برگزیده‌ها

رفع حصر شیخ مهدی کروبی؛ بازگشت به مدار عقلانیت و آغاز مسیر جبران اشتباهات گذشته؟!

درخت دوستی بنشان که کام دل به‌بار آرد
نهال دشمنی بر کن که رنج بی‌شمار آرد

در واپسین روزهای سال و در آستانۀ بهار طبیعت ۱۴۰۴، اعلام شد که حصر ظالمانه و ۱۵ سالۀ شیخ مهدی کروبی، یکی از رهبران جنبش سبز، به دستور قوۀ قضائیه پایان پذیرفت.

حرکتی شایان تقدیر که گرچه بسیار دیرهنگام اجرایی شد، اما می‌توان آن را در صورت تداوم برای دیگر رهبران جنبش یعنی مهندس میرحسین موسوی و دکتر زهرا رهنورد و همچنین آزادی سایر زندانیان سیاسی مانند مصطفی تاجزاده، دکتر سعید مدنی، ابوالفضل قدیانی و دیگر زندانیان عقیدتی و سیاسی نویدبخش بازگشت حاکمیت به مدار عقلانیت و ترمیم شکاف دولت-ملت دانست. چرا که دیری است که مهم‌ترین و خطرخیزترین چالش نظام جمهوری اسلامی، فاصله کهکشانی و روزافزون میان حاکمیت سیاسی و منسوب به دین با توده‌های مردم و از جمله طبقات جامعه متوسط شهری و جوانان و نخبگان متنوع اجتماعی است و تا زمانی که این شکاف عمیق ترمیم نشود، حاکمیت و رهبری آن نه تنها توان مقابله با انواع چالش‌های خارجی را ندارد، بلکه بی‌تردید بدون حمایت مردمی جامعه متنوع ایرانی، در گره‌گشایی از مشکلات پیچیده اقتصادی و معیشتی مردم نیز موفق نخواهد شد.

به یاد داریم که نتایج انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ که با ابهامات فراوانی همراه بود و به این ابهامات هیچگاه توسط حاکمیت پاسخ داده نشد، جنبش اعتراضیِ گسترده‌ای را موسوم به جنبش سبز در میان جامعۀ ایرانی برانگیخت. کمتر از یکسال پس از اعلام نتیجۀ انتخابات و پس از سرکوب گستردۀ اعتراضات مردمی، دو کاندیدای معترض در حصر خانگی قرار گرفتند؛ حصری غیرقانونی که بدون هیچ گونه تفهیم اتهام، محاکمه‌ در دادگاه و صدور حکم و مصوبه‌ای صورت پذیرفت و تا کنون ۱۵ سال به درازا کشیده است. بدین ترتیب، بر شکاف بین مردم و حاکمیت ولایی، بسی افزوده شد.
ما، امضاءِکنندگان این بیانیه، رفع حصر شیخ مهدی کروبی توسط حاکمیت را ارج می‌نهیم و امیدواریم که این حرکت نشانۀ درک واقعی ارکان نظام از شرایط بسیار خطیر کنونی و عمق شکاف میان مردم و حاکمیت بوده باشد.
باشد که با تداوم اینگونه حرکات و انتخاب حمکرانی متعادل و عقلانی و ملی، زخم‌های عمیق و عنیف اجتماعی یکی از پس دیگری التیام یابند، امنیت ملی در مقابل تهدیدات خارجی تأمین شود و بهروزی ایران و ایرانی را به زودی شاهد باشیم.

امضاءکنندگان (به ترتیب حروف الفبا):
بادامچی، میثم
بازرگان، عبدالعلی
حاجی، رضا
دباغ، سروش
رحمتی، فاطمه
رزاقی، سهراب
رهنما، علی
سروش، عبدالکریم
سلطانی، علی
شفقتی، یحیی
عابد نهاوندی، محمّد
کروبی، محمّدتقی
کمالی، حسین
مدیری، صادق
مرجائی، فرید
مزروعی، علی
موسوی خوئینی، علی اکبر
میردامادی، یاسر
یاسری، محمّد
یوسفی اشکوری، حسن

Recent Posts

تفکر نقاد در دوران گذار از اقتدارگرایی

در دوران گذار از اقتدارگرایی به دموکراسی، بخصوص در جوامعی که به علل تاریخی، سیاسی،…

۲۷ مهر ۱۴۰۵

بازخوانی سه آموزه اخلاقی و دموکراتیک عرفان عملی ابوالحسن خرقانی

عرفان یکی از میراث های مهم فرهنگی‌جوامع‌ بشری و از جمله‌ جامعه‌ ما‌ بشمار می…

۲۷ مهر ۱۴۰۵

مسئولیت و اختیار انسان در برابر جهنم و مجازات

زیتون-احمد فعال: یادداشتی را یکی از دوستان لطف کردند و از کانال نقدآگین با عنوان…

۱۰ مهر ۱۴۰۵

انسان دشواری وظیفه است

اگر به ایران برگردم چه خواهم گفت

۱۰ مهر ۱۴۰۵

اعتبار فرآیندی محاکم؛ پاشنه آشیل انسجام داخلی و دیپلماسی بین‌المللی

  مقدمه: گسست میان نص قانون و وجدان جمعییکی از بنیادی‌ترین کارکردهای نظام حقوقی در…

۰۷ شهریور ۱۴۰۵

قدرت، دریا و ایران؛ کالبدشکافی یک روایت ژئوپلیتیک

نوشتاری با عنوان «تأملی بر فرصت نهفته در آینده ایران؛ برخاستن از خاکستر بحران‌ها در…

۰۷ شهریور ۱۴۰۵