نامه ۷ زن زندانی در «انزجار» از احکام سلب حق حیات؛ «جراحات ناشی از اعدام هرگز التیام نمی‌یابد» 

زیتون – هفت زن زندانی سیاسی در نامه‌ای از زندان اوین «انزجار» خود نسبت به حکم اعدام و «سلب حق حیات» و «هرگونه شکنجه روحی و روانی» اعلام کردند.

در این نامه که دوشنبه، دهم بهمن، «به بهانه پنجمین سالگرد بازداشت فعالان محیط زیست» منتشر شد، امضاکنندگان «حکم اعدام» را یکی از فاحش ترین موارد نقض حقوق بشر خوانده «که جراحت ناشی از آن هرگز التیام پیدا نمی‌کند.»

این زندانیان در ادامه فعالان محیط زیست را «از شریف‌ترین و پر تلاش ترین ایرانیان» نامیده و افزودند:«آن‌ها با پرونده‌سازی‌های بی‌اساس سپاه پاسداران بازداشت شدند و ۲ سال در سلول‌های انفرادی بند امنیت تحت فشارهای روحی و روانی و جسمی قرار گرفتند تا به کارهای نکرده‌ای اعتراف کنند که بازجویان سپاه “اعدام” را برایشان تدارک ببینند.»

هستی امیری، نوشین جعفری، رها عسگری‌زاده، سپیده قلیان، نرگس محمدی، عالیه مطلب‌زاده و بهاره هدایت امضاکنندگان این نامه هستند.

این زنان زندانی یکی از «منزجرترین ابزارهای بازجویان برای اعمال فشار برای اخذ اعتراف» را «نمایش صحنه اعدام» برای بازداشت‌شدگان دانسته و می‌گویند:«حقیقتا تهدید به اعدام در تنهایی و بی کسی سلولهای انفرادی ، فاصله چندانی با اعدام ندارد.»

تلگرام
توییتر
فیس بوک
واتزاپ

مدتی است هر رسانه‌ای را که باز می‌کنید، سعید لیلاز را می‌بینید که با لحنی آمرانه از «اجتناب‌ناپذیر بودن جنگ» سخن می‌گوید و منتقدان را با این عبارت خطاب می‌کند که اگر جرأت دفاع از

ادامه »

درک اندیشه‌ی محمد حنیف‌نژاد بدون قرار دادن آن در بستر تاریخی شکل‌گیری بحران‌های ساختاری جامعه ایران ممکن نیست. او در دوره‌ای ظهور می‌کند که

ادامه »

مسئله دین‌ستیزی، به معنای مبارزه با دین، که اغلب علل اجتماعی دارد تا دلایل معرفت‌شناسانه و فلسفی، یکی از مسائل

ادامه »