خنده‌های زیبای یک دوست

۲۷ مهر ۱۳۹۶

هرچه کوشش می‌کنم که به‌خاطر بیاورم نخستین بار کی علیرضا رجایی را ملاقات کردم، موفق نمی‌شوم؛ انگار همیشه بوده ‌است؛…

رستگاری با چشمان بسته

۲۷ مهر ۱۳۹۶

مجسمه‌ای باقی مانده از قرون وسطی در موزه کاتادرال شهر استراسبورگ فرانسه نگهداری می‌شود که پیشتر یکی از دو مجسمه…

رجایی؛ نماینده‌ای ماندگار

۲۷ مهر ۱۳۹۶

مجلس شورای اسلامی طی ده دوره گذشته حدود سه هزار نماینده را به خود دیده است؛ خیلی‌ها آمده‌اند و رفته‌اند…

دنیا در چشمانش کوچک است

۲۷ مهر ۱۳۹۶

آن نیم‌نفس که با تو بودم سرمایه عمر جاودان شد پاییز ۸۷ بود. نشسته بودیم در بنیاد فرهنگی بازرگان. مدتی…

در تپش باغ

۲۷ مهر ۱۳۹۶

«چه خوب یادم هست عبارتی که به ییلاق ذهن وارد شد:/ وسیع باش و تنها، /سر به زیر و سخت»؛…

برای تولد صبور مقاوم، رجایی

۲۷ مهر ۱۳۹۶

داستان تلخی است داستان رجایی؛ اما حکایت انسانی است، و داستان وفاداری به اصول. اری، حدیث صبوری و نرمی و…

مساله روحانیت و بسط ایدئولوژی در ایران

۲۷ مهر ۱۳۹۶

مساله روحانیت و بسط ایدئولوژی در ایران نگاهی به طرح علیرضا رجایی از تاریخ معاصر  اشاره: این نوشته مروری بر…

علیرضا رجایی و رد تئوری بقا

۲۷ مهر ۱۳۹۶

تردید نیست که علیرضا به سنتی در روزنامه‌نگاری ایران تعلق دارد که بدون توجه به ملاحظات  و بقا می‌کوشد تا…

برای علیرضا رجایی که بی‌دهان خندیده است

۲۷ مهر ۱۳۹۶

حالا وقتی چشم‌ها را می‌بندم و به سال‌های دور می‌روم به آخرهای دهه هفتاد که جوانی بود و شور بود…

الگویی برای روزنامه‌نگاری و سیاست‌ورزی

۲۷ مهر ۱۳۹۶

سال 77 بود. سال شکوفایی مطبوعات مستقل پس از سال‌ها اختناق سیاسی و من جوانی 23 ساله بودم و در…