«صدور بیانیه کافی نیست»؛ برای رعایت حقوق ایستادگی کنیم

به‌دنبال اقدام قبلی ماموران برای اعزام بدون اطلاع در نیمه شب به منظور حضور در دادسرای اوین و امتناع من و نیز تلاش مجدد برای اعزام بعدی با اطلاعی صرفا شفاهی و عکس‌العمل من که باید اعزام کتبا و با فاصله چند روز ابلاغ شود، دیروز سومین اعزام هم ناکام ماند.

هفته پیش برگه اعزام جدید را رویت و امضا کردم و دیروز سه شنبه صبح ساعت ۵:۳۰ آماده اعزام به تهران بودم مامور اطلاعات سمنان که برای بردن من آمده بود گفت باید دستبند بزنم ولی من مخالفت کردم. از صحبت‌هایی که با هم کردیم و بر اساس شواهد قرائن بنظر می رسد از بازجوهای اطلاعات سمنان باشد؛ البته از نوع تندروهای آتش به اختیار! زیرا می‌گفت حتی اگر مقام قضایی هم کتبا ابلاغ کند که این مورد را دستبند نزنیم، من می‌زنم. ضمنا گفت این چند برگ کاغذ بدون نوشته که همراهت آورده‌ای باید دست من باشد و اگر لازم بود، در دادسرا آنها را پس می‌دهم. ولی اوراق سفید را به او ندادم و گفتم همراه داشتن اینها هیچ منعی ندارد. بحث کردن با او فایده‌ای نداشت چون جوان تندی بنظر می‌رسید و به او گفتم صحبت دیگری با تو ندارم، فقط همین را بدان که نمی‌آیم و دلیل آن را زیر برگه اعزام هم می‌نویسم.

اطلاع داشتن کنش‌گران سیاسی و اجتماعی از حقوق قانونی خود و ایستادگی بر سر آن از ضروریات مبارزه با این حکومتی‌ است که ادعای قانون‌مداری و جمهوریت می‌کند، ولی در عمل، امارت اسلامی است.

صدور بیانیه و نامه‌های سرگشاده در دفاع از حق تشکل، حق تجمع و سایر حقوق مرتبط با «نان، مسکن، آزادی» کافی نیست و باید با حضور خیابانی و عمل برنامه‌ریزی شده و خشونت‌پرهیز که حتی در قانون اساسی مورد استناد حکومتیان نیز به رسمیت شناخته شده، این حقوق را از طریق قدرت جمعی پس بگیریم.

چنانچه دغدغه جدی حقوق ملت را داریم باید در این فضای استبدادی، به لوازم آن یعنی هزینه‌دادن و نیز تلاش برای آگاهی پیدا کردن از حقوق قانونی مخالفان حکومت پای‌بند باشیم. بخشی از این امر، آشنا شدن با روش بازجویی پس‌دادن و حقوق زندانی است. این موضوع به تدریج منجر به ایستادگی در مقابل نقض حقوق و آتش‌به‌اختیار بودن تندروها شده و سپس نحوه‌ی مواجه‌ی دموکراسی‌خواهان با عمله زور، طلبکارانه خواهد شد.

بر همین اساس، دیروز هم با استناد به حقوق زندانی توضیحی در ذیل برگه اعزام نوشتم و اضافه کردم که انتقال به دادسرا با دو سه ساعت دست‌های بسته، ایجاد فشار روانی و جسمی خواهد کرد و هر زمان که بدون استرس این انتقال انجام پذیرد ، آماده اعزام هستم. سپس با استفاده از حقوق خود برای تماس، فورا موضوع را به اطلاع مسئول قضایی ذیربط در سمنان و تهران نیز رساندم .

لازم است با اصرار بر ضرورت رعایت حقوق حتی جزئی، بر تجربیات عملی خود بیفزاییم و ایستادگی بر سر دفاع از حقوق ملت را تمرین کنیم.

کیوان صمیمی
چهارشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۱
زندان سمنان