نامه ۷ زن زندانی در «انزجار» از احکام سلب حق حیات؛ «جراحات ناشی از اعدام هرگز التیام نمی‌یابد» 

زیتون – هفت زن زندانی سیاسی در نامه‌ای از زندان اوین «انزجار» خود نسبت به حکم اعدام و «سلب حق حیات» و «هرگونه شکنجه روحی و روانی» اعلام کردند.

در این نامه که دوشنبه، دهم بهمن، «به بهانه پنجمین سالگرد بازداشت فعالان محیط زیست» منتشر شد، امضاکنندگان «حکم اعدام» را یکی از فاحش ترین موارد نقض حقوق بشر خوانده «که جراحت ناشی از آن هرگز التیام پیدا نمی‌کند.»

این زندانیان در ادامه فعالان محیط زیست را «از شریف‌ترین و پر تلاش ترین ایرانیان» نامیده و افزودند:«آن‌ها با پرونده‌سازی‌های بی‌اساس سپاه پاسداران بازداشت شدند و ۲ سال در سلول‌های انفرادی بند امنیت تحت فشارهای روحی و روانی و جسمی قرار گرفتند تا به کارهای نکرده‌ای اعتراف کنند که بازجویان سپاه “اعدام” را برایشان تدارک ببینند.»

هستی امیری، نوشین جعفری، رها عسگری‌زاده، سپیده قلیان، نرگس محمدی، عالیه مطلب‌زاده و بهاره هدایت امضاکنندگان این نامه هستند.

این زنان زندانی یکی از «منزجرترین ابزارهای بازجویان برای اعمال فشار برای اخذ اعتراف» را «نمایش صحنه اعدام» برای بازداشت‌شدگان دانسته و می‌گویند:«حقیقتا تهدید به اعدام در تنهایی و بی کسی سلولهای انفرادی ، فاصله چندانی با اعدام ندارد.»

تلگرام
توییتر
فیس بوک
واتزاپ

۱. در طی انتخابات اخیر، مدام شنیده‌ایم که گفته می‌شود: پزشکیان نمی‌تواند کاری از پیش ببرد؛ مگر یک تدارکاتچی چقدر قدرت دارد؛ باید آن دیگری بخواهد وگرنه فرقی بین جلیلی و پزشکیان نیست. اظهار نظرهایی

ادامه »

اگر انتخابات و به ویژه انتخاب ریاست جمهوری در کشوری مانند ایران را یک فرآیندی ترسیم کنیم که می خواهد نمایش دمکراسی باشد ولی

ادامه »

دستاوردهای انتخابات چهاردمین دوره ریاست جمهوری برای من اگر با اهمیت تر از انتخابات دوم خرداد نباشد، کمتر نیست! چه

ادامه »