‌طلبان نگران‌کننده نیست؛ چرا که مجلس دهم همین

انشعاب در جریان ولایی

به نظر می‌رسد به تدریج یک انشعاب و نوعی پوست‌اندازی در جریانی که در بلوک قدرت آقای خامنه‌ای قرار دارد و طیف ولایی موسوم به جریان اصول‌گرا (با دیگر اسامی چون راست، محافظه‌کار و…) اتفاق افتاده است. قبل از توضیح

حصر و چند احتمال

پیام تلفنی اخیر زهرا رهنورد به ساعد باقری بار دیگر موضوع حصر رهبران جنبش سبز را در صدر رسانه های خبری تحلیلی قرار داده است. جای هیچ بحث و شکی نیست که حصر رهبران جنبش سبز امریست خلاف تمام قوانین

تنش بین ایران و عربستان به کجا می‌رسد

با گذشت یک ماه از اعدام شیخ نمر در عربستان که نقطه آغازی بر دور جدید تنش بین تهران و ریاض بود، هنوز هم افقی برای حل و فصل به چشم نمی‌خورد. فراتر از این، هنوز میانجی مورد قبول طرفین

آپارتاید انتخاباتی در جمهوری اسلامی

از زاویای چندی انتخابات مجلس دهم و خبرگان به تلاش برای برقراری یک نظام سیاسی شبیه به رژیم نژادپرست آفریقای جنوبی شباهت یافته است که بر اساس آپارتاید و پایه‌های ایدیولوژی تفکیک و برتری نژادی اداره می‌شد. در رژیم آپارتاید،

اصلاح‌طلبان و انتخابات مجلس

نزدیک شدن به زمان برگزاری انتخابات مجلس دهم، بحث‌های مربوط به انتخابات را تبدیل به یکی از مسایل اصلی جامعه ایران کرده است. مجلسی که حداقل دو سال با دولت حسن روحانی هم‌پوشانی خواهد داشت. پس از انتخابات مجلس نهم